Το «χαλί» της προληπτικής πιστωτικής γραμμής με τα 27,5 δισ. που θα περισσέψουν από το τρίτο μνημόνιο και θα συνοδευτούν από ένα νέο πρόγραμμα σκληρών μεταρρυθμίσεων «στρώνει» η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την Ελλάδα, αφήνοντας απέξω το ΔΝΤ.
Συγχρόνως οι τεχνοκράτες της ευρωζώνης, πριν ακόμη προλάβει να στεγνώσει το μελάνι της απόφασης του Eurogroup για το ελληνικό χρέος, χτυπούν «καμπανάκι» για τη βιωσιμότητά του, όπως προκύπτει από τα βασικά σενάρια που αποκάλυψε το πρακτορείο Bloomberg.
Τα νέα σενάρια βιωσιμότητας είναι δυσμενέστερα -ώς το 2020- σε όρους ακαθάριστων δανειακών αναγκών και θετικότερα όσον αφορά τον λόγο χρέους προς ΑΕΠ με ορίζοντα το 2060.
Σύμφωνα λοιπόν με την έκθεση ανάλυσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες της Αθήνας, δηλαδή οι πληρωμές σε τοκοχρεολύσια, θα φτάσουν στον… θεό στο διάστημα που ακολουθεί μετά το 2020.
Πιο συγκεκριμένα, θα εξακοντιστούν στο 20,8% του ΑΕΠ το 2045, κάτι που μεταφράζεται σε 37,44 δισ. ευρώ με βάση το σημερινό ΑΕΠ, περίπου έξι φορές πάνω απ’ ό,τι πληρώνει τώρα σε ετήσια βάση ο κρατικός προϋπολογισμός.
Στο διάστημα πριν από το 2020 οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες της Αθήνας μειώνονται στο 9,3% του ΑΕΠ από 17,5% του ΑΕΠ το 2017.
Στην αντίστοιχη ανάλυση που συνόδευε την Εκθεση Συμμόρφωσης μετά την πρώτη αξιολόγηση, η Κομισιόν τοποθετούσε τις συγκεκριμένες ανάγκες στο 7,4% του ΑΕΠ το 2020, δηλαδή περίπου 4 δισ. ευρώ χαμηλότερες.
Σε ό,τι αφορά τη σχέση χρέους προς ΑΕΠ, αναμένεται να φτάσει στο 176,5% το 2017, στο 159,9% το 2020, στο 123,1% το 2030 και στο 91,2% το 2060.
Με βάση την προηγούμενη ανάλυση βιωσιμότητας, το χρέος της Ελλάδας το 2060 υπολογιζόταν ότι δεν θα υποχωρούσε κάτω από το 100,7% του ΑΕΠ.
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο της έκθεσης είναι ότι τα «κακά» αυτά νέα αφορούν το βασικό σενάριο, ενώ υπάρχει και το πιο ακραίο…
Πρόκειται για το δυσμενές σενάριο, που στηρίζεται σε χαμηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης και μικρότερα πλεονάσματα από τους στόχους του προγράμματος, καθιστώντας το χρέος «εκρηκτικό» τις επόμενες δύο δεκαετίες.
Συγκεκριμένα, από τα μέσα του 2030 και μετά το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ εκτινάσσεται στο 241%, ενώ οι ακαθάριστες δανειακές ανάγκες ξεπερνούν το 20% του ΑΕΠ το 2033 και φτάνουν στο 56% του ΑΕΠ ώς το 2060!
Οδικός χάρτης
Σε αυτό το πλαίσιο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επισημαίνει την ανάγκη εφαρμογής επιπρόσθετων μέτρων για το ελληνικό χρέος ώστε να μπορέσουν να καλυφθούν και τα ρίσκα… Εφαρμογή επιπρόσθετων μέτρων περιορισμού του χρέους που θα χτιστούν επί των όρων και των δεσμεύσεων που περιλαμβάνονται στις δηλώσεις του Eurogroup στις 25 Μαΐου και στις 15 Ιουνίου.
«Ενας κατάλληλος συνδυασμός μέτρων διαχείρισης του χρέους (περιλαμβανομένης της πλήρους εφαρμογής των βραχυπρόθεσμων μέτρων), επέκτασης ωριμάνσεων και περιόδου χάριτος για το κεφάλαιο και τους τόκους συν τη χρήση των κερδών από τα ομόλογα που αγοράστηκαν μέσω SMP και ANFA θα επιτρέψει να επιστρέψει το χρέος ξανά σε βιώσιμα επίπεδα σε όρους μεικτών χρηματοδοτικών αναγκών» αναφέρεται στην έκθεση.
Εκτός από το χρέος, καμπανάκι χτυπά η Κομισιόν και για τα πρωτογενή πλεονάσματα. Επισημαίνει την αβεβαιότητα αναφορικά με την ικανότητα της ελληνικής κυβέρνησης να διατηρήσει υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για αρκετές δεκαετίες.
Επιπρόσθετα, υπάρχουν σημαντικά πτωτικά ρίσκα στην ανάπτυξη, τα οποία συνδέονται με τον γηράσκοντα πληθυσμό και τις τάσεις στη συνολική παραγωγικότητα.
Οι Ευρωπαίοι εκτιμούν ακόμη ότι το επόμενο καλοκαίρι, με την ολοκλήρωση του τρίτου μνημονίου, θα έχουν μείνει αδιάθετα 27,5 δισ. ευρώ, κυρίως από τα κεφάλαια που δεν χρησιμοποιήθηκαν για την ενίσχυση των τραπεζών.
Τα κεφάλαια αυτά εκτιμάται ότι μπορούν να αποτελέσουν το «μαξιλάρι» της πιστωτικής γραμμής ενισχυμένων προϋποθέσεων (ECCL), που σχεδιάζει από το 2014 ο ESM, χωρίς τη συμμετοχή του ΔΝΤ.
Πρόκειται για τη γραμμή προληπτικής πίστωσης η οποία μπορεί, σύμφωνα με τους θεσμούς, να κάνει ευκολότερη την έξοδο της Ελλάδας στις διεθνείς αγορές, αλλά από την άλλη θα κάνει δυσκολότερη τη ζωή των Ελλήνων. Αλλωστε, λεφτά χωρίς πρόγραμμα είναι αδύνατο να υπάρξουν…
