Δουλειά δεν είχε ο Διάολος… Στη διάρκεια της καραντίνας, κυρίες και κύριοι, ο τρισάθλιος Ταρζανάκος μας, μην έχοντας τι άλλο να κάνει, καθόταν και παρακολουθούσε ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές, πρωί, μεσημέρι, βράδυ. Οχι για να ξεστραβωθεί, αλλά για να δει αν μιλάνε σωστά τα ελληνικά οι εκπομπάρχες και οι προσκεκλημένοι τους. Και όποτε έπεφτε σε κάποιο «μαργαριτάρι», το κατέγραφε με μολύβι σε χαρτί. Η συγκομιδή πήγε καλά και κάποια στιγμή, από τα 100 περίπου, μου έφερε μερικά για να τα δημοσιεύσω. Και αυτό κάνω τώρα, έστω και καθυστερημένα:
1) Θάνος Πλεύρης, Πέμπτη, 7/5/20, 08.45, Σκάι ραδιόφωνο: «Είναι ένα συγκοινωνούντο δοχείο…».
2) Σώτη Τριανταφύλλου, Τρίτη, 28/4/20, 09.40, στο ίδιο ραδιόφωνο: «Τα γαλλικά ΜΜΕ είναι προκαταληπτικά…». Εννοούσε προκατειλημμένα.
3) Παραγωγός εκπομπής, ραδιόφωνο «Στο Κόκκινο», Πέμπτη 7/5/20. Δεν συγκράτησε το όνομά του: «Εγκυμονεί ο κίνδυνος…». Ηθελε να πει «ελλοχεύει ο κίνδυνος».
4) Απ. Μαγγηριάδης, Μ. Παρασκευή, 7.30 μ.μ., ΤV Σκάι, απευθυνόμενος στον Τάσο Τρύφωνος του «Αδύναμου Κρίκου»: «Για περιέγραψέ μας…». Αντί του ορθού «περίγραψέ μας».
5) Ανταποκριτής του Σκάι TV από Λονδίνο, Τρίτη, 28/4/20, στις ειδήσεις των 2 μ.μ.: «Στους είκοσι ένα χιλιάδες έφτασαν οι νεκροί…». Ηθελε να πει: «στις είκοσι μία χιλιάδες».
6) Παπαθανάσης, υφυπουργός Ανάπτυξης, ΕΤ1, Τρίτη, 28/4/20: «Συνίσταται η χρήση μάσκας…». Συνιστάται, είναι το σωστό.
7) Βασίλης Χιώτης, Σκάι ραδιόφωνο, Πέμπτη, 23/4/20, 13.40: «Μίλησα με τον επικεφαλή της ΑΕΔΑ…». Το «επικεφαλής» δεν κλίνεται – είναι ο επικεφαλής, του επικεφαλής.
8) Ρεπόρτερ του Σκάι TV, 26/4/20, στο δελτίο των 2 μ.μ.: «Συνεχίζονται οι έλεγχοι με ενδελεχή ρυθμό…». Τέτοιος ρυθμός δεν υπάρχει.
Χωρίς πλάκα, τώρα: Καλός ο κόπος του Ταρζάν για να μαζέψει τόσα μαργαριτάρια, αλλά θα τον απογοητεύσω: Δεν πιστεύω ότι τα λάθη αυτά οφείλονται σε άγνοια, τουλάχιστον όχι όλα. Μάλλον οφείλονται σε αδιαφορία για τη σωστή χρήση της γλώσσας μας. Την οποία όλοι αγαπάμε, θεωρητικά, αλλά στην καθημερινή πράξη τής αλλάζουμε τον αδόξαστο. Συνιστώ, λοιπόν, λίγο μεγαλύτερη προσοχή, ειδικά στον προφορικό λόγο, μη μας πάθει και κανένα εγκεφαλικό ο Ταρζάν, δηλαδή…
*Η καλή μου η Αλλοπάρ νομίζω ότι είναι περισσότερο αυστηρή απ’ όσο θα ’πρεπε – ίσως γιατί λατρεύει τη γλώσσα σας. Ξεχνάει, όμως, όπως κι ο Ταρζάν, ότι στον πάντα βιαστικό προφορικό λόγο, στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση, έρχονται στιγμές που κολλάς, ψάχνεις τη σωστή λέξη, δεν έχεις χρόνο και τελικά κάνεις την… πατάτα. Την οποία, δυστυχώς, δεν υπάρχει διορθωτής να τη διορθώσει…
