Το αποτύπωμα μιας αντιφατικής διαδρομής

Ο Κώστας Σημίτης έφυγε ήσυχα από τη ζωή, έχοντας αφήσει πίσω του, αναμφίβολα, μια μεγάλη πολιτική διαδρομή που κορυφώθηκε όταν αναδείχτηκε πρωθυπουργός της χώρας. Ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο κανείς δεν μπορεί να τον αποχαιρετήσει αποφεύγοντας μια αποτίμηση αυτής της διαδρομής. Είναι αδύνατο, και θα ήταν βαθιά υποκριτικό.

Ο Κώστας Σημίτης, παρά το εκρηκτικό αντιδικτατορικό παρελθόν του, αντιπροσωπεύει την πιο συστημική πλευρά του ΠΑΣΟΚ. Ποιος μπορεί να παραβλέψει το γεγονός ότι επελέγη ως υπουργός Εθνικής Οικονομίας, όταν το ΠΑΣΟΚ έκανε την πρώτη μεγάλη συντηρητική στροφή του το 1985, για να εφαρμόσει το πρώτο αυστηρό πρόγραμμα σταθεροποίησης και λιτότητας; Ποιος μπορεί να ξεχάσει ότι επί πρωθυπουργίας του το ΠΑΣΟΚ συναγωνίστηκε τη Ν.Δ. εφαρμόζοντας νεοφιλελεύθερες πολιτικές που μέχρι τότε ο αυθεντικός εκφραστής τους ήταν η δεξιά παράταξη;

Οι υποστηρικτές του Κώστα Σημίτη τονίζουν ιδιαίτερα το εκσυγχρονιστικό του έργο. Δηλαδή την ένταξη της χώρας στη ζώνη του ευρώ, τα μεγάλα έργα όπως το Μετρό, η γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου, η Αττική Οδός, το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος», η Εγνατία Οδός, τη δημιουργία Ανεξάρτητων Αρχών κ.ά.

Αποσιωπούν βεβαίως ότι στο ευρώ μπήκαμε με στοιχεία «δημιουργικής λογιστικής», με μια υποτίμηση της δραχμής κατά 14% το 1998 που εξανέμισε αντίστοιχα περιουσιακά στοιχεία κι ότι αυτό στοίχισε πανάκριβα στον ελληνικό λαό στα χρόνια των μνημονίων, όπως πανάκριβα στοίχισαν και τα έργα που έγιναν, τα οποία γέμισαν τις τσέπες επιτήδειων και ολιγαρχών.

Οι υποστηρικτές του Κ. Σημίτη παραβλέπουν ακόμη τα σκάνδαλα στην εποχή της πρωθυπουργίας του, όπως αυτά με τους εξοπλισμούς ή εκείνο του Χρηματιστηρίου που στοίχισαν πανάκριβα στα δημόσια ταμεία και στις τσέπες των πολιτών. Ηταν ληστείες τεραστίων διαστάσεων εις βάρος του δημόσιου και ιδιωτικού πλούτου.

Αποσιωπούν επίσης τη διαφθορά που είχε εξαπλωθεί στις κυβερνήσεις του, την υπόθεση των Ιμίων και το «ευχαριστώ τους Αμερικανούς», την παράδοση του Οτσαλάν και την πολιτική κατευνασμού της Τουρκίας, η οποία δεν απέδωσε το παραμικρό στη χώρα.

Αν εξετάσει κανείς πού βρίσκονται οι κορυφαίοι υποστηρικτές του Κώστα Σημίτη, δεν θα δυσκολευτεί να διαπιστώσει το πέρασμα στη συντηρητική πλευρά της πολιτικής και στα υψηλά κλιμάκια της κοινωνικής πυραμίδας. Ο Τάκιτος έλεγε ότι «ο αληθινός τάφος των νεκρών είναι οι καρδιές των ζωντανών». Αραγε, πού ακριβώς ζει σήμερα στις καρδιές των ζωντανών ο Κ. Σημίτης;