Στις Βρυξέλλες συγκεντρώνονται σήμερα τα βλέμματα όλων. Η ελληνική κυβέρνηση έχει παρουσιάσει στους θεσμούς τις τελικές θέσεις της και περιμένει να βγει «λευκός καπνός». Η συνάντηση Τσίπρα, Μέρκελ και Ολάντ μπορεί να δημιουργεί βάσιμες ελπίδες λύσης του ελληνικού ζητήματος, αλλά τίποτα δεν είναι εύκολο. Η κυβέρνηση επιδιώκει πολιτική λύση, ώστε να σταματήσει το μαρτύριο της συνεχούς «συνεννόησης», η οποία δεν οδηγεί σε οριστική λύση, αλλά την Ελλάδα στην κατηφόρα της ύφεσης.
Ο πρωθυπουργός έχει δεσμευτεί ότι η κυβέρνησή του θα υπερασπιστεί τα χαμηλά και μεσαία στρώματα, μεταφέροντας τα βάρη στους έχοντες και κατέχοντες. Την ίδια ώρα, αποκλείει τις εκλογές και ζητά από το κόμμα του να συστρατευτεί στην υποστήριξη του κυβερνητικού έργου.
Από την άλλη πλευρά, οι δανειστές σκληραίνουν καθημερινά τη στάση τους, πιέζοντας την κυβέρνηση και ζητώντας από αυτήν ουσιαστικά να συγκρουστεί με το πολιτικό της ακροατήριο, αφού πιθανή αύξηση του ποσοστού των πρωτογενών πλεονασμάτων μοιραία οδηγεί σε νέα υφεσιακά μέτρα…
Το κρίσιμο ερώτημα είναι πόσο διατεθειμένοι είναι οι εταίροι να δώσουν όχι ανάσα ζωής στην ελληνική κοινωνία, αλλά κυρίως να αντιληφθούν ότι το ελληνικό ζήτημα δεν λύνεται με συνταγές που έχουν αποτύχει και διακυβεύουν την ίδια την υπόσταση της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Η επιμονή τους σε όσα αποδέχονταν χωρίς συζήτηση οι προηγούμενες κυβερνήσεις τούς εκθέτει στα μάτια του ελληνικού λαού, του οποίου οι αντοχές, όχι προς την κυβέρνηση, αλλά προς αυτούς οι οποίοι κυριαρχούν στην Ε.Ε., εξαντλούνται.
Ο πρωθυπουργός σήμερα στις Βρυξέλλες υπερασπίζεται την τιμή ενός ολόκληρου λαού, ανεξάρτητα από τις κομματικές προτιμήσεις των Ελλήνων πολιτών. Αν η Ε.Ε. επιθυμεί πραγματικά μια ρεαλιστική λύση, ο δρόμος είναι εύκολος, αν όμως επιδιώκει να οδηγήσει έναν λαό στην υποταγή, τότε ακολουθεί λανθασμένο δρόμο και οφείλει να τον αλλάξει. Διαφορετικά ο έντιμος συμβιβασμός δεν θα υπάρξει και οι συνέπειες από τις όποιες εξελίξεις θα είναι οδυνηρές για όλους.
