Με θετικό πρόσημο η πορεία κυβέρνησης και πρωθυπουργού

Θετικά αποτιμά το 57% των ερωτηθέντων την προσπάθεια της κυβέρνησης στις διαπραγματεύσεις, με το 66% να θεωρεί σωστές τις ενέργειες του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα. Ωστόσο την ίδια στιγμή το 82% εκτιμά ότι οι πρωτοβουλίες της κυβέρνησης βρίσκονται λίγο έως καθόλου κοντά στις προεκλογικές εξαγγελίες της, ενώ το 65% προκρίνει το μετριασμό των υποσχέσεων δεδομένων των συνθηκών έναντι του 33% που επιμένει στην υλοποίηση των εξαγγελιών.

Αυτά είναι τα κυριότερα ευρήματα της έρευνας που έκανε η ProRata για τον ραδιοφωνικό σταθμό «105.5 Στο Κόκκινο» το διάστημα 4-6 Μαΐου, σε δείγμα 1.000 ανθρώπων, με τη μέθοδο της ποσοτικής έρευνας με τηλεφωνική συνέντευξη και χρήση δομημένου ερωτηματολογίου.

Σε αυτήν αποτυπώνεται ακόμη η σαφής υπεροχή του ΣΥΡΙΖΑ έναντι των υπολοίπων στην πρόθεση ψήφου, καθώς λαμβάνει ποσοστό 36,5% έναντι της Ν.Δ. με 14%.

Αναλυτικότερα τα ευρήματα του βαρόμετρου αξιολόγησης για το έργο της κυβέρνησης έχουν ως εξής:

* Αξιολόγηση διαπραγματεύσεων: πέρα από την αποδοχή της διαπραγματευτικής τακτικής αλλά και των πρωθυπουργικών ενεργειών, το 61% των ερωτώμενων υιοθετεί την «κόκκινη γραμμή» ως προς την απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων απορρίπτοντας τυχόν υπαναχώρηση της κυβέρνησης από αυτή. Και αυτό τη στιγμή που το 65% θεωρεί ότι η κυβέρνηση πρέπει να μετριάσει τις προεκλογικές της εξαγγελίες, δεδομένων των συνθηκών, ενώ μόλις το 15% πιστεύει ότι οι πρωτοβουλίες της κυβέρνησης βρίσκονται κοντά στις προεκλογικές της εξαγγελίες. Παρά ταύτα, η γενική κόπωση της κοινής γνώμης από τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης καλεί σε έναν προσωρινό μετριασμό των προεκλογικών εξαγγελιών του ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που ενισχύει και τα όποια περιθώρια ανοχής προς την κυβέρνηση.

* Δημοψήφισμα: στο ερώτημα του τι πρέπει να ακολουθήσει μία πιθανή αδυναμία επίτευξης συμφωνίας με τους εταίρους, η προτίμηση των ψηφοφόρων κινείται προς τη λύση του δημοψηφίσματος (50%). Το 21% επιλέγει την αποδοχή των όρων των δανειστών και το 15% τείνει προς τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών.

* Ρήξεις σε τομείς πολιτικής: οι ερωτώμενοι κλήθηκαν να κρίνουν σε ποιους τομείς πολιτικής πρέπει η κυβέρνηση να κάνει ρήξεις και σε ποιους να ακολουθήσει μια πιο μετριοπαθή λογική διαχείρισης. Έτσι ρήξεις προκρίνουν στην ασφάλεια-εγκληματικότητα (68%), στη φορολογία (67%), στη δημόσια διοίκηση (62%), στην παιδεία (57%) και στο περιβάλλον (54%). Αντίθετα, μετριοπαθή διαχείριση θεωρούν θεμιτή στην εξωτερική πολιτική (62%) και στην άμυνα (55%). Διαφαίνεται λοιπόν μια γενική αναμονή στην κοινή γνώμη για ρηξιακές παρεμβάσεις στους περισσότερους τομείς πολιτικής.

* Αξιολόγηση παρεμβάσεων κυβέρνησης. Ως προς την αξιολόγηση συγκεκριμένων παρεμβάσεων της κυβέρνησης, η μεγαλύτερη συμφωνία καταγράφεται στη δέσμευση των αποθεματικών των δήμων και περιφερειών (47% έναντι 39%), στην αναζήτηση χρηματοδότησης από τρίτες χώρες (71% έναντι 17%) και στην επαναλειτουργία της ΕΡΤ (54% έναντι 30%). Από την άλλη πλευρά, διαφωνία καταγράφεται στην κατάργηση των κέντρων κράτησης μεταναστών (48% έναντι 34%).

* Ευρώ. Σε ό,τι αφορά τις στάσεις της κοινής γνώμης απέναντι στο ζήτημα του ευρώ, υπάρχει μια γενική αμφιθυμία: ως προς τη δυνατότητα ανάκαμψης της οικονομίας εκτός ευρώ – το 48% λέει όχι και το 45% λέει ναι, ενώ στο κατά πόσο η ελληνική οικονομία έχει ωφεληθεί από το ευρώ – το 50% θεωρεί πως όχι και το 44% απαντάει ναι.

* Αντιπολίτευση: στην αξιολόγηση των επιδόσεων της αντιπολίτευσης – με το 0 να θεωρείται «πολύ αρνητικά» και το 10 «πολύ θετικά», τους χαμηλότερους μέσους όρους καταγράφουν τον ΠΑΣΟΚ (2,3/10) και η Χρυσή Αυγή (2,4/10). Η Ν.Δ. κινείται στο 3,3/10, το Ποτάμι στο 4,3/10 και το ΚΚΕ στο 4,4/10.

* Η πρόθεση ψήφου καταγράφει τη σαφή υπεροχή του ΣΥΡΙΖΑ έναντι των υπόλοιπων κομμάτων. Συγκεκριμένα ο ΣΥΡΙΖΑ λαμβάνει ένα ποσοστό 36,5%, η Ν.Δ 14%, το Ποτάμι 5%, το ΚΚΕ 4,5%, η Χρυσή Αυγή 4,5%, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες 2,5% και το ΠΑΣΟΚ επίσης 2,5%.

«Η συγκεκριμένη εικόνα υποδηλώνει δύο πράγματα: πρώτον, ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να διατηρεί τη σταθερή αποδοχή του εκλογικού σώματος, η οποία είναι εντυπωσιακή, αν λάβουμε υπόψιν το μάκρος της διαπραγμάτευσης αλλά και την ένταση της εσωτερικής δημόσιας αντιπαράθεσης. Δεύτερον, η αρνητική αποτίμηση των παρεμβάσεων της αντιπολίτευσης, όπως καταδείχθηκε και πιο πάνω, απεικονίζεται και στην πρόθεση ψήφου. Δεν έχει διαμορφωθεί ακόμη κάποιος συμπαγής αντιπολιτευτικός πόλος που να έλκει την όποια κοινωνική δυσαρέσκεια» αναφέρουν συμπερασματικά οι σχολιαστές της έρευνας.