Πριν από κάποια χρόνια πήγα με τον δικό μου να δούμε, για πρώτη μας φορά, πού ακριβώς έγινε η κοσμοϊστορική Ναυμαχία της Σαλαμίνας. Συμφωνήσαμε ότι θα ήταν αδύνατον να έχουμε δει τόσα και τόσα ιστορικά σημεία και όχι αυτόν τον ιερό τόπο.
Δώσαμε τα χέρια, μπήκαμε στο αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε ενθουσιασμένοι. Οταν φτάσαμε εκεί, μας πέσαν τ’ αυτιά: μια θεοβρόμικη θαλάσσια λουρίδα, με πλαστικά μπουκάλια να αρμενίζουν και μισοβουλιαγμένα σαπιοκάραβα να περιμένουν τη σειρά τους για το διαλυτήριο. Απτόητοι, ψάξαμε τούς τάφους των Σαλαμινομάχων και τελικά τούς βρήκαμε πεταμένους εδώ κι εκεί, γεμάτους γαϊδουράγκαθα και τενεκεδένια κουτιά κόκα-κόλας…
Και μια πινακίδα πού μας πληροφορούσε (και μας απειλούσε, λες) ότι η έκταση ήταν ιδιόκτητη και ανήκε σε κάποιον Διαμαντή -καμιά σχέση με τον δικό μου. Ο οποίος Διαμαντής, λέει, ήταν πεθερός του Αχιλλέα Καραμανλή, μικρού αδελφού του Κωνσταντίνου, και είχε εκεί διαλυτήριο πλοίων…
Τα θυμήθηκα αυτά τώρα, όταν διάβασα ότι σχεδιάζεται η εγκατάσταση στον Μαραθώνα ενός τεράστιου «θαλάσσιου αιολικού πάρκου», δηλαδή ενός συστήματος γιγαντιαίων ανεμογεννητριών για παραγωγή «καθαρής» ηλεκτρικής ενέργειας. «Τεράστιου», διότι μόνο έτσι θα είναι ελκυστική η επένδυση. Μιλάμε, δηλαδή, για τουλάχιστον 200-300 ανεμογεννήτριες, με κολόνες «ρότορες» ύψους περί τα 100 μέτρα και πτερύγια μήκους 50-60 μέτρων.
Κι όλο αυτό το φοβερό δάσος σε απόσταση περίπου 2.000 μέτρων από τη μαγευτική παραλία του Μαραθώνα, όπου ο θρυλικός Κυναίγειρος προσπάθησε -ματαίως- να σταματήσει τον απόπλου των περσικών πλοίων μετά την ήττα των «χρυσοφόρων» Μήδων πριν από 2.500 χρόνια.
Ειλικρινά, όταν διάβαζα την «είδηση» στο διαδίκτυο νόμιζα ότι πρόκειται για κάποια απ’ τα συνηθισμένα fake news. Υπήρχαν, όμως, τόσες λεπτομέρειες και επιχειρήματα που πείστηκα ότι αυτό το ανοσιούργημα σχεδιάζεται στα σοβαρά.
Αν όχι γι’ αύριο, πάντως για μέσα σε λίγα χρόνια. Κακά τα ψέματα: δεν μιλάμε για «ασήμαντη» όχληση, αλλά για ένα κανονικό εργοστάσιο, κάπου στην ακτή, και για ένα μεταλλικό «δάσος» απέναντι από μια από τις ωραιότερες παραλίες της Ελλάδας. Κυρίως, όμως ακριβώς απέναντι από τον ιερό τόπο όπου, πριν από 2.500 χρόνια, η Δύση κατανίκησε την Ανατολή και την εμπόδισε να ξεχυθεί στην Ευρώπη. Διότι αυτό ήταν το αποτέλεσμα, πρόσκαιρο, έστω, της κοσμοξακουστής Μάχης του Μαραθώνα.
Να πάρ’ η ευχή, τοποθεσίες σαν τον Μαραθώνα, ιερές και παγκοσμίως γνωστές, δεν υπάρχουν πολλές. Κι αν κάποιοι ήθελαν να φέρουν την… ανάπτυξη εδώ, ο τουρισμός -ιστορικός και όχι μόνο- είναι η μόνη οδός. Πού αλλού υπάρχει αυτός ο εκπληκτικός συνδυασμός της Ιστορίας και της αψεγάδιαστης παραλίας με το σπάνιας ομορφιάς πευκοδάσος και τα καταγάλανα νερά;
* Θα μου το τρελάνετε το Αλλοπαράκι μου. Ανεμογεννήτριες στον Μαραθώνα; Πάτε καλά; Ακόμα κι ο Δαρείος και ο Ξέρξης θα σηκωθούν απ’ τον τάφο τους και θα σας φτύσουν. Να γίνει κι ο Μαραθώνας… Σαλαμίνα;
