ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΕΦ.ΣΥΝ.
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Σύμφωνα με την κυβέρνηση, η τραγωδία στο εργοστάσιο «Βιολάντα», με πέντε νεκρές εργάτριες, δεν οφείλεται ούτε σε προβλήματα και κενά της εργατικής νομοθεσίας, ούτε στην έλλειψη μέτρων ασφαλείας, ούτε φυσικά στην αδυναμία ουσιαστικού ελέγχου από το κράτος των χώρων εργασίας ώστε να τηρείται ό,τι είναι νομοθετημένο.

Οποιος ισχυρίζεται το αντίθετο είναι τυμβωρύχος, σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο. Πολύ θα θέλαμε να συμφωνήσουμε με τον κ. Μαρινάκη. Κι αυτό γιατί επιθυμούμε όσο τίποτε άλλο στον κόσμο η χώρα μας να είναι εργασιακά ασφαλής. Αυτό άλλωστε θέλει και κάθε Ελληνας πολίτης. Αλλά δεν είναι.

Η Ελλάδα δεν είναι εργασιακά ασφαλής χώρα. Και αυτό προκύπτει από αδιαμφισβήτητα στοιχεία. Σύμφωνα με την ΟΣΕΤΕΕ, το 2025 καταγράφηκαν 201 εργατικά δυστυχήματα, ενώ 332 εργαζόμενοι τραυματίστηκαν σοβαρά στη διάρκεια του ίδιου έτους. Ακόμη πιο αποκαλυπτικό είναι το γεγονός ότι μεταξύ 2022 και 2025 -δηλαδή μέσα σε τρία χρόνια- διπλασιάστηκε ο αριθμός των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους κατά την ώρα της εργασίας τους.

Ενας λόγος μπορεί να υπάρχει για να έχουμε αυτή την τραγική αύξηση των εργατικών ατυχημάτων – και δη των θανατηφόρων. Είναι προφανές ότι έχουν επιδεινωθεί οι συνθήκες εργασίας. Κάτι το οποίο συμβαίνει μπρος στα μάτια όλων από την εποχή των μνημονίων, όταν ξηλώθηκε όλο το εργασιακό προστατευτικό σύστημα που υπήρχε, μαζί με μισθούς και κατακτημένα δικαιώματα.

Την τελευταία 7ετία διακυβέρνησης της χώρας από τη Ν.Δ. του Κυρ. Μητσοτάκη, παρότι δεν είχαμε μνημόνια, η αντεργατική νομοθεσία χτύπησε ταβάνι. Ποιος δεν ξέρει το περίφημο 13ωρο που αρχικά θεσμοθετήθηκε για δουλειά σε διαφορετικούς εργοδότες και τελευταία για δουλειά στον ίδιο εργοδότη;

Είναι κοινός τόπος ότι οι μισθοί και τα ημερομίσθια οκταώρου δεν φτάνουν ούτε στο ελάχιστο για να ζήσουν οι εργαζόμενοι και οι οικογένειές τους. Και είναι εξίσου κοινό μυστικό πως η υπερεργασία -μαζί και οι νυχτερινές βάρδιες σε εργοστάσια ή η εργασία στις αργίες και στα ρεπό- είναι η μόνη διέξοδος για αύξηση του εισοδήματος.

Αν σε αυτή την κατάσταση προστεθεί η τραγική υποστελέχωση των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους, η απουσία συλλογικών συμβάσεων και ουσιαστικού λόγου των συνδικαλιστικών οργανώσεων στους εργασιακούς χώρους, τότε έχουμε όλο τον τροφοδοτικό μηχανισμό των εργατικών ατυχημάτων. Εναν μηχανισμό που η κυβέρνηση Μητσοτάκη διόγκωσε στα άκρα. Αυτή είναι η αλήθεια.