«Τα έθνη δεν έχουν σταθερούς φίλους ή εχθρούς. Εχουν μόνο σταθερά συμφέροντα» έλεγε τον 19ο αιώνα ο Βρετανός πρωθυπουργός λόρδος Πάλμερστον. Ισως αυτό να είναι μία από τις μεγαλύτερες αλήθειες, με ξεχωριστή σημασία για την Ελλάδα, που αντιμετωπίζει πλήθος προκλήσεις και απειλές, καθώς βρίσκεται σε στρατηγική γεωπολιτική θέση όπου συναντούνται και, ενίοτε, συγκρούονται πολλά και ισχυρά συμφέροντα. Το πρώτο σταθερό συμφέρον της Ελλάδας είναι να έχει καλές σχέσεις με τους γείτονές της. Ειδικά με αυτούς που υπάρχει ιστορία προστριβών.
Κλασικό παράδειγμα η Αλβανία, στην οποία υπάρχει ελληνική μειονότητα και ισχυρός εθνικισμός, ο οποίος συχνά πυκνά εκδηλώνεται ως σοβινισμός σε βάρος γειτονικών της χώρων, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας. Ο Ελληνας υπουργός Εξωτερικών επισκέφθηκε πρόσφατα την Αλβανία παρά το γεγονός ότι, την ίδια ώρα, από τα πιο επίσημα χείλη αυτής της χώρας ανακινούνταν θέμα «Τσαμουριάς», δηλαδή ένα ουσιαστικά ανύπαρκτο ζήτημα. Γνώμη μας είναι πως έπραξε ορθώς, αφού δεν έχουμε να φοβηθούμε κάτι και δεν είχαμε λόγο να το καταστήσουμε υπαρκτό μέσα από τη ματαίωση της επίσκεψης. Επιπλέον, δεν είχε λόγο να παίξει το παιχνίδι της Τουρκίας.
Μιλώντας στην τηλεόραση του Mega, ο Νίκος Κοτζιάς άφησε να εννοηθεί με απόλυτη σαφήνεια ότι η Τουρκία επιδιώκει να λειτουργήσει υπονομευτικά στις ελληνοαλβανικές σχέσεις. Η επίσκεψη του υπουργού –πέραν των άλλων– είχε ως αποτέλεσμα τις δημόσιες τοποθετήσεις των κορυφαίων Αλβανών αξιωματούχων ότι δεν έχουν εδαφικές βλέψεις κατά της Ελλάδας, ότι σέβονται τα σύνορα και τις διεθνείς συνθήκες. Ασφαλώς, αυτό το γεγονός είναι μια θετική εξέλιξη που δεν συνιστά το τέλος των εκδηλώσεων του αλβανικού σοβινισμού. Συνιστά, όμως, ισχυροποίηση της θέσης της Ελλάδας απέναντί του.
Καθώς συχνά πυκνά η εξωτερική πολιτική μιας χώρας αποτελεί τη συμπύκνωση των εσωτερικών της αντιφάσεων, το σταθερό δικό μας συμφέρον για καλές σχέσεις με τους γείτονές μας απαιτεί τη ρεαλιστική εκτίμηση των πραγμάτων, η οποία δεν θα μεγαλοποιεί τα θέματα που προκύπτουν, αλλά θα τα αντιμετωπίζει στις πραγματικές διαστάσεις τους. Η σωστή εξωτερική πολιτική δεν γίνεται με ιδεοληψίες.
