Bαθαίνει ακόμα περισσότερο το σοβαρό ρήγμα στο εσωτερικό της Ν.Δ. μετά τις νέες ευθείες βολές που εξαπέλυσε χθες ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς κατά του νυν πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη αναφορικά με το επικείμενο νομοσχέδιο για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών και την επιλογή του τελευταίου να δείξει στον μεγάλο αριθμό των διαφωνούντων «γαλάζιων» βουλευτών τον δρόμο της αποχής.
Από την Καλαμάτα ο κ. Σαμαράς θέλησε να δηλώσει πως «εγώ ξέρω ότι επί χρόνια όλοι οι πολιτικοί λέμε στον ελληνικό λαό ότι πρέπει να μην απέχει από τις εκλογές και να ψηφίζει για το καλό της δημοκρατίας. Θα λέμε λοιπόν στον ελληνικό λαό να ψηφίζει και να μην απέχει και λέμε ταυτόχρονα στους βουλευτές και τους υπουργούς να απέχουν;».
Στο ίδιο πλαίσιο ουσιαστικά προανήγγειλε ότι ο ίδιος θα καταψηφίσει το νομοσχέδιο, λέγοντας ότι θα τοποθετηθεί για το ζήτημα «όταν έρθει η ώρα στη Βουλή». Και με αυτόν τον τρόπο ο πρώην πρωθυπουργός εξακολουθεί να λειτουργεί ως ο σκληρός δεξιός πόλος στο κόμμα που κινείται ανεξάρτητα από την κεντρική πρωθυπουργική γραμμή, προσφέροντας έτσι ομπρέλα σε όσους από τους διαφωνούντες βουλευτές επιλέξουν αντί της αποχής την καταψήφιση την οποία δεδομένο θεωρείται ότι θα πράξει ο ίδιος.
Την ίδια ώρα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξακολουθεί να επιχειρεί να πατήσει σε δύο βάρκες αναφορικά με το νομοσχέδιο για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, προσπαθώντας από τη μία να απευθυνθεί στο προοδευτικό ακροατήριο, αλλά από την άλλη να μην αποξενώσει και το ακροατήριο εκείνο που μπορεί να εκφράζεται μέσω των διαφωνούντων στη Ν.Δ. και το οποίο αντιτίθεται σφοδρά στη διασφάλιση των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων και των παιδιών τους.
Οι αντιφάσεις
Σε αυτό το ακροατήριο κλείνει το μάτι με τη μη επιβολή κομματικής πειθαρχίας στους βουλευτές του και με την υπόδειξη στους διαφωνούντες του δρόμου της αποχής. Στο ίδιο ακροατήριο κλείνει το μάτι και με τη θολή στάση του απέναντι στους υπουργούς του, για τους οποίους ακόμα δεν έχουμε καταλάβει τι ισχύει, αφού ο πρωθυπουργός έχει πει και τα ίδια και τα αντίθετά τους.
Εχει πει δηλαδή και ότι ψηφίζουν και αυτοί ως βουλευτές και όχι ως υπουργοί, αλλά έχει πει και ότι οι υπουργοί έχουν «μεγαλύτερη δέσμευση» στις συλλογικές αποφάσεις του υπουργικού συμβουλίου. Εχει όμως, από την άλλη πάλι, χαρακτηρίσει την έγκριση των νομοσχεδίων από το υπουργικό συμβούλιο και τους υπουργούς «μία λεπτομέρεια», καθιστώντας ταυτόχρονα σαφές ότι προσβλέπει στις ψήφους της αντιπολίτευσης.
Και όσο και αν από την επόμενη μέρα οι κυβερνητικές πηγές έφερναν μπροστά την αναφορά περί «δέσμευσης» των υπουργών στις αποφάσεις του υπουργικού συμβουλίου, από τη στιγμή που δεν τη συνόδευαν με συγκεκριμένες κυρώσεις που πρόκειται να υποστεί ένας υπουργός που δεν θα ψηφίσει το νομοσχέδιο, τότε και πάλι γίνεται σαφές πως η αναφορά αυτή είναι απλώς μια σύσταση προς τους υπουργούς να υπερψηφίσουν τη ρύθμιση, αλλά που ταυτόχρονα τους αφήνει χαλαρούς και να μην το κάνουν.
