«Θα υπερασπιστούμε τη δημοκρατία και την αλληλεγγύη ενάντια στην Ακροδεξιά»

Μετά τις γερμανικές εκλογές άνοιξε μία πανευρωπαϊκή συζήτηση για την κατεύθυνση που οδηγείται η Γερμανία και κατ’ επέκταση όλη η Ε.Ε. Με το ποσοστό του ακροδεξιού Afd να τρομάζει και την κατάσταση στην πρώτη οικονομία της Ευρώπης να μην είναι τόσο ειδυλλιακή, συζητήσαμε με τον Γερμανό ευρωβουλευτή Χέλμουτ Σολτς για τις πολιτικές εξελίξεις, την Αριστερά, το προσφυγικό αλλά και την Ελλάδα.

• Πώς κρίνετε το αποτέλεσμα των γερμανικών εκλογών; Πώς θα επηρεάσει εσωτερικά τη Γερμανία και το μέλλον της Ε.Ε.;

Σίγουρα αυτό το αποτέλεσμα στις εκλογές φέρνει μια νέα κατάσταση στη γερμανική πραγματικότητα. Για πρώτη φορά μετά τον Β’ Παγκόσμιο η λαϊκιστική Ακροδεξιά μπαίνει στο Κοινοβούλιο, καταλαμβάνοντας μάλιστα την τρίτη θέση. Αυτό θα έχει σημαντικό αντίκτυπο στις ευρωπαϊκές πολιτικές. Το AfD ξεκίνησε ως καθαρά αντιευρωπαϊκό με τη στρατηγική της εγκατάλειψης της ευρωζώνης από τη Γερμανία και τα τελευταία περίπου 2 χρόνια επικεντρώθηκε στο προσφυγικό-μεταναστευτικό, στον περιορισμό της αλληλεγγύης.

Πρέπει να προσέξουμε ότι θα χρησιμοποιήσει αυτή την ατζέντα για να τα ζητήσει όλα από τη νέα κυβέρνηση που θα προκύψει. Θέλουν να πιέσουν από τα δεξιά και να φέρουν και τα υπόλοιπα κόμματα προς τη δική τους κατεύθυνση. Η πρώτη μας αντίδραση ως Αριστεράς στη Γερμανία είναι ότι θα υπερασπιστούμε τη δημοκρατία, θα υπερασπιστούμε την αλληλεγγύη, θα είμαστε αυτοί που θα επικρίνουμε και θα αποδομήσουμε τις απόψεις του AfD μέσα στη Βουλή.

Για να καταλάβετε, συνήθως το βράδυ μετά τις εκλογές τα κόμματα διοργανώνουν μια ανοιχτή εκδήλωση-γιορτή για τους υποστηρικτές τους, αλλά στην περίπτωση του AfD διοργανώθηκε αμέσως μία μεγάλη διαδήλωση με πάνω από 1.000 άτομα που διαμαρτυρήθηκαν για την είσοδο νεοφασιστών ακροδεξιών στην Μπούντεσταγκ.

• Η γερμανική οικονομία δείχνει να ευημερεί στους αριθμούς. Ποια είναι όμως η κατάσταση στις εργασιακές σχέσεις και το χάσμα μεταξύ πρώην Ανατολικής και Δυτικής Γερμανίας;

Η ανεργία στη Γερμανία είναι η χαμηλότερη στην Ευρώπη. Αυτό όμως δεν είναι αρκετό γιατί υπάρχουν άνθρωποι που χρειάζεται να κάνουν δύο και τρεις δουλειές για να ζήσουν. Η αξιοπρέπεια των εργαζομένων δεν έχει εξασφαλιστεί. Ειδικά στην Ανατολική Γερμανία, στη Σαξονία και στα σύνορα με την Πολωνία οι άνθρωποι δεν εμπιστεύονται πια την πολιτική. Πρέπει να σκεφτούμε πώς θα τους επαναπροσεγγίσουμε και θα τους εντάξουμε στη διαδικασία λήψης των αποφάσεων.

Η ανανέωση της δημοκρατίας δεν είναι ζητούμενο μόνο στη Γερμανία αλλά και στη Γαλλία, εκεί είδαμε τη Λεπέν, στην Ολλανδία, τη Φινλανδία, τη Σουηδία, την Ουγγαρία. Η πραγματική πρόκληση είναι να ξαναφέρουμε την πολιτική στους πολίτες. Πρέπει να αισθάνονται ότι είναι ενταγμένοι, ότι δεν αποκλείονται, γι’ αυτό μετά πάνε στα κόμματα διαμαρτυρίας και στην Ακροδεξιά. Σύμφωνα με τις πρώτες αναλύσεις, πολλοί ψηφοφόροι του AfD δεν ψήφισαν για την πολιτική ή τις θέσεις του, αλλά απλώς για να διαμαρτυρηθούν για να δείξουν ότι δεν είναι ικανοποιημένοι με τον μεγάλο συνασπισμό που κυβέρνησε.

