ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Νικόλας Ζηργάνος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Αισιόδοξος για τη λύση, αποκαλυπτικός για την ελληνική πτυχή του ονοματολογικού, προσεκτικός στις διατυπώσεις του αναφορικά με το πλαίσιο λύσης για να μην παρακωλυθεί η διαδικασία που βρίσκεται στην πλέον ευαίσθητη και τελική φάση της, αλλά και ιδιαίτερα επικριτικός ως προς τη διαχείριση του ζητήματος από τις προηγούμενες κυβερνήσεις και ιδίως για τη Ν.Δ. ήταν ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς στη συνέντευξη που παραχώρησε, αργά το βράδυ της Δευτέρας, στην ΕΡΤ και την εκπομπή «Επόμενη Μέρα».

Ο υπουργός Εξωτερικών εξέφρασε την πεποίθησή του ότι θα υπάρξει σύντομα συμφωνία, αν και συμπλήρωσε: «Ποτέ μην πεις ποτέ, μέχρι να πέσουν οι υπογραφές και ελπίζω να είναι σύντομα».

Επίσης τόνισε ότι η ηγεσία της ΠΓΔΜ παίρνει μια δύσκολη και δίκαιη απόφαση που απαιτεί μεγάλο πολιτικό θάρρος και ωριμότητα.

Ο υπουργός Εξωτερικών εξήγησε τη στρατηγική του να λύσει τα προβλήματα με τους βόρειους γείτονες, ιδίως με την ΠΓΔΜ και την Αλβανία, ώστε να απελευθερώσει η χώρα διπλωματικές και άλλες δυνάμεις για να αντιμετωπίσει το κύριο πρόβλημά της που είναι το Κυπριακό και ο κίνδυνος εξ Ανατολών.

Μακεδονία – Σκόπια

Ο υπουργός Εξωτερικών αποκάλυψε ότι προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις και όλοι αυτοί «που τον κατηγορούν και που παριστάνουν τους Μακεδονομάχους και δεν δέχονται στη σύνθετη ονομασία το όνομα Μακεδονία», είχαν προτείνει και υιοθετήσει στις διαπραγματεύσεις με την ΠΓΔΜ το όνομα «Μακεδονία – Σκόπια» ως διεθνή ονομασία «και ταυτόχρονα δεχόντουσαν στο εσωτερικό να διατηρηθεί το όνομα Μακεδονία σκέτο».

Ο Νίκος Κοτζιάς ανέφερε ότι υπάρχουν σχετικά έγγραφα στα αρχεία του υπουργείου Εξωτερικών και διεμήνυσε ότι αν τον προκαλέσει κανείς ξανά, «όλα αυτά θα κατατεθούν και στη Βουλή αν χρειαστεί».

Χαρακτήρισε υποκριτική τη στάση του τομεάρχη Εξωτερικών της Ν.Δ. Γιώργου Κουμουτσάκου καθώς, σε συνέντευξή του στις 11 Ιανουαρίου 2007, ως μέλος τότε της διαπραγματευτικής ομάδας, έλεγε ότι «από τις αρχές του 2005 υπάρχει η πρόταση Μακεδονία – Σκόπια η οποία είναι συζητήσιμη».

«Μακεδονική» γλώσσα

Αναφερόμενος στο άρθρο του κ. Μπαμπινιώτη, ότι δεν υπήρξε καμία ελληνική αποδοχή για τη «μακεδονική» γλώσσα της ΠΓΔΜ, υπενθύμισε ότι «η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή αποδέχτηκε πρόταση της Γιουγκοσλαβίας να θεωρηθεί επίσημη γλώσσα και με λατινικούς χαρακτήρες πέρα από τους κυριλλικούς, η μακεδονική γλώσσα» σε ειδική συνέλευση του ΟΗΕ για τις γλώσσες που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα το 1977. Πρόσθεσε, επίσης, ότι «το 1992-94 στη διεθνή διάσκεψη της ISO και στη συζήτηση για τη “μακεδονική γλώσσα” η Ελλάδα έλαμψε διά της απουσίας της, καθώς δεν πήγε κανείς για να κάνει οποιαδήποτε συζήτηση.

Μόνο για πρώτη φορά, το 2010, επί κυβέρνησης Γεωργίου Παπανδρέου, έθεσε η Ελλάδα θέμα για τη μακεδονική γλώσσα, και η απάντηση του ΟΗΕ ήταν ότι δυστυχώς εδώ και 35 χρόνια η γλώσσα αυτή έχει κατοχυρωθεί ως επίσημη γλώσσα της Γιουγκοσλαβίας και του διαδόχου κράτους της, το οποίο τη δικαιούται».

Ονόματα και Ν.Δ.

Για το όνομα υπογράμμισε ότι αυτό που είναι το κύριο για την Ελλάδα είναι «να υπάρχει σαφής διάκριση ανάμεσα στα Σκόπια -που ως κράτος θα φέρει σε μια σύνθετη ονομασία τη λέξη “Μακεδονία”- και τη Μακεδονία, τόσο τη σημερινή ελληνική όσο και της αρχαιότητας και της πολιτιστικής κληρονομιάς της οποίας είμαστε οι φορείς της».

Ο Νίκος Κοτζιάς κατηγόρησε τη Ν.Δ. ότι «έχει αποφασίσει να πάει με το πιο ακραίο κομμάτι που έχει στο εσωτερικό της» και υποστήριξε ότι «η Ν.Δ. όχι μόνο κοιτάει το εσωτερικό της χώρας όταν κάνει εξωτερική πολιτική, αλλά κοιτάει τους συσχετισμούς στο εσωτερικό της, γεγονός πρωτοφανές για την εξωτερική πολιτική, στην ιστορία της, και διπλά επικίνδυνο».

Συλλαλητήρια και Εκκλησία

Ο υπουργός Εξωτερικών αναφέρθηκε για τη στάση της Εκκλησίας στο ονοματολογικό και διευκρίνισε ότι «μόνο ως πολίτες τούς αφορά το ζήτημα, αλλά ως θεσμός δεν είναι δικό τους θέμα», ενώ χαιρέτισε τη δήλωση του αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου τονίζοντας ότι έχει «τη σοφία, τη νηφαλιότητα και την ηρεμία να αναστοχαστεί πάνω στο ζήτημα» της μετονομασίας της αποκαλούμενης “Μακεδονικής Ορθόδοξης Εκκλησίας” και αναγνώρισή της με το όνομα Αρχιεπισκοπή Αχρίδος».