Από εκεί και πέρα το μέγαρο Μαξίμου προσπαθεί να μαζέψει κάπως αυτή τη χαλαρότητα προκειμένου να μην του γυρίσει εντελώς μπούμερανγκ και σε αυτό το πλαίσιο ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης επανέλαβε χθες (ρ/σ ΣΚΑΪ) ότι οι υπουργοί «έχουν αυξημένη θεσμική υποχρέωση» από τις αποφάσεις του υπουργικού συμβουλίου, αφήνοντας να αιωρείται και το εξής:
«Ο πρωθυπουργός έχει αποδείξει ότι αξιολογεί καθημερινά και τις ατομικές συμπεριφορές, αυτά που λέμε, τις διατυπώσεις μας, δεν διστάζει να πάρει αποφάσεις με βάση ατομικές συμπεριφορές και κρίνει βέβαια και στην πορεία του χρόνου, εξαμήνου, έτους, όποτε πιστεύει εκείνος, συνολικά την απόδοση ενός υπουργού, ενός σχήματος, μιας πολιτικής γιατί χρειάζεται χρόνος για να αποδώσει μια πολιτική».
Ομως ακόμα πιο ενδεικτικές για τις δύο βάρκες του Κυρ. Μητσοτάκη και την προσπάθειά του να κλείσει το μάτι και στο ακροατήριο που εκφράζουν οι διαφωνούντες της Ν.Δ. είναι οι ταλαντεύσεις σε σχέση με την περίπτωση των υφυπουργών.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι στη βάση της πρωθυπουργικής αναφοράς περί «δέσμευσης» των υπουργών στις αποφάσεις που εγκρίνονται από το υπουργικό συμβούλιο και με δεδομένο ότι οι υφυπουργοί δεν μετέχουν στις συνεδριάσεις του υπουργικού συμβουλίου, υπήρχε μια σκέψη οι τελευταίοι να εξαιρεθούν από τη σύσταση αυτή περί «δέσμευσης».
Σημειώνεται ότι ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης έγινε ο πρώτος υφυπουργός που βγήκε δημόσια καθιστώντας σαφές ότι βρίσκεται στους διαφωνούντες, καθώς δήλωσε ότι είναι υπέρ του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών, αλλά κατά της τεκνοθεσίας, ενώ πληροφορίες τοποθετούν και άλλους υφυπουργούς όπως τους Γιάννη Κεφαλογιάννη και Μαρία Κεφάλα στον κύκλο των ενστάσεων.
Ανω-κάτω
Αλλά κάτι το γεγονός ότι το Μαξίμου δε θα μπορούσε να κρατήσει επιεικέστερη στάση απέναντι στους υφυπουργούς απ’ ό,τι στους υπουργούς, κάτι ότι μια τέτοια στάση θα άναβε εντελώς το πράσινο φως σε μαζική μη ψήφιση του νομοσχεδίου από υφυπουργούς και κάτι η γκρίνια βουλευτών που βρίσκονται στην αναμονή για να μπουν κάποτε στο κυβερνητικό σχήμα και θεωρούν άδικο οι ίδιοι να στηρίξουν το νομοσχέδιο αλλά εν ενεργεία υφυπουργοί να μην το στηρίζουν χωρίς συνέπειες, κάπως έτσι η ίδια σύσταση που αφορά τους υπουργούς άρχισε να επεκτείνεται και προς τους υφυπουργούς και σε αυτό το πλαίσιο στην κυβέρνηση ξεκίνησαν να λένε και για τους υφυπουργούς ότι δεν είναι λογικό να μην ψηφίζουν.
Αλλά όσο και αν ο πρωθυπουργός επιχειρεί να πατήσει στις δύο βάρκες που περιγράψαμε, η Ν.Δ. είναι εσωκομματικά άνω-κάτω και «γαλάζια» στελέχη θεωρούν ότι η προτροπή του πρωθυπουργού στους διαφωνούντες βουλευτές να απέχουν, καθώς και το γεγονός ότι δημοσίως κατέστησε σαφές ότι προσβλέπει στις ψήφους της αντιπολίτευσης, συνιστούν ομολογία ότι υπάρχει σοβαρότατο ρήγμα στο εσωτερικό του κόμματος και ότι οι κινήσεις του αυτές ραγίζουν το προφίλ τού πολιτικά κυρίαρχου αρχηγού.
