Οι εκτός Βουλής ψάχνουν το αύριο…

Παραφράζοντας το ερώτημα «υπάρχει ζωή μετά θάνατον;», για το πεδίο της πολιτικής και ειδικότερα για τα κόμματα που απέτυχαν στις εκλογές να εξασφαλίσουν κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, το ερώτημα μετατρέπεται στο «υπάρχει μέλλον για τις πολιτικές δυνάμεις εκτός Βουλής;». Αν κρίνουμε από την πολιτική εμπειρία του παρελθόντος, ύστερα από μια εκλογική αποτυχία, σπανιότατα ένα κόμμα κατάφερνε να ανακάμψει και να κάνει πράξη τον στόχο της ολικής επαναφοράς. Συνήθως, την απογοήτευση διαδέχονται ο ρεαλισμός και η σκληρή πραγματικότητα και το επόμενο στάδιο είναι είτε η αναστολή λειτουργίας είτε η επιστροφή στην αρχική κοίτη. Ομως, «ποτέ μη λες ποτέ», καθώς με βάση τον νόμο των πιθανοτήτων όλα μπορούν να συμβούν. Ακόμη και οι πιο ανέλπιστες εκπλήξεις…

Δύο πόρτες έχει η ζωή…

Η αναμέτρηση της 25ης Ιανουαρίου επισφράγισε τη σταδιακά καθοδική πορεία του κόμματος, η οποία χρονικά τοποθετείται από τον Ιούνιο του 2013 και τη δραματική τότε απόφαση για αποχώρηση από τη συγκυβέρνηση με τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ. Ο πρώτος ανησυχητικός οιωνός για το μέλλον της ΔΗΜΑΡ ήταν η πενιχρή καταγραφή τού μόλις 1,2% στις ευρωεκλογές του 2014. Η αριστερή στροφή που ακολουθήθηκε και η απόπειρα προγραμματικής σύγκλισης με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν ευοδώθηκαν, παρά την καταλυτική συνδρομή της Αγίου Κωνσταντίνου ώστε να μην εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας από την παρελθούσα Βουλή, ενώ πριν από μία εβδομάδα η κάλπη ολοκλήρωσε τον διαφαινόμενο εκλογικό αφανισμό, δίνοντας στη σύμπραξη της ΔΗΜΑΡ με τους Πράσινους του Νίκου Χρυσόγελου το αναιμικό ποσοστό του 0,49%.

Και τώρα τι; Επειτα από συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής, ο πρόεδρος και η ηγεσία δήλωσαν ότι αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους για το εξαιρετικά αρνητικό εκλογικό αποτέλεσμα και τις συνολικές επιδόσεις της ΔΗΜΑΡ και με συλλογικές και συντεταγμένες διαδικασίες το κόμμα θα προχωρήσει στον επαναπροσδιορισμό της δράσης του.

Στελέχη της Αγίου Κωνσταντίνου τονίζουν ότι η ανανεωτική Αριστερά και οι ιδέες της «δεν σβήνουν» λόγω της άσχημης έκβασης στις δύο τελευταίες εκλογικές μάχες και υπό αυτή την έννοια τάσσονται υπέρ κινήσεων που θα κρατήσουν ζωντανό τον χώρο.

Αντικειμενικά, δύο δρόμοι ανοίγονται (και πάλι), που όμως δεν βρίσκουν σύμφωνο όλο το πολιτικό προσωπικό. Ο ένας, τον οποίο εκφράζει η τάση του Αριστερού Δικτύου, βλέπει προς τον ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να ισοδυναμεί με προσχώρηση και αφορά ένα σχέδιο ανασυγκρότησης της Αριστεράς και της Οικολογίας, στη βάση του μετώπου που δημιουργήθηκε προεκλογικά με τους Πράσινους.

Η άλλη κατεύθυνση δείχνει προς τη Σοσιαλδημοκρατία, σε ένα σκηνικό που έτσι κι αλλιώς αναδιατάσσεται πλήρως. Ενδεικτική είναι η πρόταση που παρουσίασε στο φύλλο του Σαββάτου της «Εφ.Συν.» ο Γιώργος Σιακαντάρης, μέλος της Ε.Ε. του κόμματος, εισηγούμενος την ομοσπονδιοποίηση του ΠΑΣΟΚ, της ΔΗΜΑΡ και του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών του Γιώργου Παπανδρέου με την προσθήκη των σοσιαλδημοκρατών του Ποταμιού.

Σε παρόμοιο πνεύμα ώσμωσης με τον χώρο του δημοκρατικού σοσιαλισμού, της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας και του δημοκρατικού Κέντρου τοποθετούνταν μέχρι πρότινος και οι Ν. Τσούκαλης, Δ. Χατζησωκράτης και Θ. Μαργαρίτης, ενώ ενδιαφέρον εμφανίζει η θέση που διατύπωσε την περασμένη εβδομάδα το στέλεχος του ΠΑΣΟΚ Ν. Μπίστης ότι «ο τόπος χρειάζεται απεγνωσμένα ένα νέο, ισχυρό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα που στα θεμέλιά του θα είναι το σημερινό ΠΑΣΟΚ αλλά και άλλες δυνάμεις του κατακερματισμένου σήμερα χώρου».

