Με σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες μοιάζει η πολιτική και οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα τα τελευταία 24ωρα. Η κυβέρνηση και το οικονομικό επιτελείο έχουν βγάλει τα μολύβια τους, προσπαθώντας να συμβιβάσουν διαφορετικές επιδιώξεις εντός και εκτός Ελλάδας, υπό την απειλή πάντα της περαιτέρω κατάπτωσης της ελληνικής οικονομίας.
Οι έννοιες που πρέπει να συνδυάσει αποτελεσματικά το Μαξίμου είναι οι εξής: Η «συμφωνία» με τους δανειστές έπρεπε να έχει επιτευχθεί «χθες», καθώς οι χρηματοδοτικές ανάγκες παραμένουν τρομερά πιεστικές.
Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και το Βερολίνο πρέπει να ικανοποιηθούν από το μείγμα μέτρων και το χρονοδιάγραμμα επιβολής τους, ώστε να κοπάσουν οι εσωτερικές έριδες στους Γερμανούς Χριστανοδημοκράτες.
Το Μαξίμου πρέπει να βρει το κατάλληλο αφήγημα για τις επόμενες βδομάδες, ώστε να περιορίσει τις αποσχίσεις. Και οι πρόωρες εκλογές πρέπει να διενεργηθούν σε ένα τοπίο που θα μεγιστοποιήσει την πολιτική επιρροή του Αλέξη Τσίπρα.
Είναι πραγματικά δυσεπίλυτο το συγκεκριμένο σταυρόλεξο και φαίνεται ότι στο οικονομικό πεδίο η κυβέρνηση έχει επιλέξει την οδό που θα της επιτρέψει να «ανασάνει» για κάποιο χρονικό διάστημα μέχρι να ξεκαθαρίσει το πολιτικό τοπίο.
Η συμφωνία θα έχει κύριο χαρακτηριστικό τις δόσεις, όχι μόνο αναφορικά με την καταβολή πόρων για τη διευθέτηση των χρηματοδοτικών αναγκών, αλλά κυρίως αναφορικά με τη λήψη μέτρων. Τα μέτρα που θα ψηφίσει η Βουλή δεν θα είναι τα τελευταία.
Η οικονομία πάντως βρίσκεται ούτως ή άλλως σε δεινή κατάσταση, που έχει επιδεινωθεί έτι περαιτέρω μετά τις απανωτές καθυστερήσεις που σημειώθηκαν τους προηγούμενους πέντε μήνες με κύρια ευθύνη των θεσμών και των δανειστών.
Η πρόβλεψη για ύφεση 2,3% δεν εξασφαλίζει ήπιες συνθήκες σε μεσοπρόθεσμο επίπεδο, δημιουργώντας ασφυξία στην κυβέρνηση. Το ερώτημα είναι αν η κυβέρνηση θα βρει ένα ξεκάθαρο πολιτικό σχέδιο απεμπλοκής. Γιατί η μνημονιακή πορεία έχει παγίδες, που δεν θα την αφήσουν να μακροημερεύσει.
