Η σύνοδος κορυφής της Ε.Ε. με τη συμμετοχή και της Τουρκίας, σήμερα στις Βρυξέλλες, για το προσφυγικό ζήτημα, δεν φαίνεται ότι θα καταλήξει σε ολοκληρωμένη λύση για την αντιμετώπιση του προβλήματος.
Τα σημερινά δεδομένα, όπως έχουν διαμορφωθεί, είναι αρκετά βολικά για την ευρωπαϊκή ηγεσία, που θέλει διακαώς να αποφύγει τις ευθύνες της.
Με δεδομένο ότι τα σύνορα είναι κλειστά και η προσφυγική ροή, για την ώρα, εγκλωβίζεται στην Ελλάδα, καθώς και ότι για το ζήτημα της επαναπροώθησης των οικονομικών μεταναστών μάλλον υπάρχει τελική συμφωνία με την Τουρκία, η ηγεσία της ενωμένης Ευρώπης δεν έχει κανένα λόγο να συγκρουστεί τώρα με τα υπόλοιπα μέλη της Ενωσης, και κυρίως με την Αυστρία, ώστε να πέσουν οι φράχτες και να υπάρξει μια ευρωπαϊκή λύση που θα κατανέμει αναλογικά τους προσφυγικούς πληθυσμούς.
Επιπλέον, η ενεργοποίηση του ΝΑΤΟ διασφαλίζει σε μεγάλο βαθμό, αν όχι ολοκληρωτικά, τον έλεγχο των εξωτερικών συνόρων της Ενωσης.
Η συμφωνία που επιτεύχθηκε λέει ότι τα ελληνικά και τα τουρκικά πολεμικά πλοία θα δρουν στα χωρικά ύδατα της χώρας τους και η υπόλοιπη ναυτική ΝΑΤΟϊκή δύναμη παντού. Ετσι, για τα συμφέροντα των ισχυρών της Ευρώπης, το ΝΑΤΟ μετατράπηκε σε επικυρίαρχο του Αιγαίου, με εξουσία που υπερβαίνει την ελληνική και την τουρκική κυβέρνηση.
Τι επιπτώσεις θα έχει αυτό, μακροπρόθεσμα, στην εθνική μας κυριαρχία; Η Ιστορία διδάσκει πως όταν προβαίνεις σε παραχωρήσεις τίποτα δεν θα είναι όπως ήταν χθες. Αυτό όμως καθόλου δεν απασχολεί τους ισχυρούς της Ευρώπης.
Ολα τα δεδομένα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η σημερινή σύνοδος θα καταλήξει σε αποφάσεις που θα αφορούν τον αποτελεσματικό έλεγχο των εξωτερικών συνόρων της Ε.Ε. και την παροχή κάποιας οικονομικής βοήθειας προς την Ελλάδα και την Τουρκία ώστε οι πρόσφυγες να μένουν μακριά από την καρδιά της Ευρώπης και να επιβιώνουν όπως όπως.
Θα χυθούν, φυσικά, πολλά κροκοδείλια δάκρυα για το δράμα των προσφύγων, αλλά αυτό είναι χαρακτηριστικό του κυνισμού και της υποκρισίας που δεν εκδηλώνονται πρώτη φορά από την ηγεσία της Ε.Ε.
