Με στόχο την επίτευξη μιας συμφωνίας τουλάχιστον στο δημοσιονομικό σκέλος, αρχίζει από αύριο ένας νέος γύρος συζητήσεων μεταξύ των εταίρων-δανειστών και της κυβέρνησης στο πλαίσιο της Ομάδας των Βρυξελλών, ενώ φτάσαμε στα τέλη Μαΐου και ο Ιούνιος θα είναι καθοριστικός για τις διαπραγματεύσεις ανάμεσα στις δύο πλευρές, από τις οποίες θα εξαρτηθεί και το μέλλον των σχέσεών τους.
Τόσο η ελληνική πλευρά όσο και οι θεσμοί αναγνωρίζουν ότι την περασμένη εβδομάδα πραγματοποιήθηκαν νέα βήματα προόδου, αλλά η λέξη «πρόοδος» έχει χάσει την ουσία της και έχει ταυτιστεί με το τετριμμένο, ιδίως τις τελευταίες ημέρες.
Ολοι μιλούν για πρόοδο, αλλά το παιχνίδι παίζεται πλέον περισσότερο στο πολιτικό πεδίο παρά στο τεχνικό, έστω και αν οι εταίροι-δανειστές υποστηρίζουν προς τα έξω το αντίθετο.
Το απέδειξαν τα αποτελέσματα των συναντήσεων του πρωθυπουργού στη Ρίγα της Λετονίας, τα οποία δεν διέφεραν από αυτά που προηγήθηκαν στις προηγούμενες συνόδους των Βρυξελλών: καλό κλίμα, χαμόγελα, χαριεντισμοί και αστεία από τον Ζ.-Κ. Γιούνκερ, αλλά και περίπου ίδιες δηλώσεις, που μεταφράζονται «ή κάνεις αυτό που απαιτούμε ή θα σε συντρίψουμε»…
Βέβαια, η Ανγκελα Μέρκελ επανέλαβε ότι δεν είναι το Βερολίνο που αποφασίζει τις σχέσεις με την Ελλάδα αλλά η ευρωζώνη και αυτή τη φορά τη μιμήθηκε και ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, ο οποίος παίζει ανοικτά πλέον το «πετάει πετάει» με την καγκελάριο…
Το γεγονός ότι ο Β. Σόιμπλε έσπευσε αμέσως να κάνει δηλητηριώδεις δηλώσεις για την Ελλάδα δεν πρέπει να εκπλήττει κανέναν. Είναι μέσα στο παιχνίδι.
Αλλωστε, δεν είναι η πρώτη φορά. Αυτό που θέλει να αποφύγει η Α. Μέρκελ είναι να βγει προς τα έξω ότι είναι η βασική υπαίτιος για την οικονομική καταστροφή της Ελλάδας σε περίπτωση «ατυχήματος».
Να μην περάσει στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη αυτό που γνωρίζουν όλοι, ότι η Γερμανία είναι ο απόλυτος ηγεμόνας στην Ε.Ε.
Αφήνει, λοιπόν, τη «βρόμικη δουλειά» στον Β. Σόιμπλε, ο οποίος είναι το μεγάλο αφεντικό στην ευρωζώνη.
Η κυβέρνηση έχει αντιληφθεί τον κίνδυνο και για τον λόγο αυτό επισημαίνει ότι χρειάζεται «πολιτική βούληση» για την επίτευξη συνολικής συμφωνίας με την Ελλάδα.
Είναι υποχρεωμένη, όμως, να τρέχει πίσω από την «πρόοδο» στο τεχνικό σκέλος των διαπραγματεύσεων, παρά το γεγονός ότι πρόκειται για ένα «πρόσχημα» για τους θεσμούς, οι οποίοι με το «ναι μεν αλλά» θα πιέζουν μέχρι την ολοκληρωτική επίτευξη των στόχων τους.
Ετσι, παρά τα βήματα προόδου της περασμένης βδομάδας στις συζητήσεις της Ομάδας των Βρυξελλών, εξακολουθούν να υπάρχουν διαφορές στο συνταξιοδοτικό και το δημοσιονομικό.
Μεγάλη σύγκλιση απόψεων έχει επιτευχθεί ως προς τις ιδιωτικοποιήσεις και τα «κόκκινα» δάνεια.
Η ελληνική πλευρά θεωρεί πιθανή την επίτευξη συμφωνίας περί τα τέλη της εβδομάδας.
Η απάντηση των εταίρων-δανειστών είναι «εξαρτάται από τις κινήσεις των Αθηνών».
Με άλλα λόγια, τις υποχωρήσεις. Μέχρις εσχάτων…
