Τις τελευταίες ημέρες η κυβέρνηση απευθύνει ερωτήματα προς τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κυριάκο Μητσοτάκη για τις σοβαρές καταγγελίες για αγοραπωλησίες της συζύγου του και για το «πόθεν έσχες» του.
Από την πλευρά της η Ν.Δ., επιχειρώντας αντεπίθεση στο Μαξίμου, κυκλοφόρησε μέσω του αντιπροέδρου της φήμες για «ταξίδι αναψυχής» του πρωθυπουργού στο Παρίσι.
Η αξιωματική αντιπολίτευση δεν έχει απαντήσει μέχρι στιγμής επί της ουσίας, αλλά χαρακτηρίζεται από παλινωδίες: αποφάσισε να κάνει «εμπάργκο» στη δημόσια τηλεόραση, όμως λίγο αργότερα άλλαξε στάση.
Ο τομεάρχης της Γιώργος Κουμουτσάκος απουσίασε από το στούντιο βραδινής τηλεοπτικής εκπομπής της ΕΡΤ, ωστόσο προσπάθησε να θολώσει τα νερά μιλώντας για «προσωπική απόφαση».
Οσο για τις ανακοινώσεις των διοικήσεων γαλλικών εταιρειών, με τις οποίες συναντήθηκε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, η Ν.Δ. δεν είχε κάποιο σχόλιο.
Η τακτική που ακολουθεί η Ν.Δ., όποτε βρίσκεται «στριμωγμένη» από καταγγελίες, είναι εύκολα ανιχνεύσιμη.
Οταν αποκαλύφθηκε η προνομιακή μεταχείριση τραπεζών σε δάνεια του «Κήρυκα Χανίων», η Ν.Δ. άφησε να διαρρεύσουν φήμες ότι υπάρχει διάσταση απόψεων Τσίπρα – Τσακαλώτου. Τώρα που νέες καταγγελίες και δημοσιεύματα έχουν στόχο ξανά τον αρχηγό της, η αξιωματική αντιπολίτευση καταφεύγει πάλι σε «κυνήγι μαγισσών».
Εκφραστές αυτής της τακτικής είναι τα στελέχη που ανήκουν στη λεγόμενη «φρουρά» του Αντώνη Σαμαρά.
Παρά τις εσωκομματικές αντιδράσεις, ο Κυριάκος Μητσοτάκης συνεχίζει να περιβάλλει με εμπιστοσύνη τα στελέχη αυτά, ανάμεσά τους τον Αδωνι Γεωργιάδη, έναν σαφώς καιροσκόπο πολιτικό, που κάποτε χαρακτήριζε τον πρόεδρο της Ν.Δ. «λαϊκιστή», «βαθύπλουτο γόνο» και ουσιαστικά «τεμπέλη».
Πέρα από όλα αυτά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποδεικνύει έμπρακτα ότι είναι εγκλωβισμένος σε μια πολιτική τακτική που κάθε άλλο παρά ανταποκρίνεται στις θεσμικές του υποχρεώσεις.
Ο ρόλος του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν ταιριάζει με τη θέση που υποστηρίζει, δηλαδή να μην κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση και να προκηρυχτούν εκλογές.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα κριθεί, όπως και η κυβέρνηση βέβαια, από τις πράξεις του.
Εχει καταγραφεί όμως ήδη ως ένας από τους βασικούς υπεύθυνους για το ότι η πολιτική αντιπαράθεση βουλιάζει στο ψεύδος και τον λαϊκισμό που δηλητηριάζουν τον δημόσιο διάλογο και τη δημοκρατία.
