Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησε χθες -χωρίς ίχνος ντροπής- για «πόλεμο» στα Πανεπιστήμια, χωρίς βέβαια να ομολογεί ότι είναι ο ίδιος που έχει κηρύξει πόλεμο στην ακαδημαϊκή κοινότητα της χώρας.
Οι κατά καιρούς ομοειδείς δηλώσεις του, άκρως συκοφαντικές, από χθες έγιναν και άκρως προσβλητικές. Απευθύνθηκε στις διοικήσεις των Ιδρυμάτων σαν να είναι εκτελεστικά όργανά του. Ντράπηκε και το αυτοδιοίκητο.
Το απειλητικό τελεσίγραφο του πρωθυπουργού προς τους πρυτάνεις δεν έχει προηγούμενο στη Μεταπολίτευση. Αν ανατρέξουμε, όμως, λίγο πιο πίσω…
Θα είχε ενδιαφέρον αν στις πανελλαδικές εξετάσεις οι μαθητές εξετάζονταν στην αντιπαραβολή δύο κειμένων, ενός γνωστού και ενός «άγνωστου». Το γνωστό είναι από τις χθεσινές δηλώσεις του πρωθυπουργού: «Δεν μπορούμε να ανεχτούμε ένα περιβάλλον στο οποίο οποιοσδήποτε φοιτητής ή καθηγητής νιώθει όμηρος του τραμπουκισμού και της βίας. […] Δεν μπορεί πια οι μειοψηφίες να είναι οι μπράβοι των Πανεπιστημίων. Είναι ένας πόλεμος που πρέπει να κερδηθεί. […] Και επειδή οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους, θέλω να είμαι σαφής: Θα υπάρχουν κυρώσεις, μπορούν να φτάνουν μέχρι την έκπτωση για όσους πρυτάνεις δεν ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους».
Το «άγνωστο» έχει ημερομηνία 2 Μαρτίου 1973 και είναι από δηλώσεις του δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου προς τις Συγκλήτους των Πανεπιστημίων στη Βουλή: «Ελάχιστοι εκβιάζουν ψυχολογικώς την μάζαν. Την γαλήνη και την δημόσια τάξιν η Επανάστασις θα τις εξασφαλίση πάση θυσία. Εντός των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων δε θα ασχοληθώ εγώ έως ότου εσείς, ως Διοικήσεις αυτών, δηλώσετε ότι δεν ημπορείτε να επιβάλετε την τάξιν. […] Είναι δυνατόν να μην ημπορείτε να ελέγξετε τους μαθητές σας; Μη με αφήσετε να παρεμβώ ως Πολιτεία. Διότι αν χρειασθή, η Πολιτεία θα χρειαστεί να παρέμβει αποφασιστικώς. Ξεκαθαρισμένοι λογαριασμοί. Ενώπιος ενωπίω. Σεις θα αποκαταστήσετε την τάξιν. Οποιαδήποτε δύναμις προβληθή διά να διασαλεύσει την δημοσία τάξιν και να διαταράξη την κοινήν γαλήνην θα την συντρίψωμεν».
Κανένας συγκλητικός δεν βρήκε τότε το κουράγιο να αντισταθεί. Το ερώτημα είναι πώς θα αντιδράσουν σήμερα οι διοικήσεις των ΑΕΙ απέναντι στον κυβερνητικό αυταρχισμό. Θα παραμείνουν άραγε, όπως λέει ο ποιητής, «χωρίς μάτια για να βλέπουν, χωρίς αυτιά να ακούνε, με σφραγισμένα τα στόματα» ή «θα καρφώσουν τις λέξεις σαν πρόκες»;
