Η πρώτη αναμέτρηση για την εκλογή προέδρου στη Γαλλία που διεξάγεται αύριο είναι καθοριστική όχι μόνο για τη μελλοντική πορεία της μεγάλης αυτής χώρας, αλλά και για το μέλλον της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Ο πρώτος γύρος των προεδρικών εκλογών γίνεται μέσα σε ένα πρωτοφανές πολιτικό σκηνικό, όπου οι τέσσερις από τους συνολικά ένδεκα υποψηφίους συγκεντρώνουν τις προτιμήσεις περίπου του ίδιου ποσοστού ψηφοφόρων, με δεδομένο το γεγονός ότι και οι δημοσκοπήσεις έχουν χάσει εδώ και καιρό σημαντικό μέρος από την αξιοπιστία τους.
Ομως η σημασία αυτών των εκλογών ξεπερνά τα όρια της Γαλλίας, όχι μόνο γιατί η ευρωπαϊκή και η διεθνής συγκυρία αναδεικνύει τον κρίσιμο ρόλο αυτής της χώρας στην ευρωπαϊκή οικοδόμηση, αλλά και γιατί ανάμεσα στους επικρατέστερους υποψηφίους υπάρχει η Μαρίν Λεπέν, εκπρόσωπος του Εθνικού Μετώπου, του κόμματος δηλαδή που υποστηρίζει τις πιο αντιδημοκρατικές, ακραία εθνικιστικές έως ρατσιστικές και αντι-ευρωπαϊκές θέσεις, με κορωνίδα την αποχώρηση από την Ευρωπαϊκή Ενωση και το κοινό νόμισμα.
Απέναντι στην εκπρόσωπο της άκρας Δεξιάς, που εμφανίζεται με το προσωπείο του ευρωσκεπτικισμού και της «ανάκτησης» της εθνικής ανεξαρτησίας, οι δύο από τους τρεις άλλους επικρατέστερους υποψηφίους, δηλαδή ο Εμανουέλ Μακρόν και ο Φρανσουά Φιγιόν, είναι εκφραστές των πιο συντηρητικών δεξιών και κεντροδεξιών δυνάμεων του κατεστημένου της Γαλλίας, ενώ ο τρίτος, ο Ζαν-Λικ Μελανσόν, προέρχεται από την Αριστερά, αλλά έχει προσχωρήσει στο αντιευρωπαϊκό στρατόπεδο και με έντονα εθνικο-πατριωτικά συνθήματα προσπαθεί να αποσπάσει ψηφοφόρους των λαϊκών στρωμάτων που έχουν στραφεί προς τη Λεπέν.
Στην τετράδα δεν περιλαμβάνεται, βέβαια, ο υποψήφιος των Σοσιαλιστών Μπενουά Αμόν, ο οποίος έχει καταποντιστεί δημοσκοπικά, πληρώνοντας τα αποτελέσματα της σοσιαλιστικής διακυβέρνησης του προέδρου Ολάντ.
Ασφαλής πρόβλεψη δεν μπορεί να υπάρξει με αυτά τα δεδομένα. Ομως η Γαλλία είναι μία από τις ισχυρότερες οικονομικά χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, με βαθιά και ουσιαστική δημοκρατική παράδοση και ένας από τους πυλώνες του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.
Το χειρότερο αποτέλεσμα για την ίδια, αλλά και για ολόκληρη την Ευρώπη, θα ήταν μια νίκη της ακροδεξιάς Λεπέν και η ενδεχόμενη έξοδός της από την Ε.Ε. και το ευρώ. Μια τέτοια προοπτική, με ανοιχτή τη διαδικασία εξόδου της Μ. Βρετανίας και επικείμενες τις εκλογές στη Γερμανία, δεν προοιωνίζεται τίποτε το θετικό για την ήπειρό μας.
Υπάρχει, βέβαια, και ο δεύτερος γύρος των προεδρικών εκλογών σε 15 μέρες, αλλά το πρώτο που εύχονται οι δημοκρατικοί πολίτες στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη είναι να μην μπορέσει καν να είναι στον δεύτερο γύρο η εκπρόσωπος της Ακροδεξιάς.
