Υπό ασφυκτική πίεση οι «300» της Πειραιώς

Προσχηματικές χαρακτηρίζονται οι περισσότερες από τις προτάσεις για μετακίνηση σε άλλη θέση που δέχονται οι 300 εργαζόμενοι της Πειραιώς οι οποίοι ανήκαν στο τμήμα RBU (διαχείριση «κόκκινων» δανείων) που ουσιαστικά δεν υφίσταται μετά τη σύσταση της κοινής εταιρείας με τη σουηδική Ιntrum, η οποία αναλαμβάνει τη διαχείριση του προβληματικού χαρτοφυλακίου της Πειραιώς.

Αποδεικνύεται στην πράξη ότι τα περί εθελοντικής μετακίνησης στη νέα εταιρεία και απορρόφησης των… μη εθελοντών εντός της τράπεζας έκρυβαν παγίδες.

Σήμερα λοιπόν 300 εργαζόμενοι, οι οποίοι διανύουν την 7η εβδομάδα αναγκαστικής άδειας μετ’ αποδοχών, μπορεί να μοιάζουν με «γαλατικό χωριό», ωστόσο έχουν χάσει τον ύπνο τους καθώς με τον έναν ή τον άλλο τρόπο η διοίκηση της τράπεζας τους προτείνει εναλλακτικές λύσεις που στη συντριπτική τους πλειονότητα είναι εκβιαστικού χαρακτήρα και τους δείχνουν την… έξοδο από την τράπεζα.

Οι πληροφορίες –που φτάνουν στα δημοσιογραφικά γραφεία υπό καθεστώς φόβου και ανωνυμίας– αναφέρουν ότι σε εργαζόμενους οικογενειάρχες, με ανήλικα παιδιά, με στεγαστικά δάνεια που έχουν λάβει από την ίδια τράπεζα, προτείνεται να μετατεθούν από την Αθήνα στην περιφέρεια, πολλά χιλιόμετρα –ή ναυτικά μίλια– μακριά.

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει μια ολόκληρη οικογένεια να μετακομίσει σε άλλη πόλη, τα παιδιά να αλλάξουν σχολείο, να φύγουν από ένα οικείο περιβάλλον (φίλοι, συγγενείς κ.λπ.). Και αυτό υπό την προϋπόθεση ότι ο έτερος γονέας δεν εργάζεται ή μπορεί να πάρει μετάθεση.

Εναλλακτικά, η οικογένεια πρέπει να χωριστεί: να μείνει στην Αθήνα η μαμά, που εργάζεται π.χ. στη ΔΟΥ, με τα παιδιά και ο μπαμπάς να μετακομίσει σε άλλη πόλη, που δεν είναι ούτε το Λουτράκι ούτε η Χαλκίδα. Και θα… τρέχουν το στεγαστικό δάνειο της Αθήνας και το ενοίκιο σε ένα νησί, σε μια κωμόπολη 200-300 χλμ. μακριά.

Το γεγονός εξάλλου ότι οι περισσότερες προς κάλυψη θέσεις είναι υποδεέστερες των προσόντων και της θέσης που κατείχαν στο RBU είναι μάλλον δευτερευούσης σημασίας.

Οι πρακτικές δυσκολίες είναι ανυπέρβλητες στις περισσότερες των περιπτώσεων, αν όχι σε όλες. Ετσι η μοναδική διέξοδος για τους 300 του RBU είναι η εθελουσία αποχώρηση (με αποζημίωση έως και 38 μισθούς βάσει προϋπηρεσίας) ή η απορρόφησή τους σε εισπρακτική εταιρεία, θυγατρική της Πειραιώς.

Σημειώνεται ότι η Πειραιώς ετοιμάζει και ένα ακόμα πρόγραμμα εθελουσίας που θα ανακοινωθεί τον επόμενο μήνα με στόχο τη μείωση του προσωπικού κατά 800 άτομα, τουλάχιστον.

Στο ερώτημα γιατί αυτοί οι 300 υπάλληλοι δεν δέχθηκαν να μετακινηθούν στη νέα εταιρεία, οι απαντήσεις (και οι εκτιμήσεις) ποικίλλουν. Για πολλούς το… προσδόκιμο επιβίωσης της νέας εταιρείας (10+2 έτη), όπως προβλέπεται από τη συμφωνία Πειραιώς-Ιntrum, δεν τους διασφαλίζει για το υπόλοιπο του εργασιακού τους βίου.

Για άλλους δεν αποτελεί εγγύηση για το μέλλον ούτε η δέσμευση της διοίκησης προς την ΟΤΟΕ για διασφάλιση ενιαίου εργασιακού καθεστώτος για τους εργαζομένους στη νέα εταιρεία αλλά και στην εισπρακτική (συμβάσεις αορίστου χρόνου, υπαγωγή όλων στις κλαδικές ΣΣΕ ΟΤΟΕ-τραπεζών).

Πάντως μόλις πριν από μία εβδομάδα στελέχη της Πειραιώς άφηναν να διαφανεί ότι η πόρτα της Ιntrum δεν έχει κλείσει οριστικά για τους 300 εργαζομένους.

Γεγονός είναι ότι οι τραπεζοϋπάλληλοι τα χρόνια της κρίσης είχαν τις μικρότερες απώλειες σε σχέση με άλλους εργαζομένους. Είναι επίσης γεγονός ότι η μείωση προσωπικού στις τράπεζες γίνεται μέσω προγραμμάτων εθελουσίας εξόδου, αυτό ωστόσο δεν στερεί το δικαίωμά τους να διεκδικούν τη διατήρηση αξιοπρεπών θέσεων εργασίας.

Γεγονός όμως είναι και ότι τα μεγαλοστελέχη παρέμειναν μεγαλοστελέχη με παχυλές αμοιβές, όπως επίσης ότι η συνδικαλιστική ηγεσία των τραπεζοϋπαλλήλων σε πολλές περιπτώσεις στρουθοκαμήλιζε αρνούμενη να προετοιμαστεί για τις μεγάλες αλλαγές στον τραπεζικό χάρτη που αφορούν όχι μόνο τους τραπεζοϋπαλλήλους αλλά και τους συναλλασσομένους.