Παιχνίδια πολέμου με τους κανόνες εμπλοκής

Με αναλυτική ανακοίνωση η Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση παρεμβαίνει στη φιλοπολεμική ρητορεία των ημερών και στο πώς δημιουργείται συχνά από το πουθενά θέμα. Μεταξύ άλλων, αναφέρει το αυτονόητο περί κανόνων εμπλοκής που ισχύουν για όλους τους στόλους όλων των χωρών.

«Το παράδειγμα των τελευταίων ωρών με τους περίφημους «κανόνες εμπλοκής» που αποδέσμευσε το γραφείο του Τούρκου πρωθυπουργού στη φοβερή και τρομερή τουρκική αρμάδα με τα… ναρκοθηρευτικά, όπως αποκάλυψε ο ίδιος ο αρχηγός του Ναυτικού τους, ο ναύαρχος Μποστάνογλου, σε συνδυασμό με το «σοκ» που επιδεικνύουν τα μέσα ενημέρωσης στην Ελλάδα, αποκαλύπτει του λόγου το αληθές». Θυμίζει η ανακοίνωση την αντίστοιχη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί στα Ιμια όταν ο ναύαρχος Λυμπέρης είχε ζητήσει αποδέσμευση από τους κανόνες εμπλοκής.

«Τι έγινε δηλαδή, ποιο είναι το παράξενο που τόσο μας μπέρδεψε; Ας το δούμε ψύχραιμα. Δύναμη του ΝΑΤΟ ασκείται στις αντιναρκικές επιχειρήσεις στην ανατολική Μεσόγειο. Στη δύναμη αυτή συμμετέχει η Τουρκία με πλοία του Ναυτικού. Λογικό. Μέλος του ΝΑΤΟ είναι[…]».

Τέλος, αναφέρει η ανακοίνωση ότι πιθανότατα «στήθηκε το ερώτημα από κάποιο δημοσιογράφο και το σκηνικό ήταν έτοιμο» και συνεχίζει: «Στην περιοχή έχει προκληθεί πρόβλημα ασφαλείας, το οποίο βέβαια προκάλεσαν οι ίδιοι οι διεθνείς ταραξίες Τούρκοι, με τη γνωστή τους συμπεριφορά. Από τη στιγμή που στην περιοχή υπάρχει υπερσυγκέντρωση πολεμικών πλοίων και το πρόβλημα υφίσταται, ετέθη θέμα τι κάνουμε, ρε παιδιά, αν τύχει και αντιμετωπίσουμε κάποιο πρόβλημα; Θεωρητικό είναι –τονίζουμε– το ενδεχόμενο. Και για να παραστήσουν ότι είναι δημοκρατικό κράτος, οι στρατηγοί ζήτησαν “κανόνες εμπλοκής” από την πολιτική ηγεσία. Αποδεικνύεται επομένως ότι η κρίση με την Τουρκία, ο φόβος θερμού επεισοδίου υπερπροβάλλεται από την καθεστωτική προπαγάνδα για να ενισχύσει την απαίτηση “εθνικής συνεννόησης […]”».