Την παραπομπή της «σιδηράς κυρίας» του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Κριστίν Λαγκάρντ, προτείνει σήμερα εισαγγελίας στη Γαλλία για την υπόθεση του Γάλλου επιχειρηματία Μπερνάρ Ταπί. Αν πραγματοποιηθεί η δίκη, η Λαγκάρντ κινδυνεύει με φυλάκιση ενός έτους και πρόστιμο 15.000 ευρώ.
Συγκεκριμένα, η διαταγή δόθηκε με την κατηγορία της αμέλειας σε διαιτησία υπέρ του γνωστού επιχειρηματία, όταν η επικεφαλής του Ταμείου ήταν υπουργός Οικονομίας.
Αν το Εφετείο ακολουθήσει τη σύσταση αυτή στην απόφασή του που αναμένεται στις 22 Ιουλίου, η Λαγκάρντ θα πρέπει να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου της Δημοκρατίας (CJR), του ειδικού δικαστηρίου που εκδικάζει αδικήματα που διαπράττονται από μέλη της κυβέρνησης κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.
Τον Δεκέμβριο, οι δικαστές του CJR είχαν αποφασίσει η Λαγκάρντ να δικαστεί με την κατηγορία της αμέλειας, κάτι που δεν εμπόδισε το διοικητικό συμβούλιο του ΔΝΤ να την επιλέξει, με την υποστήριξη της Γαλλίας, για μια δεύτερη θητεία, η οποία αρχίζει επισήμως την ερχόμενη εβδομάδα.
Η πρώην υπουργός του Νικολά Σαρκοζί κατηγορείται ότι επέτρεψε να γίνει μια διαιτησία ανάμεσα στον Μπερνάρ Ταπί και την πρώην δημόσια τράπεζα Credit Lyonnais, το αποτέλεσμα της οποίας ήταν το δημόσιο να καταβάλει το 2008 στον επιχειρηματία 404 εκατ. ευρώ.
Ο Ταπί θεωρούσε πως είχε εξαπατηθεί από την τράπεζα όταν πούλησε την εταιρεία αθλητικών ειδών Adidas το 1994. Αντί να απευθυνθεί στη δικαιοσύνη, το υπουργείο Οικονομίας επέλεξε να καταφύγει σε μια ιδιωτική διαιτησία. Η δικαιοσύνη ακύρωσε τη διαιτησία αυτή λόγω απάτης, μια απόφαση που επικυρώθηκε χθες από το Εφετείο.
Στην ποινική πτυχή της υπόθεσης, έξι πρόσωπα κατηγορούνται για απάτη από συμμορία και σφετερισμό κεφαλαίων ή συνέργεια, μεταξύ των οποίων ο Μπερνάρ Ταπί, ο δικηγόρος του, ο Μορίς Λαντούρν και ένας από τους τρεις διαιτητές, ο Πιέρ Εστού.
Οι δικηγόροι της Λαγκάρντ εκτιμούν πως η απόφαση του CJR είναι πρόωρη καθώς, όπως επισημαίνουν, ουδείς μπορεί να κατηγορηθεί για αμέλεια όσο δεν έχουν εκδοθεί καταδίκες για την ίδια την κατάχρηση. Η ίδια ανέκαθεν υποστήριζε ότι ενήργησε «προς το συμφέρον του κράτους» και «με σεβασμό στο νόμο».
