Η επιστολή που ακολουθεί -και το θέμα που θίγει- αφορά το αγαπημένο μου βουνό (τον Υμηττό) και ένα ευάλωτο άγριο ζωάκι (την αλεπού). Γι’ αυτό τη δημοσιεύω αμέσως και ευχαρίστως:
«Εδώ και ενάμιση χρόνο βγάζω καθημερινά αργά το απόγευμα τον σκύλο μου βόλτα στον Υμηττό. Το μεγαλύτερο μέρος της πεζοπορικής διαδρομής που ακολουθούμε είναι ελάχιστα χρησιμοποιούμενο -οι σπάνιες σχετικά συναντήσεις που έχουμε με άλλους ανθρώπους είναι κυρίως με παιδιά που κάνουν mountain bike στις διασταυρώσεις με τα μονοπάτια που ακολουθούν στις ποδηλατικές τους διαδρομές στο βουνό.
Χθες, προς μεγάλη μου έκπληξη και ενώ βρισκόμασταν στη διαδρομή της επιστροφής, άκουσα τον σκύλο μου να κλαψουρίζει. Καθώς το βουνό δεν κρύβει κινδύνους και όλο αυτό το διάστημα ποτέ δεν αντιμετωπίσαμε κάποιο πρόβλημα, γύρισα ανήσυχος να τον βρω και διαπίστωσα ότι είχε πιαστεί σε συρμάτινη παγίδα θηλιάς – ευτυχώς χωρίς να τραυματιστεί. Προσωπικά δεν είχα ξαναδεί ποτέ κάτι τέτοιο, ήταν όμως εξαρχής φανερό ότι η παγίδα στόχευε στην αιχμαλωσία ή τον τραυματισμό αλεπούς. Κάτι που και η σχετική αναζήτηση στο internet, όταν πια γυρίσαμε σπίτι, το επιβεβαίωσε.
Οφείλω να ομολογήσω ότι αδυνατώ παντελώς να ανασυστήσω το προφίλ, τα κίνητρα και την ψυχολογική κατάσταση του δράστη. Το γεγονός -μια περίτεχνη παγίδα στη μέση του πουθενά για ένα ζώο που συστηματικά αποφεύγει τον άνθρωπο και δεν τον ενοχλεί ποτέ- θα μου ήταν κατανοητό και ερμηνεύσιμο (σε καμία περίπτωση όμως αποδεκτό) στη συνθήκη μιας αγροτικής κοινωνίας, όχι όμως σε αυτήν της πόλης, πολύ περισσότερο σε έναν δρυμό μακριά από κάθε κατοικημένη περιοχή.
Επιπρόσθετα τα πολλές δεκάδες μικρά (και πολλές φορές όχι ιδιαίτερα εύκολα ή βατά) μονοπάτια που διατρέχουν το δάσος έξω από τις κύριες διαδρομές πεζοπορίας, είναι γνωστά μόνο σε όσους/ες αγαπούν πραγματικά το βουνό και ανεβαίνουν συστηματικά σε αυτό.
Ετσι, τουλάχιστον στη δική μου φαντασία, η εικόνα ενός μισότρελου βασανιστή ή δολοφόνου ζώων που αφιερώνει χρόνο και κόπο για να διατρέξει χιλιόμετρα πάνω σε ένα βουνό, να χαρτογραφήσει διαδρομές και περάσματα και να επιλέξει σημεία για να στήσει παγίδες, παραμένει ασαφής, μετέωρη και ακατανόητη.
Δεν σας γράφω γιατί περιμένω ότι μπορείτε να κάνετε κάτι, έκρινα όμως απαραίτητη την ενημέρωσή σας. Θα προσπαθήσω από τη μεριά μου να ελέγξω τη συγκεκριμένη περιοχή και για άλλες παγίδες, αν και αυτό που με ανησυχεί περισσότερο είναι η πιθανότητα στο μέλλον τις παγίδες να τις διαδεχτούν φόλες.
Τέλος, χοντρικά οι συντεταγμένες της παγίδας ήταν 37.959151, 23.781875 (αντιγράψτε τα νούμερα στον browser στον υπολογιστή σας και το google maps θα σας εμφανίσει την τοποθεσία).
Με εκτίμηση
ΥΓ.: Δράττομαι πάντως της ευκαιρίας να σας ζητήσω να κλείσετε τα ανοίγματα στο βουνό κυρίως από την πλευρά του Κουταλά, έτσι ώστε να μην μπορούν να μπουν μηχανές. Το ζήτημα δεν είναι ότι η αστυνομική διαταγή που είναι σε ισχύ απαγορεύει τον μηχανοκίνητο αθλητισμό στον Υμηττό (που όντως τον απαγορεύει), είναι ότι οι μηχανές μπαίνουν συχνά και συστηματικά παρενοχλώντας τόσο τους ανθρώπους όσο και την πανίδα.»
