Η εξέλιξη ενός φερέλπιδος… κεντροαριστερού

Ενα από τα χαρακτηριστικά του αθλητή του άλματος εις τριπλούν είναι η ισορροπία στον αέρα, ώστε να πετύχει τη μέγιστη δυνατή επίδοση. Ο κ. Βασίλης Οικονόμου εκτός από πτυχιούχος της Νομικής, υπήρξε και πανελληνιονίκης στο συγκεκριμένο άλμα, όμως τα άλματά του στην πολιτική μάλλον του προσάπτουν τον τίτλο του «πολιτικού καιροσκόπου», όπως λένε πρώην συνάδελφοί του στη Βουλή.

Πολιτικό παιδί του κομματικού σωλήνα του ΠΑΣΟΚ, γεννημένος στο Καπανδρίτι το 1968, πέρασε από όλα τα στάδια της ΠΑΣΟΚικής ιεραρχίας, επιλέγοντας πάντα να «είναι με τον ρίχνοντα». Αναπληρωτής γραμματέας της νεολαίας ΠΑΣΟΚ, συνεργάτης του Ακη Τσοχατζόπουλου όταν ο «ωραίος Μπρούμελ» ήταν στα πάνω του, ξεκίνησε την κοινοβουλευτική του καριέρα από το μακρινό 2000 και έφτασε μέχρι χθες, στο υπόλοιπο Αττικής. Στην εσωκομματική κόντρα του 2007, ο «φιλόδοξος Βασιλάκης» επέλεξε το στρατόπεδο του Γ. Α. Παπανδρέου, ελπίζοντας όπως λένε άλλοτε συντροφικές του γλώσσες «σε ένα υπουργείο ή έστω υφυπουργείο». Φευ!

Η σκληρή πραγματικότητα τον προσγείωσε άσχημα, και η επέλαση του πρώτου Μνημόνιου τον οδήγησε εκτός ΠΑΣΟΚ τον Μάιο του 2010, αφού το καταψήφισε και παραιτήθηκε. Αοκνος εργάτης του σοσιαλισμού ίδρυσε την πολιτική κίνηση «Ελεύθεροι Πολίτες», την οποία φιλοδοξούσε να μετατρέψει σε κόμμα.

Οι πολιτικά δύσκολοι καιροί για τον νεαρό βουλευτή δεν του επέτρεψαν να πραγματοποιήσει το όνειρό του, αλλά του άνοιξε την πόρτα της συνεργασίας με τη ΔΗΜΑΡ.

Με τη ΔΗΜΑΡ

Στις εκλογές του 2012 οι «Ελεύθεροι Πολίτες» συνεργάστηκαν με τη ΔΗΜΑΡ, μια συνεργασία που είχε «ανάψει φωτιές» στην Αγ. Κωνσταντίνου. Στελέχη της ΔΗΜΑΡ θυμούνται ότι η «συνεργασία αυτή πέρασε από σαράντα κύματα, κυρίως λόγω του χαρακτήρα του», αλλά και των… προαπαιτούμενων που έθετε ως όρους. Παρ’ όλα αυτά χρίστηκε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, παρότι οι σχέσεις του με τους βουλευτές του κόμματος δεν ήταν και οι καλύτερες δυνατές. «Κολλητός» του Γρ. Ψαριανού και του Ν. Τσούκαλη, ανήκε στην ομάδα εκείνων που διαφώνησαν με την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ από την τρικομματική κυβέρνηση, παρέμεινε ως «συνεχώς και αδιαλείπτως διαφωνών» με το κόμμα και αποχώρησε μετά τις πρόσφατες ευρωεκλογές. Τότε στελέχη της ΔΗΜΑΡ θυμούνται ότι είχε καταγγείλει την πολιτική τακτική του κόμματος, αλλά πίσω από αυτή την κίνηση υποκρύπτονταν οι «ατελείς φιλοδοξίες του και συνεχώς ήταν εκτός γραμμής». Χθες δεν φάνηκε να φείδεται σχολίων στο twitter για τους Ν. Τσούκαλη και Θ. Μαργαρίτη. «Οταν παρακαλάμε πίσω από τις πόρτες ενίοτε γινόμαστε λέοντες της πολιτικής» ανέφερε για τον πρώτον και «αιώνιο πολιτευτή ελέω Κουβέλη» χαρακτήρισε τον δεύτερο.

Τον Ιούνιο του 2014 εντάχθηκε στους ανεξάρτητους βουλευτές μαχόμενος με… ιερό μένος για την ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς. «Μάλλον δεν ήξερε τι ακριβώς ήθελε» υποστηρίζουν μέχρι πρόσφατα συνάδελφοί του, οι οποίοι μάλλον δεν εξεπλάγησαν από την επιλογή του να κατέβει με το ψηφοδέλτιο επικρατείας της Ν.Δ.

Στη δήλωση προσχώρησης στη Ν.Δ. σημείωνε μεταξύ άλλων «ανταποκρίνομαι στο κάλεσμα του πρωθυπουργού. Οι δυνάμεις του μεταρρυθμιστικού κέντρου είμαστε αποφασισμένες να διασφαλίσουμε τη συμμετοχή της Ελλάδας στην ευρωζώνη. Αυτό γίνεται μόνο αν είναι πρώτο κόμμα η Ν.Δ. σε αυτές τις εκλογές».

Αντί επιλόγου, το σχόλιο υποψήφιου βουλευτή της Ν.Δ.: «Η πολιτική φτώχεια ενός άλλοτε μεγάλου κόμματος αποτυπώνεται από τις προσχωρήσεις τρίτης εθνικής…».