Αν το τοπίο στην κυβέρνηση μετά τις 39 διαφοροποιήσεις βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει με σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες, η κατάσταση που καλείται να αντιμετωπίσει ο πρωθυπουργός στο εσωκομματικό του μέτωπο προσιδιάζει με γόρδιο δεσμό. Αλλωστε, από το μέγαρο Μαξίμου σχεδόν αστραπιαία και με ειλικρίνεια αναγνώρισαν μετά την ψηφοφορία ότι η ενότητα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας υπέστη σοβαρό πλήγμα. Βεβαίως, το ρήγμα δεν αφορά μόνο τους βουλευτές.
Επεκτείνεται –και γίνεται βαθύτερο– εντός του κόμματος, όπως αποδεικνύει η πρωτοβουλία συγκέντρωσης υπογραφών από 109 μέλη της Κεντρικής Επιτροπής που ζήτησαν συνεδρίαση του οργάνου, απορρίπτοντας το «νέο Μνημόνιο», αλλά και η πλειάδα αποφάσεων νομαρχιακών επιτροπών κατά της κεντρικής γραμμής για ψήφιση και στήριξη της συμφωνίας.
Διχασμός, που περιπλέκει ακόμη περισσότερο το ήδη μπλεγμένο εσωκομματικό κουβάρι, επικρατεί όμως στην κομματική βάση και στους ψηφοφόρους, γεγονός που κάνει τους εξωτερικούς παρατηρητές να αμφιβάλλουν για την τύχη της απόπειρας που θα καταβάλει η ηγεσία του κόμματος, ώστε να διατηρηθεί η ενότητα.
Το «αγκάθι»
Το μεγάλο «αγκάθι» για τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος σημειωτέον δεν έχει λάβει ακόμη τελικές αποφάσεις, βάζοντας ως προτεραιότητα το «κλείδωμα» της συμφωνίας, αποτελεί η Αριστερή Πλατφόρμα και η στάση που θα ακολουθήσει. Τα στελέχη της επιμένουν να δηλώνουν ότι δεν έχουν κανέναν σκοπό να αποχωρήσουν από το κόμμα ούτε οι βουλευτές να παραδώσουν τις έδρες τους, καθώς όπως διατείνονται παραμένουν πιστοί με τις αρχές και το προεκλογικό πρόγραμμα.
Διευκρινίζουν, δε, εξίσου αντιφατικά και οξύμωρα, ότι η σταθερότητα της κυβέρνησης δεν απειλείται από τις ψήφους τους παρά το ότι θα καταψηφίζουν, ενώ καλούν την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ να επανατοποθετηθεί και σε περίπτωση εκλογών που θα διεξαχθούν με λίστα να βάλει εντός όλους τους διαφωνούντες.
Τον τόνο για τις κατευθύνσεις της Πλατφόρμας έδωσε χθες ο Θ. Πετράκος, αναφέροντας ότι «o ΣΥΡΙΖΑ έχει μια ιστορία και μια κουλτούρα και έχει επιβιώσει ενωμένος από τότε που ιδρύθηκε, διότι υπάρχει σεβασμός στις διαφορετικές απόψεις». Συμπλήρωσε δε ότι είναι δεδομένη η στήριξή τους στην κυβέρνηση, αλλά με αλλαγή στρατηγικής «με συντεταγμένο τρόπο».
Για τον ανασχηματισμό σημείωσε ότι είναι απόλυτο δικαίωμα και αρμοδιότητα του πρωθυπουργού, ωστόσο κατέληξε ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να λειτουργήσει ερήμην του κόμματος που τη στηρίζει. Σημειώνεται ότι κάτι αντίστοιχο είχε υποστηρίξει ο επικεφαλής της μειοψηφίας στον ΣΥΡΙΖΑ, Π. Λαφαζάνης, δηλώνοντας ότι οι διαφωνούντες στηρίζουν «ολόθερμα» την κυβέρνηση για να εφαρμοστεί «το πρόγραμμά μας» και καθησύχασε ότι δεν ελλοχεύει κίνδυνος διάσπασης.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρωθυπουργός δέχεται διάφορες εισηγήσεις για τον χειρισμό της κρίσης, αντιτιθέμενες μεταξύ τους, αλλά με κοινή συνισταμένη ότι οι όποιες κινήσεις δεν πρέπει να γίνουν εν θερμώ. Από τη μια πλευρά, η μία πρόταση θεωρεί τη ρήξη αναπόφευκτη, αφού, όπως τονίζουν όσοι την υποστηρίζουν, τίθεται πλέον ζήτημα προσανατολισμού της χώρας, εντός ή εκτός ευρωζώνης, και το σχίσμα της Τετάρτης δεν μπορεί να υπερκεραστεί.
