Ο Τραμπ έχει βάλει στο μάτι το λιμάνι του Πειραιά αλλά και όσα είναι υπό κινέζικο έλεγχο

Στο στόχαστρο της αμερικανικής κυβέρνησης έχουν μπει τα απανταχού λιμάνια της υφηλίου που βρίσκονται υπό κινέζικο έλεγχο, μεταδίδει αποκλειστικά το Reuters, το οποίο κάνει ειδική μνεία για το λιμάνι του Πειραιά. 

Όπως μεταδίδει το ειδησεογραφικό μέσο, η κυβέρνηση Τραμπ επιχειρεί να αποδυναμώσει το παγκόσμιο δίκτυο λιμένων της Κίνας και να θέσει περισσότερους στρατηγικούς τερματικούς σταθμούς υπό δυτικό έλεγχο.

Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, οι αμερικανικοί σχεδιασμοί εντάσσονται σε ένα φιλόδοξο πλάνο, το πιο φιλόδοξο των τελευταίων περίπου 50 ετών, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, που έχει ως στόχο την επέκταση της αμερικανικής επιρροής αλλά και τη θωράκιση απέναντι στους κινδύνους που θα μπορούσαν να ανακύψουν σε περίπτωση σινοαμερικανικής σύγκρουσης.

Αξιωματούχοι της κυβέρνησης Τραμπ εκτιμούν πως ο εμπορικός στόλος των ΗΠΑ δεν είναι επαρκώς εξοπλισμένος ώστε να παρέχει υλικοτεχνική υποστήριξη στον αμερικανικό στρατό σε καιρό πολέμου και ότι η εξάρτηση της Ουάσιγκτον από ξένα πλοία και λιμάνια είναι υπερβολική.

Ως εκ τούτου, μία από τις επιλογές που φέρεται να εξετάζει η αμερικανική ηγεσία είναι εκείνη της –μέσω αμερικανικών ή άλλων δυτικών εταιρειών– εξαγοράς των μεριδίων που διαθέτει η Κίνα σε σειρά από λιμάνια. Οι αξιωματούχοι που μίλησαν στο Reuters ανέφεραν ως παράδειγμα, την πρόταση που έχει καταθέσει η αμερικανική BlackRock για να αποκτήσει περιουσιακά στοιχεία της CK Hutchison (Χονγκ Κονγκ) στη Διώρυγα του Παναμά.

Εκτός από τον Παναμά, Αμερικανοί αξιωματούχοι φέρονται να ανησυχούν για τις υπό κινεζικό έλεγχο υποδομές σε Ελλάδα, Ισπανία, Καραϊβική, καθώς και στα λιμάνια της Δυτικής Ακτής των ΗΠΑ, γράφει το Reuters.

«Η κυβέρνηση των ΗΠΑ θεωρεί τις κινεζικές επενδύσεις σε λιμάνια ανά την υφήλιο τεράστια απειλή για την εθνική της ασφάλεια. Η ανησυχία είναι ότι η Κίνα θα μπορούσε να αξιοποιήσει αυτόν τον έλεγχο για λόγους κατασκοπείας, εξασφάλισης στρατιωτικών πλεονεκτημάτων ή για να διαταράξει τις αλυσίδες εφοδιασμού κατά τη διάρκεια γεωπολιτικών κρίσεων», δηλώνει ο Στιούαρτ Πουλ-Ρομπ, ιδρυτής της εταιρείας συμβούλων KCS Group.

Η COSCO και ο Πειραιάς

Ιδιαίτερης σημασίας στο ρεπορτάζ του πρακτορείου αποτελεί και η ειδική αναφορά στο λιμάνι του Πειραιά, το οποίο επικαλέστηκαν οι αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου.

Σύμφωνα με τους ίδιους, το λιμάνι του Πειραιά αποτελεί αποτελεί κεντρικό κόμβο στην εμπορική διαδρομή που συνδέει την Ευρώπη, την Αφρική και την Ασία.

Η κινεζική COSCO κατέχει το 67% της εταιρείας του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς και, με αυτό ως δεδομένο, ορισμένοι Κινέζοι επενδυτές ανησυχούν ότι η Ουάσιγκτον μπορεί να επιχειρήσει να βάλει στο στόχαστρο τις δραστηριότητες της COSCO στην Ελλάδα, γράφει το Reuters επικαλούμενο «πηγή η οποία βρίσκεται κοντά σε Κινέζους επενδυτές που ασχολούνται με την ελληνική ναυτιλία».

Το αμερικανικό υπουργείο Αμυνας έχει πάντως συμπεριλάβει ήδη από τον περασμένο Ιανουάριο την COSCO στη «μαύρη λίστα» των εταιρειών που φέρονται να έχουν δεσμούς με τον κινεζικό στρατό. Αυτή η κίνηση μπορεί να μη συνεπάγεται άμεσες απαγορεύσεις για τις αμερικανικές εταιρείες που συνεργάζονται ή θα ήθελαν να συνεργαστούν με την COSCO, πλην όμως μπορεί να λειτουργήσει ως ένδειξη ότι εξετάζονται περαιτέρω ενέργειες, πάντοτε σύμφωνα με όσα αναφέρει στο σχετικό δημοσίευμα το πρακτορείο Reuters.

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες σκοπεύουν να επιτεθούν στη διεθνή επιρροή της Κίνας υπερτονίζοντας τη “θεωρία της κινεζικής απειλής”, την οποία θα χρησιμοποιήσουν ως δικαιολογία για να αναγκάσουν τους συμμάχους να πάρουν το μέρος των ΗΠΑ…», ανέφερε σε έγγραφο που δημοσιεύθηκε τον περασμένο μήνα η κινεζική δεξαμενή σκέψης «Development Research Center of the State Council».

Η Κίνα κατέχει ή μισθώνει ένα εκτεταμένο δίκτυο λιμένων μέσω εταιρειών, συμπεριλαμβανομένης της COSCO και άλλων κρατικών επιχειρήσεων, όπως είναι η China Merchants και η SIPG στη Σαγκάη.

Σύμφωνα με έκθεση που δημοσιεύθηκε πέρυσι από την αμερικανική δεξαμενή σκέψης «Council of Foreign Relations», η Κίνα είχε τον Αύγουστο του 2024 επενδύσεις σε 129 λιμενικά έργα παγκοσμίως μέσω διαφόρων εταιρειών, επενδύσεις τις οποίες το Πεκίνο αντιμετωπίζει ως κομβικές στο πλαίσιο του δικτύου «Ζώνη και Δρόμος» («Belt and Road»).