Θυμό και οργή προκαλεί η απόφαση της Τράπεζας της Αγγλίας (ΒοΕ) να προσφέρει απλόχερα μπόνους ύψους μεγαλύτερου των 23 εκατ. λιρών σε μερικές χιλιάδες υπαλλήλους, ενώ την ίδια στιγμή ζητούσε από εργαζόμενους του Ηνωμένου Βασιλείου να μη διεκδικήσουν υψηλές αυξήσεις των μισθών τους προκειμένου να συγκρατηθεί ο πληθωρισμός.
Οι Βρετανοί κεντρικοί τραπεζίτες πιάστηκαν κυριολεκτικά «και να τρώνε και να ψεύδονται».
Οπως αποκάλυψε ο Observer πριν από τρεις ημέρες, η βρετανική κεντρική τράπεζα μοίρασε σε περισσότερους από 4.260 υπαλλήλους της μπόνους συνολικού ύψους 23.325.265 λιρών, επιβραβεύοντάς τους για τις επιδόσεις τους στο προηγούμενο έτος. Η πραγματικότητα ωστόσο ήταν πολύ διαφορετική. Αφενός δεν υπήρξαν κάποιες ιδιαίτερες επιδόσεις που να δικαιολογούν τα μπόνους, αφετέρου η τράπεζα απέτυχε παταγωδώς στη βασική της αποστολή, τον έλεγχο δηλαδή των τιμών. Ο πληθωρισμός της Βρετανίας εκτοξεύτηκε τον Ιούλιο στο 9,4%, το υψηλότερό του επίπεδο εδώ και 40 χρόνια και ήταν 4,5 φορές μακρύτερα από τον στόχο 2%. Αρκετοί βουλευτές θεωρούν ότι η BoΕ ήταν υπεύθυνη γι’ αυτήν την εξέλιξη καθώς, όπως λένε, υποεκτίμησε την αρχική απειλή.
Ο διοικητής της βρετανικής κεντρικής τράπεζας, Αντριου Μπέιλι, που πέρυσι είχε συνολικές αποδοχές 597 χιλιάδων λιρών, επικρίθηκε άγρια νωρίτερα φέτος όχι μόνο για την αποτυχία του να συγκρατήσει τις τιμές αλλά και γιατί είχε ζητήσει δημόσια από τους εργαζόμενους της Βρετανίας να μην απαιτήσουν μεγάλες αυξήσεις από τα αφεντικά προκειμένου να μην προκαλέσουν με τις… γεμάτες φρέσκο χρήμα τσέπες τους άνοδο των τιμών.
Η υπόθεση του κεντρικού τραπεζίτη αποδείχθηκε παραμύθι της Χαλιμάς. Ο πληθωρισμός δεν τροφοδοτήθηκε από την πλευρά της ζήτησης αλλά από την προσφορά και αυτό όχι μόνο ο Μπέιλι αλλά όλοι οι τραπεζίτες το έκαναν γαργάρα. Υπεύθυνα για την άνοδο των τιμών ήταν αρχικά τα στεγανά στις αλυσίδες εφοδιασμού μετά την πανδημία και η ανεξέλεγκτη κερδοσκοπία, ενώ στη συνέχεια προέκυψε και ο πόλεμος. Οι εργαζόμενοι όχι μόνο δεν πυροδότησαν με τις μισθολογικές απαιτήσεις τους τον πληθωρισμό, όπως διατεινόταν ο Μπέιλι, αλλά αντίθετα ήταν και παραμένουν τα μεγαλύτερα θύματά του. Είδαν φέτος τις μέσες δαπάνες, ετησίως, για σουπερμάρκετ να αυξάνονται κατά 533 λίρες, δηλαδή συνολικά στις 5.128 λίρες και το ενεργειακό τους κόστος να εκτοξεύεται κατά 54%.
Τα χθεσινά στοιχεία της βρετανικής στατιστικής υπηρεσίας έδειξαν ότι οι όποιες μισθολογικές αυξήσεις ξεπεράστηκαν πολύ γρήγορα από τον καλπασμό του πληθωρισμού. Σύμφωνα με τα στοιχεία, η πραγματική αξία των αποδοχών τους συρρικνώθηκε τον προηγούμενο Ιούνιο κατά 3%, καταγράφοντας τη μεγαλύτερη πτώση από το 2001.
Η συρρίκνωση του διαθέσιμου εισοδήματος των εργαζομένων, ο εφιάλτης αυτός που τροφοδοτεί μια άνευ προηγουμένου κρίση διαβίωσης, δεν φαίνεται να παίρνει τέλος σύντομα. Και οι εργαζόμενοι θα κληθούν να πληρώσουν ακόμη περισσότερο καθώς το ανώτατο όριο τιμών ενέργειας αυξάνεται με απόφαση της κυβέρνησης κατά 80% και ύστερα από τρεις μήνες ακόμη περισσότερο. Σε αυτήν την αφαίμαξη δεν πονούν όλοι οι εργαζόμενοι το ίδιο. Εχοντας διασφαλίσει στις αποδοχές του αυξήσεις σχεδόν τετραπλάσιες από τις αντίστοιχες του φτωχότερου 10%, το πλουσιότερο 1% των εργαζομένων δεν έχει λόγο να ανησυχεί για το πού θα φτάσουν οι τιμές.
