Ο αχός της μέρας είχε καταλαγιάσει στο νησί, ακουγόταν μοναχά ο γκιώνης στο βάθος της ρεματιάς και το τριζόνι στην αμυγδαλιά. Τότε υψώθηκε η φωνή της Μπίλι Χολιντέι, στο στοιχειωμένο «Strange fruit», πνευστό με γρέζι πηγάζει απ’ τα σπλάχνα, ακουμπά τις λέξεις μία μία, μια σκοτεινή εικόνα, το σύμπαν της φυλετικής μισαλλοδοξίας, ένας παράξενος καρπός που κρέμεται από τα κλαδιά της λεύκας μες στον μυρωμένο αέρα του μακάριου Νότου, το σώμα ενός μαύρου κρεμασμένου με το στόμα συνεστραμμένο, με τα μάτια έξω απ’ τις κόγχες, ένας παράξενος πικρός καρπός αφημένος στον άνεμο και τα κοράκια, και η ευωδιά της μανόλιας σκεπάζεται απ’ την οσμή καμένης σάρκας.
Κατακλυσμένος ολημερίς από τις εικόνες των λιμοκτονούντων και των ακρωτηριασμένων, άψυχα κορμιά αμάχων τυλιγμένα σε φτενές κουβέρτες, άκλαυτα σώματα γιατί κανείς δεν απέμεινε να κλάψει, μανάδες να κραδαίνουν ένα τσίγκινο κατσαρόλι, σκελετωμένα παιδιά με τεράστια βουβά βλέμματα, κατακλυσμένος από Γάζα και γενοκτονία, τούτη την έναστρη βραδιά ένιωσα ότι το Strange fruit είχε πετάξει από τον Νότο της Κου Κλουξ Κλαν και των χιλιάδων λιντσαρισμένων, είχε πετάξει πάνω από το Μπέργκεν-Μπέλσεν, τώρα πετά σαν δυσοίωνο νυχτοπούλι πάνω απ’ τη Γάζα του μαρτυρίου, εκεί θρηνεί με το σπαρακτικό όργανο της Μπίλι, κι από ’κει στοιχειώνει τη συλλογική Δύση, στοιχειώνει τα ανέμελα βράδια των παραθεριστών στα νησιά, είναι ο διαρκής πικρός καρπός του ρατσισμού και της αποικιοκρατίας, το νυχτοπούλι της ένοχης συνείδησης, μας θυμίζει ότι κι εμείς βλέπουμε στις λεύκες κρεμασμένα κορμιά, πικρούς καρπούς ενός πολιτισμού λευκής υπεροχής.
Οικονομίες της γενοκτονίας
H γενοκτονία στη Γάζα πυρπολεί τις συνειδήσεις μας, αλλάζει το ιστορικό παράδειγμα που ακολούθησε το τέλος του Β’ Πολέμου και το Ολοκαύτωμα, υπονομεύει το διεθνές δίκαιο που συγκροτήθηκε βάσει αυτών των εμπειριών, υπονομεύει καίρια τον ΟΗΕ· δείχνει με τον εναργέστερο τρόπο ότι η αποικιοκρατία και η υπεροχή του λευκού δεν τέλειωσαν ποτέ, παρά τις τακτικές υποχωρήσεις και τη διαρκή υποκρισία.
Δείχνει επίσης ότι οι «δίκαιοι» πόλεμοι του 21ου αιώνα, η εξαγωγή δημοκρατίας, οι σταυροφορίες εναντίον του Αξονα του Κακού είναι πρωτίστως καταδυνάστευση και οικονομική δραστηριότητα· ο πόλεμος στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στη Λιβύη, στη Συρία είναι οικονομία, είναι οι οικονομίες αποικιοκρατίας, επιτήρησης, εξόντωσης, εθνοκάθαρσης – και γενοκτονίας, όπως τεκμηριώνεται η Γάζα στην έκθεση της ειδικής εισηγήτριας του ΟΗΕ, Φραντσέσκα Αλμπανέζε.
