ΛΑΡΚΟ: ταλαιπωρία απολυμένων, αταραξία Κομισιόν

Συνεχίζεται η ταλαιπωρία και αγωνία εκατοντάδων απολυμένων της ΛΑΡΚΟ, μικρό ποσοστό των οποίων έχει απορροφηθεί σε θέσεις εργασίας του Δημοσίου (δήμοι των Νομών Φθιώτιδας, Βοιωτίας και Εύβοιας, κέντρα υγείας και καταστήματα ΕΦΚΑ στις ίδιες περιοχές, Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας). Χθες έγινε συνάντηση των σωματείων των εργαζομένων με παράγοντες του υπουργείου Εργασίας και του υπουργείου Περιβάλλοντος, στην οποία εξετάστηκε η δυνατότητα απορρόφησης των απολυμένων 55 ετών και άνω στα δασαρχεία της περιοχής, με βάση πρόταση του σωματείου της Λάρυμνας να ανοίξουν κατά τόπους παραρτήματα των δασαρχείων στους τρεις όμορους νομούς που επηρεάζονται από το λουκέτο της ΛΑΡΚΟ.

Σύμφωνα με ενημέρωση του σωματείου, από πλευράς υπουργείων εκφράστηκε καταρχήν συμφωνία, ζητήθηκαν όμως επιπλέον στοιχεία για τους εργαζόμενους που έχουν μείνει εκτός των υπεσχημένων από την κυβέρνηση και τη ΔΥΠΑ θέσεων εργασίας. Τα στοιχεία που ζητούνται αφορούν ηλικία, μορφωτικό επίπεδο, ειδικότητα που είχαν στη ΛΑΡΚΟ κ.ά.

Απάντηση σε ανάλογες προτάσεις για θέσεις εργασίας αναμένεται και από την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας.

Για τον σκοπό αυτό, το σωματείο καλεί όλους τους απολυμένους την Παρασκευή στις 7.00 το βράδυ στα γραφεία του στη Λάρυμνα για να συγκεντρωθούν τα απαραίτητα στοιχεία και να αποφασιστούν τα επόμενα βήματα των απολυμένων. Πάντως, για ένα πολύ ζωτικό αίτημά τους, την παροχή έκτακτου οικονομικού βοηθήματος 1.000 ευρώ, οι εκπρόσωποι των εργαζομένων δεν πήραν απάντηση.

Εν τω μεταξύ, ενδιαφέρον έχει η απάντηση της απερχόμενης αντιπροέδρου και αρμόδιας επιτρόπου της Κομισιόν Μαγκρέτε Βεστάγκερ σε ερώτηση των ευρωβουλευτών του ΚΚΕ Λευτέρη Νικολάου-Αλαβάνου και Κώστα Παπαδάκη. Η κ. Βεστάγκερ υπερασπίζεται φυσικά τα πρόστιμα που επέβαλε στην Ελλάδα η Ε.Ε. (με απόφαση του Δικαστηρίου της) για «παράνομες κρατικές ενισχύσεις» και την κυβερνητική «λύση» πώλησης των περιουσιακών στοιχείων της ΛΑΡΚΟ, που κατέληξε στο φιάσκο ακύρωσης του διαγωνισμού, το οποίο η επίτροπος φαίνεται να αγνοεί, και γι’ αυτό οι ευρωβουλευτές του ΚΚΕ σε ανακοίνωσή τους επικρίνουν την Κομισιόν για πλήρη συγκάλυψη των κυβερνητικών σχεδίων.

Ωστόσο, μια αναφορά της κ. Βεστάγκερ –απάντηση στην επισήμανση των ευρωβουλευτών ότι η ΛΑΡΚΟ διαθέτει «τα μοναδικά μεταλλεύματα νικελίου και κοβαλτίου και στην Ε.Ε.»– έχει ενδιαφέρον: «Η Επιτροπή επισημαίνει τη σημασία πρώτων υλών όπως το νικέλιο και το κοβάλτιο για την Ε.Ε. […] Μετά την πώληση των περιουσιακών στοιχείων της ΛΑΡΚΟ, θα εξακολουθήσει να είναι δυνατή η εξόρυξη λατερίτη, η παραγωγή σιδηρονικελίου καθώς και η χρήση των εν λόγω μεταλλευτικών πόρων».

Και –το πιο σημαντικό– στο πλαίσιο της Πράσινης Συμφωνίας, η Επιτροπή πρότεινε πράξη για τις κρίσιμες πρώτες ύλες, η οποία αποσκοπεί «στη στήριξη των εγχώριων παραγωγικών ικανοτήτων για μέταλλα, όπως το νικέλιο και το κοβάλτιο». Και γι’ αυτό «δημοσίευσε ανοικτή πρόσκληση για την αναγνώριση έργων στρατηγικής σημασίας, ώστε να τύχουν αποδοτικότερης διαδικασίας αδειοδότησης και να λάβουν στήριξη για την πρόσβαση σε επενδύσεις».

Αλήθεια, υπέβαλε η κυβέρνηση Μητσοτάκη, ο οποίος έχει εγγυηθεί προσωπικά στους εργαζόμενους της ΛΑΡΚΟ ότι η μεταλλουργία θα λειτουργήσει με «αξιόπιστο επενδυτή», πρόταση για την αναγνώριση της λειτουργίας και του εκσυγχρονισμού της ΛΑΡΚΟ ως έργου στρατηγικής σημασίας στην Ε.Ε.; Και, επίσης, η Κομισιόν, που έσπευσε τη Δευτέρα στη Νέα Υόρκη να υπογράψει με τις ΗΠΑ και άλλες 13 χώρες συμφωνία για κοινό χρηματοδοτικό δίκτυο της «Συμμαχίας Ασφάλειας Ορυκτών» για επενδύσεις σε εξόρυξη νικελίου και κοβαλτίου στην Τανζανία και άλλες περιοχές του πλανήτη εκτός Ε.Ε., πήρε καμιά πρωτοβουλία για την καταγραφή των μεταλλευτικών πόρων της Ευρώπης, μαζί και των μοναδικών στην επικράτεια της Ε.Ε. της ΛΑΡΚΟ; Ρητορικά, αλλά και αποκαλυπτικά της υποκρισίας τα ερωτήματα.