Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
ΠροσγεΙΩΣΗ ΙΣΤ΄
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

ΠροσγεΙΩΣΗ ΙΣΤ΄

  • A-
  • A+
ΗΡΩΙΚΗ ΚΑΙ ΠΕΝΘΙΜΗ

ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΕ μεγαλουργήσει σε πλείστους τομείς, θα θυμόμασταν τον Μανώλη Γλέζο ως εξαιρετικό ποιητή. Εύγλωττο το απάνθισμα στίχων του που ακολουθεί:

ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΦΟΡΕΣ (στον Ζώη Κουτσαύτη) Ολες τις φορές/ που μ’ άγγιξεν ο θάνατος/ έτρεχα ν’ απαλείψω τα σημάδια/ στη θάλασσά σου, Κυκλάδα μου,/ να σβήσω την πύρα της φλεγόμενης ψυχής/ στα γαλήνια νερά σου./ Σταγόνα-σταγόνα να ρουφήξω/ όλους τους μύθους και τις ιστορίες σου/ για τις σπηλιές και τα χοχλίδια,/ τα δρομιστικά νερά και τις ανεβάλλουσες,/ για τ’ αηδόνια και τα γλαροπούλια,/ τα σγαρδέλια και τους σκανιάδες,/ για τις ανεμώνες και τα κρίνα του γιαλού.// Σύγκορμα να νιώσω σ’ όλα τα κύτταρα του είναι/ την ανάσα των εγκόλπιων κραδασμών σου.// Να τρεμουλιάσει το κορμί μαζί με την ελιά/ καθώς βογκά από τον πόνο να συνάξει το λάδι,/ μαζί με το κλήμα που σπαρταρά στο κλάμα/ καθώς φεύγουν οι σταγόνες του ήλιου/ από τις ρώγες του σταφυλιού/ τις νύχτες που κλαίει ο γκιώνης.// Να αισθανθώ ξανά την αγκούσα του ζευγά/ και του ψαρά τ’ αγκομαχητό,/ της πέτρας το ρίγος./ Να νιώσω πως ζω.

ΝΑ ΔΙΑΒΕΙ Ο ΝΗΛΙΟΣ (στον Παύλο Φύσσα) Αμοργός, της ύπαρξής μου ο διακαμός/ τρέχει στις κορυφογραμμές σου,/ να προλάβει να δει στα σύναυγα/ πώς ο Νεφεληγερέτης στήνει τον ερυθρό τάπητα/ απλώνει το κόκκινο χαλί/ να διαβεί ο νήλιος/ να σφουγγίξει τα δάκρυα του πόνου/ για την κλεμμένη ζωή των ανθρώπων/ καθώς στάζουν από τη θλίψη/ της ανέχειας, της δίψας και της πείνας,/ της εγκατάλειψης και της μοναξιάς.

ΩΣ ΤΗΝ ΕΥΔΙΑ (στον Δημήτρη Τατάκη) Την ώρα π’ ασπρίζουν τα κύματα τη θάλασσα/ κι οι ναυτικοί ψάχνουν νά ’βρουν το πάνορμο λιμάνι/ τότες λύνω τις πρυμάτσες/ κι ανοίγομαι στο πέλαος./ Στ’ ακρόπλωρο κατάρτι/ ο θαλασσομάχος/ ανοίγει δρόμο/ μέσα στη μάνητα και στην αντάρα/ της άγνοιας και του μίσους./ Ως την ευδία του θανάτου/ θ’ αγωνίζομαι να ματίσω/ τα σπασμένα κουπιά της απελπισίας/ τρελός λαμνοκόπος της μέρας/ κωπηλάτης του χρόνου/ ερέτης του αιώνα/ λάμνω να μη σκεπάσει η λήθη με λάσπη/ τις μνήμες του χρέους/ απέναντι στον άνθρωπο/ που στις εννιά του Γενάρη/ στα χίλια εννιακόσια πενήντα/ έχτισε στο Μακρονήσι/ οικοδόμησε/ της ανθρώπινης πίστης/ το ιερό τέμενος.