Οι οικονομικές και πολιτικές συνέργειες μας δείχνουν ότι η γενοκτονία στη Γάζα δεν είναι μια παρενέργεια του νεοφιλελευθερισμού· η γενοκτονία βρίσκεται στον πυρήνα του: είναι η ακραία εκδήλωση της απεριόριστης απληστίας, είναι η εμμενής καταστροφικότητά του, που σαρώνει το φυσικό και το ανθρωπογενές περιβάλλον. Οπως έχει εκδηλωθεί μετά την τυπική λήξη της αποικιοκρατίας σε κάθε γωνιά του κάποτε Τρίτου Κόσμου, με πρώτη τη μαρτυρική Αφρική.
Where’s daddy
Ο Τραμπ και ο Νετανιάχου είναι οι γκοτέσκες, φρικτές απολήξεις των πολέμων εξαγωγής δημοκρατίας. Η Γάζα-που-γίνεται-Ριβιέρα χωρίς Παλαιστίνιους είναι η φυσική κατάληξη του «εκδημοκρατισμού» του Ιράκ και του Αφγανιστάν, είναι η παράδοση των διαμελισμένων Συρίας και Λιβύης σε πολέμαρχους και σκλαβοπάζαρα.
H Γάζα είναι το πεδίο τελικών δοκιμών της πολεμικής Τεχνητής Νοημοσύνης, με προγράμματα εξολόθρευσης που φέρουν τις ευφάνταστες ονομασίες «Ευαγγέλιο», «Λεβάντα», στα οποία οι αλγόριθμοι υποδεικνύουν στόχους βομβαρδισμού, το δε σαδιστικά ονομαζόμενο «Where’s daddy» υποδεικνύει πολυκατοικίες με οικογένειες όπου πιθανόν βρίσκεται και κάποιος ύποπτος της Χαμάς. Η γνωστή Palantir, άλλοι αμερικανικοί γίγαντες της πληροφορικής, αλλά και το MIT είναι μεταξύ των εταίρων του Ισραήλ στην ανάπτυξη τέτοιων προγραμμάτων ΑΙ.
Αποικιοκρατία εσωτερικού
Αναρωτιόμαστε: Αυτά που τεκμηριώνει ο ΟΗΕ, και γνωρίζει (ή θα έπρεπε να γνωρίζει) κάθε δημοσιογράφος, διπλωμάτης, μέλος ανθρωπιστικής οργάνωσης, πολιτικός, δεν τα γνωρίζει η ελληνική κυβέρνηση; Τα γνωρίζει. Γιατί ανέχεται τη γενοκτονία και διώκει τους διαμαρτυρόμενους πολίτες βάσει του αντιρατσιστικού νόμου; Αφενός, διότι πιθανότατα τελεί υπό την ομηρία του Predator και της Ομάδας Jorge – ίσως και του Pegasus. Αφετέρου, διότι η συγκεκριμένη άρχουσα λουμπενελίτ, εκτός από βαθιά υποτελής, μπορεί να δρα μόνο ως δύναμη εσωτερικής αποικιοκρατίας, υβρίδιο λεηλασίας και αυταρχισμού, πέραν Συντάγματος και λογοδοσίας, πέραν κάθε ηθικής αρχής. Για να μη λογοδοτήσει, για να μη χάσει την ασπίδα της εξουσίας, είναι ικανή να πυροδοτεί την ηθική κατάρρευση, να πυροδοτεί εμφυλίους.
Strange fruit – Coda
Η Μπίλι Χολιντέι πρωτοτραγούδησε το Strange fruit το 1939 και, παρά τις διώξεις και τις απειλές του FBI, εξακολούθησε να το τραγουδά ώς το τέλος της σύντομης ζωής της. Η τελευταία της ηχογράφηση του παράξενου πικρού καρπού έγινε λίγους μήνες πριν πεθάνει, για την τηλεόραση, τη βρετανική φυσικά, όχι την αμερικανική. Το 1959.
