Τώρα που μας άφησε χρόνους η Αλλοπάρ, κυρίες και κύριοι, το ’χω ρίξει στην αμπελοφιλοσοφία. Κάθομαι και σκέφτομαι κάτι περίεργα πράγματα και απορώ πώς δεν τα είχα σκεφτεί μέχρι τώρα. Π.χ. το πόσο, εμείς τα ζώα, όλα τα ζώα, της στεριάς, του ουρανού και της θάλασσας βρισκόμαστε κάθε μέρα στη σκέψη σας και στις καθημερινές κουβέντες σας. Και να η απόδειξη:
Τα υπέρβαρα παιδιά τα λέτε παιδοβούβαλους. Τη χοντρή κυρία, φάλαινα, ενώ την πολύ αδύνατη, τσίρο. Ο καλός άνθρωπος είναι αρνί, ο κακός φίδι, συχνά και κολοβό. Τον έξυπνο τον λέτε αετό, ενώ τον χαζούλη βόδι. Τη λεπτή και αέρινη κοπελιά τη λέτε ελαφίνα, αλλά την… πλούσια τα ελέη της, τη λέτε αγελάδα.
Για όποιον δουλεύει πολύ, λέτε ότι δουλεύει σαν σκύλος. Και όποιος τεμπελιάζει είναι τεμπελόσκυλο. Οποιος δεν «μασάει» ό,τι του πουν είναι γάτα, καμιά φορά και με πέταλα! Οι ανόητοι είναι γατάκια, ενώ η πολύ τρυφερή κυρία, γατούλα.
Τον αγενή τον βρίζετε γάιδαρο, ενώ για τον υπομονετικό λέτε ότι έχει γαϊδουρινή υπομονή. Αν η κυρία σας σάς φορτώσει με τα ψώνια της, της λέτε ότι σας φόρτωσε σαν γάιδαρο, και αν αρχίσει τις φωνές, της λέτε να μην γκαρίζει! Τον βρομιάρη τον χαρακτηρίζετε γουρούνι, και τον κακό και επικίνδυνο, ύαινα.
Αν κάποιος έχει άριστη όραση, έχει «μάτι γερακιού», και αν κολυμπάει γρήγορα, πάει σαν δελφίνι. Ο πολύ ψηλός είναι καμηλοπάρδαλη, ο πολύ γρήγορος ελάφι και ο πολύ αργός χελώνα. Αν πεινάτε πολύ, πεινάτε σαν λύκος, ενώ αν τρώτε πολύ λίγο, τρώτε σαν σπουργίτι. Αν θυμώσετε πολύ και φωνάζετε και σπάτε, σας παρομοιάζουν με ταύρο σε υαλοπωλείο.
Αν είστε (ακόμα…) Ολυμπιακός, σας αποκαλούν γαύρο, ενώ όποιον πλούτισε πολύ –και όχι πολύ νόμιμα…– τον λέτε μεγαλοκαρχαρία. Την κυρία με την απαίσια φωνή τη λέτε καρακάξα και την τραγουδίστρια (χωρίς φωνή) ψάρι. Οποιος είναι πολύ καλός στη δουλειά του είναι τσακάλι και η πονηρή κυρία, αλεπού.
● Ο Ταρζανάκος μας προσπαθεί να βρει τρόπους για να αντέξει τη μοναξιά. Αυτός που διάλεξε έχει πλάκα, κυρίως σπάει την πολύ… πολιτική ανάλυση. Και καθώς χειμωνιάζει, δεν έχει και πολλές σαύρες να κυνηγήσει για να περνάει η ώρα, να πάρει η ευχή…
