Οι συνταγές του φαύλου κύκλου

Ο αέρας αυτάρκειας και αυτοπεποίθησης της κυβέρνησης για την ορθότητα και την επάρκεια της πολιτικής της κατά της κρίσης αρχίζει να κόβεται. Οχι μόνο από την κριτική και τις προτάσεις της αντιπολίτευσης. Αλλά κυρίως από τις αγωνιώδεις προειδοποιήσεις εκπροσώπων των εργαζομένων και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων σε κλάδους που επλήγησαν περισσότερο. Ακόμη και από το μούδιασμα που επικρατεί σε φίλα προσκείμενους στην κυβέρνηση φορείς της μεγάλης επιχειρηματικότητας.

Ολα δείχνουν ότι το πολυδιαφημισμένο πρόγραμμα ΣΥΝ-ΕΡΓΑΣΙΑ για την επιδότηση της μερικής απασχόλησης των εργαζομένων, παρά τη μείωση που επιβάλλει στους μισθούς τους, κάθε άλλο παρά θα τύχει ενθουσιώδους υποδοχής από τις επιχειρήσεις.

Πολλές θα προτιμήσουν τις απολύσεις αντί της μικρής και προσωρινής μείωσης του μισθολογικού κόστους που τους προσφέρει το αμφιλεγόμενο πρόγραμμα. Αλλες, ιδιαίτερα στον τουρισμό, εξετάζουν ή έχουν ήδη επιλέξει να μην ανοίξουν καν, θεωρώντας χαμένη τη χρονιά και ματαιώνοντας προσλήψεις που είχαν προγραμματίσει. Ολα συγκλίνουν σε έκρηξη της ανεργίας.

Τα μηνύματα προφανώς φτάνουν στην ηγεσία της κυβέρνησης, η οποία, πριν καν βάλει σε εφαρμογή τα τόσο μίζερα χρηματοδοτούμενα εργαλεία «επανεκκίνησης» της οικονομίας, προωθεί μια κρίσιμη αλλαγή στο μείγμα της πολιτικής της, επισπεύδοντας και ενδεχομένως διευρύνοντας τη μείωση των εργοδοτικών εισφορών.

Το προανήγγειλε ο πρωθυπουργός, το επιβεβαίωσε ο αρμόδιος υπουργός και είναι βέβαιο ότι το επικροτούν οι εργοδοτικοί φορείς, πρωτίστως ο ΣΕΒ που το έχει αναγάγει σε απόλυτη προτεραιότητά του πολύ πριν από την πανδημία.

Πέρα από τη σαφή ταξική χροιά αυτής της επιλογής, που μειώνει το κόστος για τις επιχειρήσεις χωρίς το παραμικρό όφελος για τους εργαζομένους, το βασικό πρόβλημά της είναι πως είναι κοντόθωρη: κινείται εντός του ίδιου φαύλου κύκλου που στα χρόνια των μνημονίων οδήγησε το ασφαλιστικό σύστημα στην κατάρρευση και στην οδυνηρή για εργαζομένους και συνταξιούχους «διάσωσή» του.

Η αύξηση της ανεργίας και η μείωση της απασχόλησης αδειάζουν τα ασφαλιστικά ταμεία από πολύτιμα έσοδα. Αλλά και η προσπάθεια ανάσχεσης της ανεργίας με μείωση των εργοδοτικών εισφορών οδηγεί στο ίδιο αποτέλεσμα. Οι εργαζόμενοι είναι σίγουρα οι χαμένοι αυτής της προβληματικής συνταγής. Και ως σημερινοί ασφαλισμένοι και ως αυριανοί συνταξιούχοι.