Οπως συμβαίνει κάθε φορά πριν από εκλογές, μαζευτήκαμε και τώρα κάτω απ’ τη μεγάλη μουριά του πίσω κήπου για να δούμε τι στο καλό θα ψηφίσουμε, ως αγέλη, σ’ αυτό το σταυρόλεξο που λέγεται «Εκλογές Σεπτεμβρίου 2015». Βάλαμε τα πράγματα κάτω, μετρήσαμε τα υπέρ και τα κατά και… έγινε το πλήρες μπάχαλο.
Η Κάρμεν, που κάνει θεραπεία για Καλααζάρ, επικεντρώθηκε σε θέματα Υγείας – ποιος δηλαδή απ’ όλους θα κάνει κάτι για τα Κέντρα Υγείας, τα νοσοκομεία, τα φαρμακεία κ.λπ. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι κανείς δεν πρόκειται να κάνει κάτι σημαντικό και δήλωσε πολύ προβληματισμένη.
Ο Ταρζάν, απ’ την πλευρά του, στάθηκε στα θέματα Παιδείας, μια και, ως πιτσιρικάς, πάει φέτος για πρώτη φορά σχολείο.
Φοβισμένος που θα κάνει μήνες να δει δάσκαλο στην τάξη, προτιμάει -μας είπε- να μην πάει καθόλου σχολείο, αλλά να περνάει τις ώρες του στον κήπο κυνηγώντας καρακάξες (που μας ρήμαξαν τα ρόδια και τα σύκα, πανάθεμά τες).
Ο Σούρτας, ως μεγαλύτερος, είδε το πράγμα πιο σφαιρικά. Και ζήτησε απ’ την αγέλη μας να ψηφίσει σοβαρά και υπεύθυνα άτομα και κόμματα. «Με τις εκλογές δεν παίζουμε», είπε. «Επαιζαν χρόνια μ’ αυτές οι Ιταλοί, ψηφίζοντας Τσιτσιολίνες και άλλους καραγκιόζηδες για… πλάκα, και κατέληξαν να τους κυβερνάνε τύποι σαν τον Κράξι και τον Μπερλουσκόνι. Η χώρα έχει τα χάλια της και οι καραγκιόζηδες μόνο πιο κάτω μπορούν να την πάνε. Ψάξτε και βρείτε τους πιο σοβαρούς και δώστε τους τη δουλειά – δεν υπάρχουν περιθώρια για καλαμπούρια σ’ αυτές τις εκλογές…».
Τη συζήτηση έκλεισα εγώ, ως αρχηγίνα της τρισάθλιας αγέλης μου, μ’ αυτά τα λόγια: «Θα ψηφίσω όποιον υποσχεθεί ότι θα κυνηγήσει ανηλεώς όλους τους φορο- και εισφορο-φυγάδες. Οχι μόνο τους μεγάλους, αλλά και τους μικρούς που είναι, δυστυχώς, πάρα πολλοί. Αντίθετα, θα μαυρίσω όλους εκείνους που, παραδοσιακά, χαϊδεύουν τ’ αυτιά των μικρών και, αφού πάρουν την ψήφο τους, τους αλλάζουν τα φώτα!».
* Η Αλλοπάρ μου -όχι που να το παινευτώ- έχει πολύ μυαλό. Αηδιάζει με τους πολιτικάντηδες που την καλοπιάνουν και θα πάει μ’ όποιον της πει την -πικρή- αλήθεια. Μπας και βρούμε την άκρη.
