Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Με τη σύσταση γενικής γραμματείας κατά της διαφθοράς, που θα υπάγεται στον αρμόδιο υπουργό Παναγιώτη Νικολούδη, με αρμοδιότητες εποπτείας, ελέγχου, καθορισμού προτεραιοτήτων, λήψης πρωτοβουλιών σε πολιτικό και νομοθετικό επίπεδο, επιχειρεί η κυβέρνηση να πετύχει τον πολυπόθητο συντονισμό των ελεγκτικών μηχανισμών.

Η νέα γραμματεία απορροφά το Σώμα Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης και το Σώμα Ελεγκτών Δημοσίων Εργων, ενώ σε αυτή θα αναφέρονται ο γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης, Λέανδρος Ρακιντζής, και η Αρχή για το Ξέπλυμα Μαύρου Χρήματος, πρόεδρος της οποίας υπήρξε μέχρι πρότινος ο νυν υπουργός.

Παράλληλα, στη γενική γραμματεία θα λειτουργούν γραφεία συντονισμού του ΣΔΟΕ, της Οικονομικής Αστυνομίας, του Σώματος Επιθεωρητών Υγείας και των μονάδων εσωτερικών ελέγχων των υπουργείων. Ειδικά σε περιπτώσεις καταπολέμησης της διαφθοράς, ο ειδικός γραμματέας του ΣΔΟΕ και ο διευθυντής της Υπηρεσίας Εσωτερικών Υποθέσεων της Ελληνικής Αστυνομίας θα ενεργούν αποκλειστικά σύμφωνα με τις εντολές του υπουργού Επικρατείας.

Οι αλλαγές περιλαμβάνουν επίσης την κατάργηση των διατάξεων που όριζαν τη λειτουργία του εθνικού συντονιστή για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς, θέση που κατείχε ο πρώην εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Ιωάννης Τέντες. Η θέσπιση της συγκεκριμένης θέσης είχε διαφημιστεί από την προηγούμενη κυβέρνηση, καθώς -όπως υποστήριζε ο πρώην αντιπρόεδρός της, Ευάγγ. Βενιζέλος- «ανέβασε μέσα σε έναν χρόνο την Ελλάδα 14 θέσεις στη διεθνή κατάταξή της ως προς τη διαφθορά»!

«Αντισυνταγματική, καθώς παραβιάζει την αρχή της διάκρισης των εξουσιών του πολιτεύματος», χαρακτηρίζει η Ενωση Εισαγγελέων Ελλάδος τη διάταξη στο άρθρο 10 του συγκεκριμένου νομοσχεδίου που εντάσσει τον εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος και τον εισαγγελέα Εγκλημάτων Διαφθοράς στη Γ.Γ. Εσόδων.

Σύμφωνα με την Ενωση Εισαγγελέων, η «κρίσιμη διάταξη υποβαθμίζει τους εισαγγελείς και την Εισαγγελία ως ανεξάρτητη δικαστική υπηρεσία, καθώς υπολαμβάνει το έργο τους ως βραχίονα της δράσης της διοίκησης, παραγνωρίζει δε τη φύση τους ως ανεξάρτητων δικαστικών λειτουργών, κειμένων πέραν των επιλογών της εκτελεστικής εξουσίας ή της διοίκησης».