Ας κρατήσουμε όσο το δυνατόν πιο ψύχραιμη στάση απέναντι στις εικόνες απελπισίας που αντικρίζουμε καθημερινά στις ακτές των ελληνικών νησιών, στις εθνικές οδούς και στα βόρεια σύνορά μας. Και ας προσπαθήσουμε να επικεντρώσουμε το βλέμμα μας στις περίπλοκες πολιτικές και διπλωματικές διεργασίες των τελευταίων ημερών σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο.
Ο χαρακτηρισμός «σκοτεινή ήπειρος» είναι απολύτως ακριβής. Η Ευρώπη των δικαιωμάτων, του ανθρωπισμού και της δημοκρατίας έχει δώσει τη θέση της σε ένα πλέγμα κυνικών κυβερνητικών τακτικών και ρητορικής ακραίας μισαλλοδοξίας.
Η Ευρώπη, από μια ήπειρος που προσπαθούσε για δεκαετίες να στέκεται μακριά από κάθε είδους ολοκληρωτισμούς, κινδυνεύει να γίνει ξανά η μήτρα των πιο ακραίων πολιτικών. Και όλα αυτά, στο φως εκλογικών αναμετρήσεων, κυρίως στην Αυστρία και τη Σλοβακία, στις χώρες όπου η ρητορική του μίσους από την Ακροδεξιά καλπάζει.
Η στάση που δείχνει η πολιτική ηγεσία της Αυστρίας διαλύει και την τελευταία αμφιβολία για το πού οδηγεί η ταύτιση με την ξενοφοβία. Η σημαντικά θετική συμβολή της Βιέννης το προηγούμενο διάστημα έχει μπει στην κλίνη του Προκρούστη με κριτήριο τις επικείμενες προεδρικές εκλογές.
Η τακτική που ακολουθεί είναι άκρως απογοητευτική, καθώς αντιμετωπίζει πια το προσφυγικό ζήτημα ως πρόβλημα διαχείρισης αποβλήτων. Είναι μια τακτική που δίνει άπλετο χώρο στην ανάπτυξη της ξενοφοβικής λογικής σε όλη την ευρωπαϊκή περιφέρεια.
Σε αυτή τη συζήτηση κλονίζεται πλέον η εμπιστοσύνη στην Ευρώπη. Μια διακρατική δομή, που λειτουργούσε με δυσκολία, κινδυνεύει πλέον με κατάρρευση.
Η εμπιστοσύνη των λαών στην Ευρωπαϊκή Ενωση διαρκώς ελαττώνεται. Εάν συνεχιστεί αυτή η πολιτική, δεν θα αργήσει η ώρα που οι μοναδικοί πολιτικοί φορείς που θα υπεραμύνονται της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης θα είναι εκείνοι που μέχρι πρότινος χαρακτηρίζονταν «αντιευρωπαϊκοί».
Οι «φιλοευρωπαίοι» άλλωστε ακροβατούν εσχάτως επικίνδυνα. Αρθρογράφοι και πολιτικοί παραλληλίζουν τη διενέργεια δημοψηφίσματος στην Ελλάδα τον Ιούλιο του 2015 με την προαναγγελία δημοψηφίσματος από την Ουγγαρία για το αν θα εφαρμόσει τους κοινούς ευρωπαϊκούς κανόνες για το προσφυγικό ζήτημα.
Οι συγκεκριμένοι δημοσιολόγοι οφείλουν να κατανοήσουν ότι απλώς ταυτίζουν την αμφισβήτηση του νεοφιλελευθερισμού με την αμφισβήτηση του ανθρωπισμού. Είναι μια εξόχως επικίνδυνη επιχειρηματολογία.
