Οπως και να δούμε τις εξελίξεις που δρομολογήθηκαν μετά την «πύρρειο νίκη» των δανειστών της 12ης προς τη 13η Ιουλίου και τη διπλή απώλεια στη Βουλή της «δεδηλωμένης» για την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, η χώρα φαίνεται ότι οδεύει προς νέες εκλογές.
Ο ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει αδύνατο να μονιάσει εν όψει και της ψήφισης έως τη 18η Αυγούστου της νέας σκληρής συμφωνίας με τους θεσμούς. Οσο οι διαπραγματεύσεις με τους δανειστές προχωρούν με γοργούς ρυθμούς τόσο διευρύνονται καθημερινά οι εντάσεις στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος, καθώς αποκαλύπτονται τα νέα, κατά κοινή ομολογία, υφεσιακά μέτρα συνέχισης της λιτότητας και ομολογούνται οι στρατηγικού προσανατολισμού διαφορές των τάσεων μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, τις οποίες επισήμως έχει αναγνωρίσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός.
Αλλά και οι τεχνοκράτες του κουαρτέτου των δανειστών ομολογούν ότι η μαγική εξίσωση που προσφέρουν για την επιβίωση της χώρας (μετά βεβαίως την εκβιαστική οικονομική ασφυξία που συστηματικά επέβαλαν στην πρώτη αριστερή κυβέρνηση) δεν βγαίνει χωρίς σοβαρές απώλειες για τον λαό.
Το ελληνικό δημόσιο χρέος τον Μάρτιο ήταν 312,7 δισ. ή 174,7% του ΑΕΠ και με τα 86 δισ. νέα δανεικά από την προδιαγραφόμενη νέα συμφωνία, υπολογίζεται ότι το 2018 το χρέος θα φτάσει στα 398,7 δισ. ή 222,7% του ΑΕΠ, όπως ήταν το 2014!
Σε αυτό το πλαίσιο των καθημερινών αντιπαραθέσεων μεταξύ υπουργών, βουλευτών, τάσεων και όλων των ειδών των καπετανάτων, όλα δείχνουν ότι η επιτάχυνση της συμφωνίας με τους θεσμούς -που εκ των πραγμάτων είναι αναγκαστική εδώ που φτάσαμε, για να εκταμιευτούν τα νέα δάνεια που δεν θα αφήσουν την ελληνική οικονομία να καταρρεύσει με πάταγο- θα ανοίξει τις κάλπες.
Μαζί με την ανώμαλη προσγείωση στην πραγματικότητα θα εξελιχθεί ένας αναδασμός του πολιτικού σκηνικού και θα εξοστρακιστεί αγνώστου μεγέθους τμήμα του παλιού πολιτικού κόσμου – και της Δεξιάς και της Αριστεράς. Αυτά ως εκτιμήσεις, σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα. Αλλά, ως γνωστόν, η πραγματικότητα ξεπερνά κάθε φαντασία…
