efsyn.gr
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η χθεσινή αναφορά του Αλέξη Τσίπρα στις καταστατικές αρχές της Ευρωπαϊκής Ενωσης ήταν όχι μόνο εύστοχη αλλά και απαραίτητη. Γιατί απευθυνόταν τόσο στους εταίρους μας όσο και στους εγχώριους ποικίλους επικριτές της ευρωπαϊκής ενοποίησης.

Κάποιος έπρεπε να τονίσει, λοιπόν, σε αρκετούς Ευρωπαίους ηγέτες ότι η Ελλάδα δεν είναι φτωχός συγγενής της Ευρωπαϊκής Ενωσης ούτε η ένταξή μας στη σύγχρονη ευρωπαϊκή διαδικασία ενοποίησης ήταν χαριστική πράξη. Η Ελλάδα με την ιστορία της, τον πολιτισμό της και τους αγώνες του λαού της είναι θεμέλιο της ευρωπαϊκής σκέψης και του σύγχρονου ευρωπαϊκού πολιτισμού, άρα αναπόσπαστο τμήμα του ευρωπαϊκού γίγνεσθαι.

Αν κάποιοι στην Ευρώπη που συγκυριακά κυριαρχούν τα τελευταία χρόνια, επιβάλλοντας το ασφυκτικό οικονομικό-δημοσιονομικό δόγμα τους, νομίζουν ότι θα ανασυστήσουν τις αποικιοκρατικές αυτοκρατορίες τους σε ευρωπαϊκό έδαφος, γρήγορα θα διαψευστούν οικτρά. 

Υπάρχει όμως και η συνεχής αμφισβήτηση της προσπάθειας να οικοδομηθεί μια Ευρώπη των λαών από ένα ευρύ φάσμα εγχώριων αντιλήψεων, από τη συντηρητική Δεξιά μέχρι μια δογματική ή και ουτοπική αντίληψη -εξαιρούμε βέβαια τη φασιστική και την ακροδεξιά αντίληψη από αυτή τη συζήτηση- που συγκλίνουν σε μια απλουστευτική και ισοπεδωτική στάση απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

Κάποιοι βαυκαλίζονται ότι η Ευρώπη θα γίνει πράγματι «των λαών» όταν θα γίνει «σοσιαλιστική» (;), ενώ κάποιοι άλλοι οικτίρουν την Ευρώπη ταυτίζοντάς τη με τις δυνάμεις που κυριαρχούν σήμερα σε αυτήν. 

Ομως η Ευρώπη δεν παύει να είναι το πιο ευνοϊκό πεδίο για την προώθηση των οραμάτων και των προσδοκιών όλων των δημοκρατικών και προοδευτικών δυνάμεων και οποιαδήποτε συνηγορία για έξοδο από αυτή θα ισοδυναμούσε με μεγαλύτερη έκθεση των λαών σε χειρότερες συνθήκες εκμετάλλευσης από τους ισχυρούς ολόκληρης της Γης. 

Γι’ αυτό έχει νόημα η επιμονή στην ευρωπαϊκή προοπτική με όρους ισοτιμίας και αλληλεγγύης, ακριβώς για να ανατραπούν οι αδιέξοδες και αντιλαϊκές πολιτικές που εφαρμόζονται σήμερα. 

Καμιά ουσιαστική αλλαγή δεν μπορεί να γίνει αν οι δυνάμεις της Αριστεράς επιλέξουν την αμυντική στάση της εθνικής αναδίπλωσης, εναποθέτοντας τις ελπίδες τους σε άδηλες σωτήριες παρεμβάσεις στο απώτερο μέλλον. Οι αλλαγές απαιτούν τη μέγιστη δυνατή συμμετοχή στην ευρωπαϊκή διαδικασία με σύγχρονο ιδεολογικο-πολιτικό οπλοστάσιο, με ευέλικτη πολιτική συμμαχιών και με την κινητοποίηση όλων των Ευρωπαίων πολιτών.

Οι καθυστερήσεις, η έλλειψη προετοιμασίας, ο εφησυχασμός, οι αυταπάτες, ας λειτουργήσουν διδακτικά…