Φαίνεται πως η επίτευξη συμφωνίας με τους εταίρους δεν είναι εύκολη υπόθεση. Οι δανειστές πιέζουν αφόρητα τη μοναδική «διαφορετική» κυβέρνηση στην Ευρώπη, ο Αλέξης Τσίπρας αντιστέκεται, αλλά προχθές στον ΣΕΒ το είπε ξεκάθαρα: Θα κάνουμε συμβιβασμούς. Η λέξη αποδεικνύεται «μαγική» για το εσωτερικό του κόμματός του. Ο πρωθυπουργός βρίσκεται μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης. Οι δανειστές είναι σκληροί παίκτες, αλλά και στο εσωτερικό του κόμματός του υπάρχουν εξίσου σκληρές αντιδράσεις. Είναι αρκετές οι συνιστώσες, που προφανώς εξακολουθούν να υφίστανται, οι οποίες επιμένουν στην πιστή τήρηση των προεκλογικών δεσμεύσεων.
Ο πρωθυπουργός έχει καταλάβει ότι κάτι τέτοιο είναι απολύτως ανέφικτο και προσπαθεί σιγά σιγά να προετοιμάσει συνολικά το κόμμα του, με ομιλίες που χρειάζονται αποκρυπτογράφηση, όπως προχθές στον ΣΕΒ. Μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να υπάρχουν σαφή και ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του εκπροσωπούνται όλες οι τάσεις. Θα συμπαραταχθούν όμως όλες, αν και όταν η συμφωνία κατατεθεί στη Βουλή;
Από την άλλη πλευρά, στη Ν.Δ. δεν υπάρχουν συνιστώσες, υπάρχουν όμως δύο ισχυρές τάσεις. Η προεδρική, του Αντώνη Σαμαρά, με τον οποίο συντάσσονται οι Μάκης Βορίδης και Αδωνις Γεωργιάδης, η οποία, προκειμένου να πέσει η κυβέρνηση, θα καταψηφίσει την όποια συμφωνία. Και η τάση που πάντα ήταν υπέρ των μνημονίων «για το καλό της χώρας», ακόμη κι όταν ο Αντ. Σαμαράς εξορμούσε με τα διάφορα Ζάππεια. Η χθεσινή «εκεχειρία», ώσπου να δουν το περιεχόμενο της συμφωνίας, δεν σημαίνει, παρά τις εκκλήσεις του επίτιμου προέδρου της Ν.Δ., ότι οι δύο απόψεις θα συγκεραστούν τελικά. Αυτό σημαίνει ότι και για την αξιωματική αντιπολίτευση το κοινοβουλευτικό τοπίο, σε ενδεχόμενη ψηφοφορία στη Βουλή, είναι απολύτως θολό. Είναι καιρός λοιπόν να υπάρξει συμφωνία. Η χώρα ασφυκτιά και οι δόσεις του Ιουνίου προς το ΔΝΤ είναι πολύ υψηλές. Ενδεχομένως τότε το πολιτικό σκηνικό να μην είναι καθόλου το ίδιο.
