Η αυξημένη ροή προσφύγων προς την Ευρώπη, ανθρώπων κατατρεγμένων από τον πόλεμο και τις συγκρούσεις, αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόσκληση που καλείται να αντιμετωπίσει η Ευρωπαϊκή Ενωση.
Ο ανθρωπιστικός χαρακτήρας αυτής της κρίσης γιγαντώνεται από την πολιτική των κλειστών συνόρων που ακολουθούν ή απειλούν να ακολουθήσουν αρκετά κράτη-μέλη της Ενωσης.
Η συντηρητική και ξενοφοβική στροφή πολλών από τις ηγεσίες των χωρών της Ευρώπης προκαλεί θλίψη και στον τελευταίο καλόπιστο πολίτη, που ήλπιζε ότι τα ιδανικά του ανθρωπισμού επηρεάζουν καθοριστικά την πολιτική στη Γηραιά Ηπειρο.
Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Ενωση απέχει πλέον παρασάγγας από αυτό το απατηλό όραμα. Ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίζεται η ηγεσία της Ε.Ε. τις κάθε είδους κρίσεις αποτελεί ένδειξη ότι κύρια προτεραιότητα είναι η αναπαραγωγή ενός συστήματος «κλειστού», ενός μοντέλου που επιτρέπει την ελευθερία κινήσεων μόνο στα κεφάλαια και όχι στους ανθρώπους.
Ο πολυθρύλητος φιλελευθερισμός τείνει να καταντήσει στυγνός νεοφιλελευθερισμός και συμβαδίζει απόλυτα με την επιδίωξη για μια ακόμα πιο συντηρητική Ευρώπη-φρούριο.
Οι πρακτικές που χρησιμοποιεί το σκληρό σύστημα εξουσίας στους ευρωπαϊκούς θεσμούς έχουν πλέον εκτραχυνθεί.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που φέρνει σήμερα η «Εφ.Συν.» στη δημοσιότητα, υψηλά ιστάμενοι αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Ενωσης χρησιμοποιούν κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο για να πετύχουν τους σκοπούς τους, «χρωματίζοντας» πολιτικά τις εκθέσεις τεχνοκρατών απεσταλμένων για το προσφυγικό, επιχειρώντας έτσι να αυξήσουν κατακόρυφα την πίεση προς την Ελλάδα.
Οι ήπιες εκφράσεις των αρμοδίων μεταλλάσσονται, ώστε να προκύψουν επικοινωνιακά οφέλη για τις χώρες με ξενοφοβικές διαθέσεις και να απομονωθεί η χώρα μας που, ενώ δέχεται τις μεγαλύτερες πιέσεις, έχει αφεθεί μόνη της να διαχειριστεί την κατάσταση με τα πενιχρά μέσα που διαθέτει.
Η Ευρώπη, εάν κυριαρχήσουν αυτές οι ξενοφοβικές πολιτικές δυνάμεις, κινδυνεύει να μετατραπεί σε έναν τόπο όπου οι ελευθερίες και τα δικαιώματα θα αποτελούν απλώς διακοσμητικό στοιχείο.
Ολες οι πολιτικές «οικογένειες» και ιδιαίτερα εκείνες που προσδιορίζονται ως προοδευτικές πρέπει να ανατρέψουν αμέσως αυτή την τάση. Να ξαναδώσουν νόημα στις ιδρυτικές αξίες της Ευρωπαϊκής Ενωσης και να εργαστούν σκληρά ώστε αυτές να εμβαθύνουν προς όφελος της δημοκρατίας και των ανθρώπινων δικαιωμάτων.
