Τις «αντιφατικές και αποσπασματικές πολιτικές» που οδηγούν σε «εντατικοποίηση της ανοικοδόμησης» μακριά από τις πόλεις και ειδικότερα σε περιοχές «εκτός σχεδίου» επισημαίνει με χθεσινή ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Ελλήνων Πολεοδόμων και Χωροτακτών (ΣΕΠΟΧ).
Η ανακοίνωση με τίτλο «Ενα βήμα μπρος, δυο βήματα πίσω για τον ορθολογικό σχεδιασμό του εξωαστικού χώρου στην Ελλάδα», έχει ως αφορμή τη σειρά των ρυθμίσεων που ήρθαν προς ψήφιση στη Βουλή και μάλιστα σε άσχετο νομοσχέδιο (αφορά την Υγεία) και χωρίς να υπάρξει οποιαδήποτε διαβούλευση, επισημαίνει ο ΣΕΠΟΧ.
Οι ρυθμίσεις προβλέπουν με αναδρομική ισχύ παράταση της δυνατότητας δόμησης σε εκτός σχεδίου «μικρά οικόπεδα», δηλαδή μικρότερα των τεσσάρων στρεμμάτων. Οι ιδιοκτήτες τους θα μπορούν να ζητήσουν έκδοση ή προέγκριση οικοδομικής άδειας έως τον Σεπτέμβριο του 2023 εφόσον πρόλαβαν να αιτηθούν βεβαίωση όρων δόμησης έως τις 9/12/2022 (στην ημερομηνία αυτή υποτίθεται ότι θα έπαυε κάθε δυνατότητα αδειοδότησης, όπως δεσμεύτηκε η κυβέρνηση προ διετίας).
Στις ίδιες ρυθμίσεις προβλέπεται επίσης η παράταση στη δήλωση αυθαιρέτων κτισμάτων που βρίσκονται σε δάση και δασικές εκτάσεις στο σύστημα του Κτηματολογίου μέχρι το τέλος Μαρτίου του 2023 και η παράταση υποβολής δικαιολογητικών σε εκκρεμείς υπαγωγές αυθαιρέτων κτισμάτων μέχρι το τέλος του 2024.
Ο ΣΕΠΟΧ εκφράζει την έντονη αντίθεσή του με τις αποσπασματικές αυτές πολιτικές που υπονομεύουν τον ολοκληρωμένο χαρακτήρα του πολεοδομικού σχεδιασμού και προκαταβάλλουν το περιεχόμενο των Τοπικών Πολεοδομικών Σχεδίων (ΤΠΣ), η ανάθεση των οποίων έχει καθυστερήσει αδικαιολόγητα. «Οι πολιτικές αυτές διέπονται από σημαντικές αντιφάσεις που κάθε άλλο παρά εξυπηρετούν την προστασία του περιβάλλοντος και τον ολοκληρωμένο χωρικό σχεδιασμό», τονίζει.
Με βάση τις αντιφατικές και αποσπασματικές αυτές επιλογές, γίνεται σαφές ότι το αρμόδιο ΥΠΕΝ όχι απλά υπαναχωρεί σημαντικά έναντι του αναγκαίου άμεσου περιορισμού της εκτός σχεδίου δόμησης που το ίδιο θέσπισε δυο χρόνια πριν, αλλά ουσιαστικά προτίθεται να ενισχύσει την εκτός σχεδίου δόμηση. Συγχρόνως, καθυστερεί την προώθηση του σχεδιασμού -μέσω της εκπόνησης των ΤΠΣ- στον εξωαστικό χώρο, η εφαρμογή του οποίου θα λειτουργούσε συμπληρωματικά, προσφέροντας, πλην των άλλων, το αναγκαίο αντίβαρο έναντι πολιτικών πιέσεων.