«Με ποιο διακύβευμα θα κατέβουμε στις εκλογές όταν προκηρυχθούν; Δεν μπορούμε να κρύβουμε ξανά κάτω από το χαλί ζητήματα τέτοιας σπουδαιότητας, επαναλαμβάνοντας τα προεκλογικά λάθη», αναφέρουν χαρακτηριστικά τα εν λόγω στελέχη και προκρίνουν το διαζύγιο με τους συντρόφους της Πλατφόρμας. Η δυνατότητα της εκλογικής νομοθεσίας για υποψηφιότητες με λίστα αποτελεί σε αυτή την περίπτωση την κατάλληλη ευκαιρία για τον Αλ. Τσίπρα… Ως τότε, όμως, πρέπει να συνεδριάσουν τα όργανα όπου μετά τις τελευταίες εξελίξεις οι συσχετισμοί ενδεχομένως να μην είναι εξίσου ευνοϊκοί, όπως μέχρι πρότινος για τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ.
Από την άλλη, η δεύτερη εισήγηση προς το πρωθυπουργικό γραφείο προκρίνει την «με κάθε τρόπο» προάσπιση της εσωκομματικής συνοχής και του ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ, αλλά με καθαρούς όρους και χωρίς «δύο κόμματα σε συσκευασία ενός». Το συγκεκριμένο σενάριο προβάλλεται ως πλειοψηφικό, σε επίπεδο δημόσιων τοποθετήσεων, φαντάζει όμως πιο δύσκολα επιτεύξιμο στην εφαρμογή του.
Αν ο κ. Τσίπρας το υιοθετήσει, πρέπει να εφεύρει μια συμβιβαστική φόρμουλα ανάμεσα στη συμφωνία που υπέγραψε αλλά έχει δηλώσει ότι δεν πιστεύει και στη θέση των συντρόφων του της εσωκομματικής αντιπολίτευσης που τον καλούν να μην εφαρμόσει μνημόνια. Κινδυνεύει πάντως να προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερη σύγχυση στο εκλογικό ακροατήριο και να οδηγηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια κατάσταση παρατεταμένης εσωστρέφειας και εσωκομματικών αντεγκλήσεων, με αντίκτυπο τόσο στην κυβέρνηση όσο και στο κόμμα.
Ο Δημ. Παπαδημούλης εκτίμησε ότι «το γυαλί ράγισε» και ένας σημαντικός αριθμός ψήφισε αντίθετα από αυτά που ζήτησε ο πρωθυπουργός «γιατί έχουν ατζέντα τη δραχμή». Και πρόσθεσε σε σκληρή γλώσσα ότι «ο Τσίπρας από ηγέτης ενός αριστερού κόμματος γίνεται αριστερός ηγέτης και δεν θα γίνει όμηρος ούτε του κόμματος της δραχμής ούτε του παλιού κοινωνικού κατεστημένου».
«Θα πρέπει ο Τσίπρας να μην ακούσει θερμοκέφαλες παροτρύνσεις περί διαγραφών», επισήμανε πυροσβεστικά ο Αλ. Μητρόπουλος. «Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι και ο Τσίπρας και ο Λαφαζάνης. Μπορούμε να προχωρήσουμε όλοι μαζί» ήταν η άποψη που εξέφρασε ο Μ. Μπαλαούρας. Υπέρ της ενότητας, αλλά κρίνοντας ότι δεν είναι διασφαλισμένη, εμφανίστηκε η Ολγα Γεροβασίλη.
Αιχμηρός για τους βουλευτές τού «όχι» ο Στ. Κοντονής τόνισε ότι «δεν γίνεται κάποιοι άλλοι να σηκώνουν το βάρος της συλλογικής προσπάθειας», καταλογίζοντας ανύπαρκτο εναλλακτικό σχέδιο. Η κουλτούρα της Αριστεράς ήταν πάντα η αφομοίωση των ρευμάτων, ανέφερε ο βουλευτής Σάμου Δ. Σεβαστάκης, ενώ έκκληση ενότητας απηύθυνε η ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κωνσταντίνα Κούνεβα.
Τα οριακά διλήμματα και η πίεση της απόφασης προκάλεσαν την έντονη δημόσια αυτοκριτική μερίδας βουλευτών. «Οι πρώτες λέξεις που είπα ως βουλευτής ήταν ένα ΝΑΙ σε κάτι που δεν πιστεύω, ψήφισα Μνημόνιο, αισθάνομαι άρρωστος. Ηταν η πιο εξευτελιστική στιγμή στη ζωή μου», έγραψε στο διαδίκτυο ο νεοορκισθείς Γ. Κυρίτσης. «Ο Μιχελογιαννάκης δεν είναι κωλοτούμπας… Είχα πει τότε από μόνος μου πόσο μαλ… είμαι που δυο χρόνια δεν ετοιμαζόμουν για τη δραχμή», είπε ο γνωστός για τις λεκτικές του υπερβολές Γ. Μιχελογιαννάκης.
