Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Κι άλλες αποκαλύψεις έρχονται στο φως για τα όσα συνέβησαν το καλοκαίρι του 2015, πριν από την υπογραφή από την κυβέρνηση Τσίπρα του 3ου Μνημονίου. Σε βιβλίο των δημοσιογράφων της Le Monde, Davet και Lhomme, φέρεται ο πρόεδρος Ολάντ να τους αφηγείται ότι ο Ρώσος πρόεδρος Πούτιν τού εκμυστηρεύτηκε πως «η Ελλάδα μας έκανε ένα αίτημα εκτύπωσης δραχμών στη Ρωσία, διότι δεν έχουν τυπογραφεία για να το κάνουν».

Προφανώς βεβαίως οι Γάλλοι δημοσιογράφοι, δίχως, τουλάχιστον στο απόσπασμα που διαβάσαμε, να το κάνουν δεν εννοούν ακριβώς τα τυπογραφεία, αλλά την πολιτική και πραγματική δυνατότητα. Κύκλοι του Μεγάρου Μαξίμου έσπευσαν να το διαψεύσουν, ενώ, έως αργά το βράδυ χθες, δεν υπήρξε αντίδραση ούτε από τη τη γαλλική Προεδρία.

Τι δεν φαίνεται

Και βεβαίως προκύπτουν σημαντικά ερωτήματα, καθώς από το συγκεκριμένο απόσπασμα δεν φαίνεται :

■ Πότε έγινε η τηλεφωνική συνομιλία Πούτιν Ολάντ. Στο βιβλίο αναφέρεται απλώς πέρυσι το καλοκαίρι

■ Πού και πώς ο πρωθυπουργός υπέβαλε το αίτημα στον Ρώσο πρόεδρο. Εγινε τηλεφωνικά ή στις διά ζώσης επαφές που είχαν, δύο στη Ρωσία και μία στην Αθήνα.

■ Υπήρχαν μάρτυρες που να μπορούν να το επιβεβαιώσουν; Ο Π. Λαφαζάνης, υπουργός τότε της κυβέρνησης και μέλος της αντιπροσωπείας κατά τις επισκέψεις στη Ρωσία, είπε στην «Εφ. Συν.» ότι δεν έχει υπόψη του κάτι τέτοιο.

Υπάρχουν κι άλλα ενδιαφέροντα σημεία στο βιβλίο. Ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών Μισέλ Σαπέν φέρεται να τηλεφωνεί στον «φίλο του» πρόεδρο Ολάντ και να του λέει πως «οι σπαστικοί (σε ελεύθερη μετάφραση, η λέξη στο κείμενο είναι chieur) Γερμανοί θα πιαστούν από το θέμα της βιωσιμότητας του χρέους». Κι ο Ολάντ απαντά «Είναι ικανοί. Υπάρχει μια δήλωση της Μέρκελ, ότι η απομείωση του χρέους είναι εκτός συζήτησης».

Τέλος η Κριστίν Λαγκάρντ φέρεται να έχει ταχθεί, σε συνομιλία της με τον Γάλλο πρόεδρο, υπέρ της εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη, αφενός λόγω της μη βιωσιμότητας του χρέους και αφετέρου γιατί δεχόταν πιέσεις, σύμφωνα με όσα είπε στον Ολάντ, τόσο από τους Αμερικανούς, όσο και από τη διοίκηση του ΔΝΤ.