Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Από το 11ο τακτικό Συνέδριο της Ν.Δ. –με τον τρόπο που οργανώθηκε– δεν περίμενε κανείς κάτι το πρωτότυπο ή εντυπωσιακό. Δεν ετέθη τίποτε στην κρίση των συνέδρων, καθώς ούτε η ηγεσία ούτε η πολιτική γραμμή του κόμματος ήταν θέμα συζήτησης και αποφάσεων. Κατά κοινή ομολογία δεν ήταν συνέδριο κόμματος με την κλασική έννοια του όρου. Ηταν κάτι ανάμεσα σε ημερίδα και σε πανηγυρική εκδήλωση «για να ευλογήσουμε τα γένια μας». Παρ’ όλα αυτά, δεν ήταν ένα αδιάφορο συνέδριο. Φρόντισε ο πρόεδρος του κόμματος γι’ αυτό.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης από την εναρκτήρια ομιλία του απηύθυνε ανοικτά και ξεκάθαρα πρόταση συνεργασίας στην παραδοσιακή κεντροαριστερά, δηλαδή στον χώρο που κάλυπτε το παλιό ΠΑΣΟΚ και που τώρα προσπαθεί να ανασυγκροτηθεί ως Κίνημα Αλλαγής. Η επιλογή του, από πολιτική άποψη, δεν είναι ούτε παράλογη ούτε αδικαιολόγητη.

Από τη δεκαετία του 1990 το ΠΑΣΟΚ μετακινήθηκε εμπράκτως σε νεοφιλελεύθερες πολιτικές, τις οποίες εφάρμοσαν οι κυβερνήσεις του, με αποτέλεσμα τα πολιτικά σύνορά του με τη Ν.Δ. να είναι δυσδιάκριτα. Στα χρόνια της κρίσης αυτά έπαψαν να υπάρχουν, κάτι που αποδείχτηκε με την κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου, την οποία ο Κ. Μητσοτάκης εμφάνισε ως σημαία και υπόδειγμα της συνεργασίας που επιδιώκει με τον χώρο αυτό.

Η πρόταση Μητσοτάκη προς την παραδοσιακή Κεντροαριστερά αποκαλύπτει δύο επιδιώξεις του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που συγκλίνουν στον κεντρικό πολιτικό στόχο του. Στην παρούσα φάση θέλει να ενισχύσει το αντικυβερνητικό μέτωπο και να εμφανίσει την κυβέρνηση εντελώς απομονωμένη. Για το μέλλον και ειδικότερα για τις προσεχείς εκλογές –όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμά τους– θέλει από τώρα να δημιουργήσει τη βεβαιότητα ότι έχει έτοιμη την κυβέρνηση: είτε με αυτοδυναμία της Ν.Δ. είτε με συνεργασία Ν.Δ. και Κινήματος Αλλαγής.

Το ζήτημα βεβαίως δεν είναι τι κάνει ο αρχηγός της Ν.Δ., αλλά τι κάνουν οι συνιστώσες του νεοσύστατου Κινήματος Αλλαγής. Η διάσταση απόψεων, για τον τρόπο αντιμετώπισης της πρότασης Μητσοτάκη, ανάμεσα στη Φ. Γεννηματά και τον Στ. Θεοδωράκη μάλλον πρέπει να προβληματίσει τα στελέχη του χώρου, ώστε να ξεκαθαρίσουν τι θέλουν. Αυτό είναι πρωτίστως πρόβλημα ταυτότητας.