Αυτό είναι επικίνδυνο γιατί μετά τέτοιου τύπου κόμματα χρησιμοποιούν τη διαμαρτυρία ως όργανο για να προωθήσουν την αντιανθρωπιστική πολιτική τους. Η Αριστερά μπορεί να έχασε κάποιους ψηφοφόρους που ήθελαν να διαμαρτυρηθούν, αλλά εμείς δεν είναι δυνατόν να ακολουθήσουμε τέτοιες αντιμεταναστευτικές θέσεις.

• Θεωρείτε ότι η Γερμανία βοήθησε αρκετά στο προσφυγικό τις χώρες του Νότου ή μπορούν να γίνουν περισσότερα; Υπάρχουν οι κατάλληλες δομές στη χώρα σας που κάνουν τη ζωή για τους πρόσφυγες ευκολότερη;

Οικονομικά η Γερμανία θα μπορούσε να αντεπεξέλθει σε αυτή την πρόκληση και να δείξει αλληλεγγύη. Εάν συγκρίνουμε την οικονομική θέση της Γερμανίας με την Ιορδανία ή χώρες του Νότου που δέχονται εκατομμύρια προσφύγων, μπορεί να γίνει.

Αυτό που λέμε επίσης είναι ότι πρέπει να προετοιμαστούν οι πολίτες και να είναι πιο ανοιχτόμυαλοι σε αυτό το ζήτημα. Την τελευταία δεκαετία δεν έγιναν πολλές αλλαγές στη Γερμανία σε αυτό και ο νόμος για την ιθαγένεια είναι πεπαλαιωμένος.

Δεν ξέρω εάν είμαστε έτοιμοι να γίνουμε μια χώρα υποδοχής μεταναστών ή ένα κλασικό έθνος κράτος. Αυτό είναι πιο πολύπλοκο και αποτελεί μεγάλη πρόκληση. Ο μεγάλος συνασπισμός Χριστιανοδημοκρατών-Σοσιαλδημοκρατών δεν έκανε αρκετά.

Το «πρόσφυγες καλωσορίσατε» της Μέρκελ πριν από δύο χρόνια ήταν σωστό από ανθρωπιστική σκοπιά, αλλά δεν το συνέδεσε με τη συνολική στρατηγική της Ε.Ε., με το ότι πρέπει να επανεξεταστεί η δομή του Δουβλίνου για το προσφυγικό-μεταναστευτικό, με ότι δεν έπρεπε να είχε συναφθεί η συμφωνία Ε.Ε.-Τουρκίας που προσπαθεί να κρατήσει τους πρόσφυγες μακριά από την Ευρώπη.

Σε αυτά τα θέματα πρέπει να παίξει σημαντικότερο ρόλο τόσο η Γερμανία όσο και συνολικά η Ε.Ε. αναπτύσσοντας μια σύγχρονη και κοινή πολιτική για το μεταναστευτικό και την πρόληψη των συγκρούσεων στις χώρες από τις οποίες προέρχονται οι πρόσφυγες-μετανάστες.

• Θεωρείτε ότι η κοινή γνώμη των Γερμανών για την κατάσταση στην Ελλάδα αλλάζει; Πώς μπορεί η στάση της Γερμανίας να γίνει πιο εποικοδομητική και να βοηθήσει την Ελλάδα και τον Νότο να ξεπεράσει την κρίση;

Τα μεγάλα γερμανικά ΜΜΕ ακόμα και η δημόσια ραδιοτηλεόραση καλύπτουν μόνο εν μέρει την κατάσταση στην Ελλάδα. Ομως, αρκετοί άνθρωποι δείχνουν αλληλεγγύη στον ελληνικό λαό. Δεν είναι θέμα οικονομικής βοήθειας προς την Ελλάδα. Πρέπει να αλλάξουν οι πολιτικοί και οικονομικοί θεσμοί της Ε.Ε. ώστε να προωθείται η βιώσιμη οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη.

Εκτός από τις μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα απαιτούνται μεταρρυθμίσεις στην Ε.Ε. Το Brexit ήταν μία αντίδραση που έδειξε ότι είναι επιτακτικό να επανεξεταστεί η συνολική πολιτική της Ενωσης. Εκτός από την άνοδο του AfD οι γερμανικές εκλογές έδειξαν ότι υπάρχει ένα 87% που θέλει να είναι στην Ε.Ε. και από διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες θέλει την αναδόμησή της.

Ελπίζω ότι με την πρόκληση αυτού του κόμματος στη Βουλή τα κόμματα θα αποκτήσουν καλύτερα προσανατολισμένο πολιτικό λόγο εμπλουτίζοντας τη δημοκρατική αντιπαράθεση, αυτό είναι το αισιόδοξο κομμάτι.

Ποιος είναι

Γεννημένος το 1954 στο Ανατολικό Βερολίνο και γιος ιστορικού στελέχους του Ενιαίου Σοσιαλιστικού Κόμματος της πρώην Ανατολικής Γερμανίας.

Εξελέγη πρώτη φορά ευρωβουλευτής με την Αριστερά (Die Linke) το 2009 και συμμετέχει στην επιτροπή Διεθνούς Εμπορίου του Ευρωκοινοβουλίου έχοντας ασχοληθεί έντονα με τις αμφιλεγόμενες εμπορικές συμφωνίες μεταξύ Ε.Ε. και Καναδά (CETA) και Ε.Ε.-ΗΠΑ (TTIP).