ΘΑΝΑΤΩ ΘΑΝΑΤΟΝ ΠΑΤΗΣΑΣ Ως αποσύρονται/ αργά σιωπηλά/ οι μορφές της παιδικής ηλικίας/ όλες εκείνες οι μητρικές ειδές,/ τα πρόσωπα της οικογένειας,/ της συγγένειας, της φιλίας/ της γειτονιάς και της δουλειάς,/ νιώθω και πιο δυνατά/ να κουρταλεί τη θύρα της ζήσης μου/ ο θάνατος./ Δεκαετίες όλες τον αυλίζω/ και τον διώχνω όξω από ’δώ./ Χρόνια πολλά τον αφήνω να παραδέρνει/ μακριά κι απ’ τον αυλόγυρο των αισθήσεων/ κι από τα τείχη του είναι μου./ Ηρθεν όμως η ώρα/ ν’ ανοίξω τη θύρα/ και να χτυπηθούμε/ στ’ αλώνι της Ψάρης Πλάκας./ Πριν κιτρινίσουν τα φύλλα της συκιάς/ και πριν κοπάσει ο συγκλαμός/ θα ’χουν ανθίσει οι θαλασσινές ασκέλλες,/ θανάτω θάνατον πατήσασαι,/ να τον περιγελάσουν.

ΜΕΤΕΩΡΟΣ
ΕπιβΙΩΣΗ ΚΖ΄
Ο Ηλίας Λάγιος, διότι περί του Λάγιου πρόκειται, γεννήθηκε τέτοιες μέρες του 1958 στην Αρτα και πρόλαβε στα 47 χρόνια του να αφήσει ανεξίτηλο στίγμα στην ποίηση. Ιδού δεινό δείγμα.
ΕπιβΙΩΣΗ ΚΖ΄
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Προσγείωση ΛΣΤ΄
Σαν σήμερα το 1863 πρωτόδε το φως στην Αλεξάνδρεια ο Κωνσταντίνος Καβάφης κι αφού την έκανε γνωστή πάλι σαν σήμερα, στα εβδομήντα του χρόνια, αναχώρησε μαζί της για το στερνό ταξίδι.
Προσγείωση ΛΣΤ΄
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Ιδιον φως
Γιάννης Γρυπάρης. Μετασολωμικός λυρικός ποιητής, δημοτικιστής απ’ τους πρώτους, χρονογράφος και μεταφραστής τραγικών και της Πολιτείας του Πλάτωνα, μολονότι ελέγχεται για τις στερνές του επιλογές, συνέβαλε...
Ιδιον φως
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Ξόρκια γόη
ΤΟΥΣ ΣΥΝΔΕΕΙ ΑΡΡΗΚΤΑ ο Κουτσοφλέβαρος. Ο Κώστας Βάρναλης γεννιέται τέτοιες μέρες του 1884 και ο Κωστής Παλαμάς πεθαίνει σαν σήμερα, μεσούσης της Κατοχής, το 1943. Οι παρακάτω ερωτικοί στίχοι τους θα μπορούσε...
Ξόρκια γόη
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Τα δέντρα
«Βαδίζεις σε μιαν έρημο. Ακούς ένα πουλί που κελαηδάει. Οσο κι αν είναι απίθανο να εκκρεμεί ένα πουλί στην έρημο, εσύ είσαι υποχρεωμένος να του φτιάξεις ένα δέντρο. Αυτό είναι το ποίημα». Κάπως έτσι όρισε την...
Τα δέντρα
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Δραχμαί τριάντα
[...] Και τώρα βγάζω τον Ρωμηό από τεσσάρων χρόνων/ τιμάται δε ολόκληρος δραχμάς τριάντα μόνον/ και της Ελλάδος τραγουδώ το κλασικόν βασίλειον/ κι εμμέτρως αεροβατών περιορώ τον ήλιον.
Δραχμαί τριάντα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας