Επειτα από μήνες αυτοδιαφήμισης στα εγχώρια και στα διεθνή ΜΜΕ για το «έγκαιρο και θαυμάσιο ελληνικό σχέδιο» που έχει ενθουσιάσει τους αξιωματούχους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η κυβέρνηση έκανε τα αποκαλυπτήρια της πρότασής της για τα 32 δισ. ευρώ που αντιστοιχούν στη χώρα μας από το ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάκαμψης.
Η ανάγκη της κυβέρνησης για ισχυρό αντιπερισπασμό στην τραγική επέλαση της πανδημίας ήταν φανερή στον στόμφο με τον οποίο ο πρωθυπουργός και τα κυβερνητικά στελέχη που ο ίδιος επέλεξε παρουσίασαν το κυβερνητικό σχέδιο που θα υποβληθεί για έγκριση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Οι σχεδόν 170 «μεταρρυθμίσεις, δράσεις και επενδύσεις» που έχουν περιληφθεί στο κυβερνητικό σχέδιο με το φιλόδοξο -αλλά και παρωχημένο- «βαφτιστικό» των διαφημιστών «Ελλάδα 2.0» είναι ένα συνονθύλευμα από εισηγήσεις της έκθεσης Πισσαρίδη, γνώριμες απαιτήσεις μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και προχειρογραφίες των επιμέρους υπουργείων που δίνουν συνέχεια σε χρηματοδοτήσεις υψηλής «πελατειακής» απόδοσης.
Αν εξαιρέσουμε την αναγκαστική και τυπική συμμόρφωση στις υποχρεωτικές ελάχιστες προδιαγραφές που είχε ορίσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή -38% πράσινη ανάπτυξη και 22% ψηφιακή μετάβαση-, όσα περιγράφει η κυβερνητική πρόταση δεν οδηγούν σε νέο παραγωγικό μοντέλο την οικονομία της χώρας στη μετά την πανδημία εποχή.
Οι κρατικές επιδοτήσεις των 19 δισ. και τα δάνεια των 13 δισ. ευρώ κατευθύνονται γενικώς στους ίδιους κλάδους και στην ίδια παραγωγική διάρθρωση της οικονομίας που αποτέλεσαν το εύθραυστο έδαφος της χρηματοπιστωτικής κρίσης της δεκαετίας των μνημονίων και της πανδημίας, που σαν οδοστρωτήρας σάρωσε, για παράδειγμα, τη «μονοκαλλιέργεια» του τουρισμού.
Αλλά, πολύ περισσότερο, το κυβερνητικό σχέδιο θέτει λανθασμένες προτεραιότητες. Ο πρωθυπουργός διαφήμισε ως μεγάλο προτέρημα του κυβερνητικού σχεδίου τη δημιουργία μέχρι και 200.000 θέσεων εργασίας σε βάθος 5-6 χρόνων.
Είναι αστείο και να το ισχυρίζεται κανείς σε μια οικονομία που η μνημονιακή λαίλαπα την έχει «καρφώσει» σε ανεργία σταθερά πάνω από το 16% και πάνω από τους 1 εκατ. ανέργους. Τα 32 δισ. του Ταμείου Ανάκαμψης, όπως και τα 26 δισ. του νέου ΕΣΠΑ, θα μπορούσαν πραγματικά να κάνουν τη διαφορά θέτοντας ως προτεραιότητα τη δημιουργία μαζικών, ποιοτικών θέσεων εργασίας σε όλους τους κλάδους της οικονομίας, με έμφαση στους πιο δυναμικούς και όχι στους πιο αυτονόητους. Πολλών εκατοντάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας, που είναι η προϋπόθεση για να μη χαθεί ακόμη μια δεκαετία.
