Εντονες αντιδράσεις στην αντιπολίτευση προκάλεσαν οι πρωθυπουργικές ανακοινώσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ σχολίασε ότι «ο κ. Μητσοτάκης πλέον έχει κουράσει με τις αντιφάσεις και τις αυτοδιαψεύσεις του», προσθέτοντας ότι «κάθε δύο εβδομάδες προσπαθεί να καλύψει την ανικανότητά του και τις προειλημμένες πολιτικές αποφάσεις ερήμην των επιστημόνων με διαγγέλματα και σχεδιασμό 24ώρου χωρίς καμία λογική, σε ένα διαρκές θέατρο του παραλόγου», καταλήγοντας: «Οσα διαγγέλματα και να κάνει ο κ. Μητσοτάκης, οι πολίτες πλέον του γυρνούν την πλάτη».
Νωρίτερα από τη δήλωση του πρωθυπουργού, η Φώφη Γεννηματά είχε αναφέρει ότι «ο κ. Μητσοτάκης παλινδρομεί συνεχώς στο πεδίο των μέτρων, μεταφέρει τις ευθύνες στους πολίτες και μαδά τη μαργαρίτα για ανοίγματα», επισημαίνοντας ότι «η Ελλάδα δεν χρειάζεται μία νέα εικονική πραγματικότητα, με τη μαύρη λίστα των θυμάτων να μεγαλώνει διαρκώς. Είναι ώρα για πειστικό οδικό χάρτη επαναφοράς των δραστηριοτήτων με ασφάλεια και με βάση τις εισηγήσεις των ειδικών».
«Η λογική του πρωθυπουργού ότι “με εμβόλια και self tests τελειώνει η πανδημία” είναι παραπλανητική και επικίνδυνη» σχολίασε το ΚΚΕ, προσθέτοντας ότι «το πρόβλημα για τον λαό δεν είναι μόνο το πώς και πού θα γιορτάσει το Πάσχα, αλλά πώς θα προστατευτεί η ζωή του, πώς θα θωρακιστεί το δημόσιο σύστημα υγείας, πώς θα προχωρήσει ο μαζικός εμβολιασμός, αλλά και πώς θα υλοποιηθούν τα απαραίτητα μέτρα προστασίας στους χώρους δουλειάς, τα μέσα μεταφοράς και τα σχολεία που ετοιμάζονται να ανοίξουν», καταλογίζοντας στην κυβέρνηση ότι «για όλα αυτά εξακολουθεί να μην κάνει τίποτα».
«Με εντολή Μητσοτάκη, ο ιός πλέον για δύο ώρες ακόμα μέσα στη μέρα δεν θα κολλάει. Από τις 3 Μαΐου και μετά θα κολλάει μετά τις 11, αντί μετά τις 9 που ίσχυε μέχρι τώρα», σχολίασε σκωπτικά το ΜέΡΑ25, σημειώνοντας ότι «στα απόνερα της αποκάλυψης ότι η κυβέρνηση εργαλειοποιεί την επιτροπή ειδικών προκειμένου αυτή να γίνεται ο φερετζές των προαποφασισμένων κυβερνητικών πολιτικών, η κυβέρνηση καταφεύγει στη δοκιμασμένη συνταγή που εφαρμόζει και στην οικονομία: φιλοτεχνεί την πιο ροζ, αισιόδοξη, φωτεινή εκδοχή ενός μέλλοντος που τάχα θα χτίσει με υλικά που αποδεδειγμένα δεν έχει».
