Από την οκτάωρη κατάθεση του πρώην επικεφαλής της Τραπέζης της Ελλάδος Γ. Προβόπουλου ξεχωρίζω μερικές από τις ωραιοποιημένες εκ των υστέρων απόψεις του, τις οποίες δεν βρήκα κανέναν που να θυμάται ότι τις είχε πει ποτέ δημόσια: «Τα ελληνικά ομόλογα αγοράζονταν την εποχή της οικονομικής και πιστωτικής ευφορίας σαν να ήταν γερμανικά, πριν από το 2009, παρότι είχαμε επικίνδυνα μεγάλα δημόσια ελλείμματα και κακή επίδοση στα ισοζύγια των εξωτερικών συναλλαγών μας».
«Με αυτά τα φτηνά κεφάλαια τροφοδοτήθηκε η ελληνική φούσκα με τα δάνεια των τραπεζών, στα οποία η ΤτΕ δεν επιτρεπόταν να παρέμβει». «Εγώ ήμουν από τους πρώτους που μίλησα όταν έσκασε η Lehman Brothers το 2008 για τη θύελλα που ερχόταν στην Ελλάδα, αλλά οι πολιτικοί γελάγανε». «Τα ‘‘κόκκινα’’ δάνεια είναι το 65% του ελληνικού ΑΕΠ σήμερα».
«Και γιατί δεν ζητάτε ευθύνες από τους κρατικούς και κυβερνητικούς παράγοντες και επιτρόπους που μετείχαν στις διοικήσεις των τραπεζών και ρωτάτε εμένα για τα επισφαλή δάνεια;»…