Ευκόλως αντιληπτό γίνεται ότι προοπτική αυτονομίας για τη ΔΗΜΑΡ δεν υπάρχει πλέον. Μέσα στον Φεβρουάριο θα υπάρξουν εξελίξεις, καθώς επίκειται συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής.

Σε ό,τι αφορά την ηγεσία, αναμένεται να είναι ένα από τα θέματα συζήτησης και, σύμφωνα με συγκλίνουσες πληροφορίες, θα το θέσει επί τάπητος ο ίδιος ο Φώτης Κουβέλης, ανοίγοντας τις διαδικασίες της διαδοχής.

Δηλώνουν παρόντες

Το μόλις 2,46% και η αποτυχημένη απόπειρα εισόδου στη Βουλή προβληματίζουν αλλά δεν πτοούν τον Γιώργο Παπανδρέου και τους συνεργάτες του να συνεχίσουν την προσπάθεια για τη συγκρότηση ενός φορέα «για τη Δημοκρατία και τον Σοσιαλισμό», που δεν θα αποτελεί «ουρά» της Δεξιάς.

Το βασικό επιχείρημα που χρησιμοποιούν για να δικαιολογήσουν το αρνητικό αποτέλεσμα είναι η σύντομη παρουσία του Κινήματος στα εγχώρια πολιτικά δρώμενα, με διάρκεια ζωής μικρότερη του ενός μήνα, υπογραμμίζοντας ότι και μόνο με τη συμμετοχή στην εκλογική αναμέτρηση επετεύχθη ένας άθλος.

«Θα είμαστε και αύριο εδώ», είχε δηλώσει στις 25 Ιανουαρίου ο Γιώργος Παπανδρέου, ενώ ενδεικτικό των προθέσεων να μην επιβεβαιώσει τις Κασσάνδρες που προέβλεπαν ένα άδοξο τέλος, έσπευσε να ανακοινώσει τη διεξαγωγή της 1ης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης το Σάββατο 7 του μήνα στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Το αμέσως επόμενο βήμα, σύμφωνα με το επιτελείο του πρώην πρωθυπουργού, είναι το συνέδριο του κόμματος, το οποίο θα καθορίσει θέσεις και οργανωτική δομή.

Αναμφίβολα στο Κίνημα παρακολουθούν στενά τα τεκταινόμενα στο ΠΑΣΟΚ, αν και επισήμως οι ηγεσίες τους απορρίπτουν το ενδεχόμενο εκ νέου συμπόρευσης. Ειδικά για τον Ευάγγελο Βενιζέλο, ο Γιώργος Παπανδρέου είναι το μοιραίο πρόσωπο που διέσπασε τον χώρο στη δυσκολότερη πολιτική του συγκυρία. Ουδείς βεβαίως ρισκάρει να προεξοφλήσει τι θα συμβεί στο απώτερο μέλλον, ενώ δεν αποκλείονται μεμονωμένες προσχωρήσεις στελεχών στο «μαντρί» της Χαριλάου Τρικούπη.

Προς το παρόν στάση αναμονής

Σε φάση αναζήτησης και εν μέσω δικαστικών περιπετειών για τον αρχηγό του βρίσκεται το αποψιλωμένο κόμμα του Γιώργου Καρατζαφέρη. Ισα που ξεπέρασε το 1% στις εκλογές της Κυριακής, χάνοντας πάνω από μιάμιση μονάδα σε σχέση με τις ευρωεκλογές, όταν εκμεταλλευόμενος το μπαράζ αποκαλύψεων για την εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής, έφτασε κοντά στο όριο του 3% και μάλιστα κατέθεσε ένσταση στο Εκλογοδικείο. Για τη νέα καταβαράθρωση έπαιξε καταλυτικό ρόλο η εμπλοκή του κ. Καρατζαφέρη και άλλοτε «ρυθμιστή» στη συγκυβέρνηση Παπαδήμου σε μίζες για την προμήθεια των Σούπερ Πούμα ύψους 6 εκατ. ευρώ.

Την Παρασκευή κυκλοφόρησε στο Διαδίκτυο η πληροφορία ότι ο ΛΑΟΣ βάζει οριστικά λουκέτο, διαψεύστηκε όμως από συνεργάτες του Γιώργου Καρατζαφέρη ως ανυπόστατη φήμη, προερχόμενη από τη Συγγρού. Σύμφωνα με ψήφισμα της Εκτελεστικής Γραμματείας του κόμματος, μετά τις εκλογές, «ομοφώνως απεφασίσθη η αφοσίωσις στο πρόσωπο του Προέδρου και η απαρασάλευτα δυναμική στήριξις των αρχών του υγιούς πατριωτισμού. Συνεφωνήθη ομοίως, ότι στο άμεσο χρονικό διάστημα των τριών μηνών, προέχει η συστηματική παρακολούθηση των πολιτικών εξελίξεων αλλά και των διεργασιών εις το εσωτερικό των άλλων κομμάτων, ώστε μετά νηφαλιότητος να δομηθεί ευέλικτο σχήμα δράσης, που θα δρομολογήσει νέες κομματικές πρωτοβουλίες».