Είναι κοινός τόπος πια ότι ο ρωσο-ουκρανικός πόλεμος είναι η μεγαλύτερη απειλή σήμερα για την ειρήνη στην Ευρώπη και στον κόσμο ολόκληρο. Κι αυτό γιατί στον πόλεμο αυτό δεν πολεμάει η Ρωσία με την Ουκρανία ή το αντίθετο, αλλά το ΝΑΤΟ με τη χώρα του Πούτιν.
Κατά συνέπεια, το ενδεχόμενο να έχουμε έναν γενικευμένο -καταρχήν πανευρωπαϊκό και στη συνέχεια παγκόσμιο- πόλεμο απέχει ελάχιστα από το να μετατραπεί σε πραγματικότητα. Είτε από λάθος, είτε από σκοπιμότητα. Οποιος αντιλαμβάνεται, όμως, τον κίνδυνο δεν μπορεί να παίζει με τη φωτιά.
Το βασικό δόγμα της πολιτικής των ΗΠΑ απέναντι στη Ρωσία παρέμεινε ίδιο με αυτό που ακολουθήθηκε από την εποχή του Ρίγκαν απέναντι στη Σοβιετική Ενωση: διαρκής και εντεινόμενη πίεση έως ότου υποχωρήσει και υποταχθεί στις απαιτήσεις της Δύσης. Κι επειδή αυτό πέτυχε στο παρελθόν, οι Αμερικανοί πίστευαν -και είχαν πείσει και την Ευρώπη γι’ αυτό επί διοικήσεως Μπάιντεν- ότι μπορεί να πετύχει και τώρα.
Δεν ξέρουμε αν αυτό το δόγμα εγκαταλείφθηκε στις ΗΠΑ μετά την εκλογή Τραμπ, αλλά οι ισχυροί της Ευρώπης συνεχίζουν να το πιστεύουν. Παραβλέποντας βεβαίως ότι η Ρωσία του Πούτιν δεν είναι ΕΣΣΔ. Είναι ίδια με αυτούς. Αν συνεχιστεί η πίεση πάνω της, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι θα ακολουθήσει. Πρόκειται για παιχνίδι με τη φωτιά. Κι όποιος την τροφοδοτεί υποθηκεύει το μέλλον της ανθρωπότητας.
Σε όλα αυτά τι θέση πρέπει να έχει η μικρή Ελλάδα; Ασφαλώς όχι τη θέση του κολαούζου των ισχυρών. Η Ελλάδα, λόγω του μεγέθους της, της γεωπολιτικής της θέσης και της ιστορίας της, δεν μπορεί να τροφοδοτεί πολέμους, ούτε να γίνεται εμπόλεμο μέρος στον πόλεμο των άλλων και για τα συμφέροντα των άλλων. Οποτε το έπραξε αυτό το πλήρωσε ακριβά και βίωσε τραγωδίες και καταστροφές. Παράδειγμα, η Μικρασιατική Εκστρατεία.
Αλλά η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι εντελώς ανιστόρητη, όπως και ο επικεφαλής της. Στον ρωσο-ουκρανικό πόλεμο έχει καταστήσει τη χώρα από δύναμη ειρήνης σε έμμεσα εμπόλεμη δύναμη υπέρ των Ουκρανών και απέναντι στους Ρώσους. Στο σημερινό βασικό θέμα της «Εφ.Συν.» αποκαλύπτουμε ότι στέλνουμε νέα παρτίδα όπλων στο καθεστώς Ζελένσκι. Για να πετύχουμε τι; Να είμαστε αρεστοί και πειθήνιοι στους πολεμοκάπηλους συμμάχους. Σε έναν πόλεμο που αν συνεχιστεί και εξαπλωθεί θα ηττηθεί ολόκληρος ο πλανήτης. Αυτή είναι η αλήθεια.
