Σε διαφορετική γραμμή από τον στενό πυρήνα των ευρωπαϊκών χωρών κινείται η Λευκωσία, απαντώντας θετικά στην πρόσκληση του Ντόναλντ Τραμπ για συμμετοχή, με καθεστώς παρατηρητή, στην πρώτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ειρήνης για τη Γάζα, που θα πραγματοποιηθεί στην Ουάσινγκτον στις 19 Φεβρουαρίου.
Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει λάβει και αποδεχθεί την πρόσκληση, όπως δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Κωνσταντίνος Λετυμπιώτης, σημειώνοντας ότι «η συμμετοχή της χώρας μας εντάσσεται στον σταθερό και ενεργό περιφερειακό ρόλο που διαδραματίζει από την πρώτη στιγμή της κρίσης, με πρωτοβουλίες και συγκεκριμένες προτάσεις προς διεθνείς εταίρους».
Η επιλογή της Λευκωσίας αποκτά πρόσθετη βαρύτητα, καθώς η Κύπρος ασκεί αυτή την περίοδο την προεδρία της Ε.Ε., την ώρα που βασικές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες εμφανίζονται επιφυλακτικές απέναντι στην πρωτοβουλία Τραμπ. Χώρες όπως η Πολωνία και η Ιταλία κρατούν αποστάσεις, παρότι η Ρώμη διατηρεί προνομιακές σχέσεις με τον Αμερικανό πρόεδρο και η Τζόρτζια Μελόνι συγκαταλέγεται στους Ευρωπαίους ηγέτες με ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με τον Ντόναλντ Τραμπ.
Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι η κυπριακή στάση ενδέχεται να ερθει σε αντίθεση και με τη γραμμή της Ελλάδας. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θα παραστεί στη συνεδρίαση της 19ης Φεβρουαρίου, ενώ η Αθήνα δεν έχει οριστικοποιήσει τη στάση της απέναντι στο Συμβούλιο Ειρήνης, διατηρώντας ωστόσο σαφείς επιφυλάξεις.
Η ελληνική πλευρά έχει καταστήσει σαφές ότι κινείται αυστηρά στο πλαίσιο των αποφάσεων του ΟΗΕ και του Ψηφίσματος 2803 του Συμβουλίου Ασφαλείας, το οποίο προβλέπει ότι το Συμβούλιο της Ειρήνης έχει προσωρινό χαρακτήρα και αποστολή αποκλειστικά την ειρήνευση στη Γάζα. Αυτός είναι και ο λόγος που, παρότι η Ελλάδα είχε προσκληθεί να συμμετάσχει ως ιδρυτικό μέλος, δεν προσχώρησε στο καταστατικό του νέου σχήματος.
Οπως γράφει η εφημερίδα «Πολίτης», μετά την εξέλιξη αυτή στο προσκήνιο έρχονται και ανησυχίες νομικής φύσεως. Ο αναπληρωτής καθηγητής Διεθνούς Δικαίου Αρης Κωνσταντινίδης επισημαίνει ότι στο Ψήφισμα 2803 προβλέπεται η δημιουργία διεθνούς θεσμού με νομική προσωπικότητα για την ανοικοδόμηση της Γάζας, ωστόσο φαίνεται να υπάρχει επιδίωξη να αποκτήσει ευρύτερο ρόλο για τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια, με επιλεγμένα μέλη από τον Αμερικανό πρόεδρο και με καθοριστικό, δικό του ρόλο.
Εάν αυτό επιβεβαιωθεί, προειδοποιεί, θα εγερθούν ζητήματα σύγκρουσης αρμοδιοτήτων με τον ΟΗΕ και υποχρεώσεων των κρατών, με κίνδυνο νομικού χάους και αποδυνάμωσης –ακόμα και αποσύνθεσης– του ΟΗΕ και της διεθνούς τάξης. Παράλληλα, μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να επηρεάσει το πλαίσιο λύσης του Κυπριακού και τη λειτουργία της ΟΥΝΦΙΚΥΠ.
Σε αυτό το πλαίσιο, το κυπριακό «ναι» στο Συμβούλιο Ειρήνης του Τραμπ ερμηνεύεται ως μέρος της στρατηγικής του Νίκου Χριστοδουλίδη για στενότερο συντονισμό με τον αμερικανοϊσραηλινό άξονα και για ενίσχυση της γεωπολιτικής θέσης της Κύπρου, επιλογή που όμως συνοδεύεται από υπαρκτούς κινδύνους στο διεθνές θεσμικό πεδίο.
