Το «παράλληλο πρόγραμμα» της κυβέρνησης, έτσι όπως το ξέραμε με την κατάθεση του σχετικού νομοσχεδίου, αποτελεί πλέον παρελθόν και μάλλον με άδοξο τρόπο.
Παρά το γεγονός ότι το Μαξίμου επιμένει για το αντίθετο, υποστηρίζοντας ότι η Βουλή θα ασχοληθεί με το πρόγραμμα μετά τις 7 Ιανουαρίου, οι πάντες γνωρίζουν ότι υπήρξε παρέμβαση των θεσμών που επέβαλε την απόσυρσή του.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι υπήρξε ωμός εκβιασμός των δανειστών με την απειλή να μη δοθεί η υποδόση του ενός δισ. ευρώ αν δεν γίνονταν δεκτές οι απαιτήσεις τους.
Οπως και να ᾽χει το ζήτημα και ανεξάρτητα από το τι ακριβώς συνέβη, είναι γνωστό πως οι δανειστές αρνούνται πρωτοβουλίες τις οποίες θεωρούν μονομερείς. Που αναλαμβάνονται, δηλαδή, χωρίς τη δική τους έγκριση. Το «παράλληλο πρόγραμμα» ήταν μια τέτοια ενέργεια. Αυτό επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι κυβερνητικά στελέχη υποστήριζαν πως η πλευρά των δανειστών αρκέστηκε να ζητήσει μόνο «περισσότερο χρόνο για να ενημερωθεί πάνω στο νομοσχέδιο».
Αρα αντέδρασαν σε κάτι που δεν γνώριζαν και δεν το είχαν εγκρίνει. Αμφισβήτησαν επομένως τη διακηρυγμένη πρόθεση της κυβέρνησης να λάβει μέτρα για την ανακούφιση των κοινωνικών στρωμάτων που έχουν πληγεί περισσότερο από την πολιτική της λιτότητας. Εδώ βρίσκεται ο κόμπος του προβλήματος.
Με το νέο έτος, η κυβέρνηση θα ξεκινήσει τον πιο δύσκολο κύκλο διαπραγματεύσεων με τους δανειστές για την αξιολόγηση των μεταρρυθμίσεων και την προώθηση οδυνηρών αλλαγών στο ασφαλιστικό. Ταυτόχρονα, δεν αποκλείεται από την πλευρά τους να ζητηθούν επιπλέον δημοσιονομικά μέτρα, που στην πιο περιορισμένη εκδοχή τους υπολογίζονται στο ένα δισ. ευρώ και στην πιο διευρυμένη στα τρία δισ.
Εκ των πραγμάτων η ζωή των φτωχών λαϊκών στρωμάτων θα χειροτερέψει ακόμη και αν δεν ληφθεί κανένα επιπλέον μέτρο, καθώς η οικονομία δεν πρόκειται να ανακάμψει γρήγορα και να επιστρέψει καρπούς σε εκείνους που όλα αυτά τα χρόνια «πληρώνουν το μάρμαρο».
Τίθεται συνεπώς το ερώτημα αν παράλληλα με την πολιτική του τρίτου μνημονίου μπορεί να υπάρξει ένα πρόγραμμα που να απαλύνει κάποιες από τις συνέπειες. Οι δανειστές απαντούν αρνητικά. Η κυβέρνηση συμφωνεί; Για πόσο;
