Απομένει κάτι λιγότερο από ένας μήνας μέχρι την έναρξη των συζητήσεων για την τρίτη αξιολόγηση, ωστόσο ξεκίνησαν ήδη οι «αψιμαχίες» ανάμεσα στους θεσμούς. Ο Βάλντις Ντομπρόβσκις, αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, και ο Τόμας Βίζερ, επικεφαλής του EuroWorking Group, έστειλαν ξεκάθαρο μήνυμα στο ΔΝΤ να μην εγείρει απαιτήσεις σχετικές με το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Και οι δύο υποστήριξαν ότι η ευρωπαϊκή εποπτεία έχει σταθεροποιήσει τα εγχώρια χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και πως η εφαρμογή περαιτέρω μεταρρυθμίσεων θα βελτιώσει ακόμα περισσότερο την κεφαλαιακή τους επάρκεια.
Πρόκειται για δύο αξιωματούχους οι οποίοι τοποθετούνται με προσεκτικό τρόπο, καθώς καθένας τους εκφράζει τη «σκληρή» πολιτική της λιτότητας στην ευρωζώνη. Φέρονται μάλιστα να εκπροσωπούν -με διαφορετικό ύφος κάθε φορά- την αντίληψη της γερμανικής ηγεσίας για την πορεία και τις ανάγκες της ελληνικής οικονομίας. Δεν είναι λοιπόν παράλογο να ειπωθεί πως οι τοποθετήσεις των Ντομπρόβσκις και Βίζερ απηχούν την άποψη του Βερολίνου, το οποίο φαίνεται να δυσφορεί πια με τους χειρισμούς του ΔΝΤ.
Είναι ήδη προφανές ότι το ΔΝΤ πριν από κάθε αξιολόγηση βγάζει και έναν καινούργιο «λαγό από το καπέλο του». Το ερώτημα είναι γιατί ακολουθεί ξανά αυτή την παρελκυστική τακτική, όταν η ρευστότητα αποδεδειγμένα αποκαθίσταται στις ελληνικές τράπεζες (ένα δισ. ευρώ επέστρεψε στις τραπεζικές θυρίδες). Δεν είναι λίγοι εκείνοι που εκτιμούν ότι στην πραγματικότητα η ηγεσία του ΔΝΤ αναζητά την αφορμή και τη δικαιολογία για να αποχωρήσει από το ελληνικό πρόγραμμα.
Πρόκειται για ένα ενδεχόμενο που μπορεί να μοιάζει και ευκταίο. Είναι όμως έτσι; Ας αναλογιστούμε απλώς το σενάριο οι οικονομολόγοι του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ύστερα από μια αποχώρηση από την Ελλάδα να συγγράψουν έκθεση όπου θα ισχυρίζονται ότι το τραπεζικό σύστημα στη χώρα βρίσκεται στο χείλος της κατάρρευσης. Οι πιθανές επιπτώσεις θα είναι εξαιρετικά πιεστικές, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για ολόκληρη την ευρωζώνη.
Είναι λοιπόν αναγκαίος ο καλύτερος συντονισμός της Αθήνας με τις Βρυξέλλες, ώστε να ολοκληρωθεί σύντομα η τρίτη αξιολόγηση, να βελτιωθεί η εικόνα της ελληνικής οικονομίας, να διευθετηθεί το χρέος και να χάσει ακόμα περισσότερο το κύρος της στη διεθνή οικονομική κοινότητα το αναξιόπιστο ΔΝΤ.
