Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ανατομία ενός εγκλήματος...

Τα ροτβάιλερ συνοδεύονται, άδικα, από μια κακή φήμη. Και όμως είναι το ίδιο ήρεμα και τρυφερά, όπως κάθε άλλο σκυλί με τους δικούς του, που τους ξέρει, τους εμπιστεύεται και τους προστατεύει. Οποτε συμβεί κάτι τραγικό, ο μόνος που δεν φταίει είναι ο σκύλος. Ειδικά στις περιπτώσεις που το νεογέννητο παιδί φτάνει στο σπίτι «του»...

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ανατομία ενός εγκλήματος...

  • A-
  • A+

Το τραγικό συμβάν, πρόσφατα, στα Γλυκά Νερά (πρόκειται για περιοχή πολύ κοντά στην Αθήνα), όπου ένα σκυλί (ροτβάιλερ) σκότωσε το βρέφος μιας πενταμελούς οικογένειας μέσα στο διαμέρισμα όπου ζούσε, φέρνει ξανά στην επικαιρότητα το θέμα της ζήλιας των σκύλων όταν στο σπίτι έρχεται ένα νεογέννητο παιδί.

Ας δούμε τα στοιχεία του πρόσφατου δράματος: Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ των διάφορων ΜΜΕ, το σκυλί είχε έρθει στο σπίτι ως κουτάβι, όταν η οικογένεια είχε ήδη δύο -ή, κατ' άλλα ρεπορτάζ, τρία- παιδιά, και μεγάλωσε μαζί τους τα 8 τελευταία χρόνια.

Πριν από 2 μήνες η οικογένεια απέκτησε και τρίτο (ή τέταρτο) παιδί, ένα κοριτσάκι. Οταν το βρέφος πήγε στο σπίτι, ο σκύλος ήταν ήδη εκεί και ήδη ήταν, επί χρόνια, μέλος της οικογένειας. Ενα άλλο, επίσης σημαντικό στοιχείο είναι το ότι, όπως είπαν οι γείτονες, ποτέ ο σκύλος δεν πήγαινε βόλτα ΚΑΙ με τα παιδιά, αλλά μόνο με τον πατέρα και τη μητέρα ή και με τους δύο μαζί. Και ότι συχνά τον έβλεπαν δεμένο στο μπαλκόνι να γαβγίζει.

Με τα -έστω και συγκεχυμένα- αυτά στοιχεία, μπορούμε να σχηματίσουμε μια γνώμη για τα αίτια της τραγωδίας. Ας τα πάρουμε, λοιπόν, ένα ένα.

■ Ο σκύλος, κάθε σκύλος, όταν εντάσσεται σ' ένα νέο περιβάλλον χρειάζεται κάποιο χρόνο και κάποια «μαθήματα» για να μάθει τη νέα του θέση. Σιγά σιγά καταλαβαίνει ποιος έχει «το πάνω χέρι» και μέχρι πού μπορεί να φτάσει η ανοχή του απέναντι στις σκανδαλιές του.

■ Ο σκύλος του σπιτιού δεν υπακούει και δεν αγαπάει όποιον μπαίνει στο σπίτι «του», αλλά μόνο τα μέλη της μικτής «αγέλης» που ζουν μαζί του στο σπίτι. Απέναντι στον ξένο είναι πάντα επιφυλακτικός: Μπορεί να τον αφήσει να τον χαϊδέψει, αλλά κρατάει μια αμυντική στάση και είναι έτοιμος, καλού-κακού, να αντιδράσει όπως μπορεί, αν θεωρήσει ότι ο ξένος θέλει το κακό του.

■ Η σχέση αγάπης και σεβασμού μεταξύ του σκύλου και των μελών της οικογένειας που βρήκε όταν πήγε στο σπίτι, χρειάζεται χρόνο για να χτιστεί. Και παιχνίδια και βόλτες. Και ελευθερία, δηλαδή όχι δέσιμο σε 2 μέτρα λουρί ή αλυσίδα. Ως κουτάβι, το ελεύθερο σκυλί θα κάνει ασφαλώς κάποιες ζημιές παίζοντας στο σπίτι, αλλά όπως και τα παιδιά, θα μάθει σιγά σιγά πώς να φέρεται. Με ελευθερία, χάδια, μικρές «τιμωρίες» και, κυρίως, βόλτες, καθημερινές βόλτες, ο σκύλος θα νιώσει ισότιμο μέλος της οικογένειας, την οποία και θα αγαπάει.

■ Οταν έρχεται νεογέννητο παιδί σε μια οικογένεια με σκύλο, τα πάντα αλλάζουν - ειδικά για τον σκύλο. Ο οποίος βλέπει το μωρό σαν έναν «ξένο» που εισβάλλει στον χώρο του, μονοπωλεί -όπως είναι φυσικό- την αγάπη και προσοχή εκείνου που έχει «το πάνω χέρι» και, μοιραία, αποδίδει στο μωρό τη μειωμένη προσοχή στον ίδιο και τα μειωμένα χάδια: Απ' τη στιγμή που το μωρό ήρθε στο σπίτι του σκύλου, ο σκύλος παραγκωνίζεται - άρα το μωρό, λέει ο σκύλος, φταίει για όλα αυτά!

■ Τι πρέπει να γίνεται στις περιπτώσεις αυτές; Το προφανές και αυτονόητο: Οχι να παύουμε να ασχολούμαστε με το σκυλί μας, αλλά, αντίθετα, τότε ακριβώς πρέπει να του δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή, περισσότερα χάδια, μεγαλύτερες βόλτες. Δηλαδή, να του δείξουμε -και θα το νιώσει!- ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει, ότι και πάλι τον αγαπάμε και τον φροντίζουμε όπως πριν. Και ότι, τελικά, εξακολουθεί να 'ναι κι αυτός ένα ισότιμο μέλος της οικογένειας, όπως και πριν, και άρα δεν έχει λόγους να φοβάται και να ζηλεύει.

■ Και κάτι τελευταίο: Τα ροτβάιλερ δεν είναι «σατανικά», «βάρβαρα», «επιθετικά» σκυλιά. Αυτά είναι ανοησίες. Είναι σκυλιά, όπως όλα τ' άλλα. Απλώς είναι πολύ δυνατά και δεν μπορείς εύκολα να τα κουμαντάρεις, ακόμα και αν είναι δικά σου. Οταν θυμώσουν και οργιστούν είναι πολύ επικίνδυνα. Οταν μάλιστα τα δένεις για ώρες σε λουρί αγριεύουν, όπως όλα τα σκυλιά. Ενα θυμωμένο, οργισμένο και αγριεμένο ροτβάιλερ είναι κίνδυνος-θάνατος για ζώα και ανθρώπους. Γι' αυτό και στο Ηνωμένο Βασίλειο, με νόμο, έχει απαγορευτεί -όπως και για τα πίτμπουλ- η κατοχή τους.

■ (Δεν έτυχε ποτέ να 'χω ροτβάιλερ σπίτι μου. Είχα όμως ένα γλυκύτατο και πολύ τρυφερούλι πιτμπουλάκι, την Αλμα μου. Ηταν το πιο ήρεμο και χαδιάρικο πλάσμα που πέρασε απ' το σπίτι μου. Μέχρι που, κάποια φορά, μπήκε στον κήπο μας, απ' την πόρτα που ξέχασα ανοιχτή, μια ξένη σκύλα - η Μαρίκα. Ε, ποιος είδε την Αλμα και δεν τη φοβήθηκε. Απ' τα 4 σκυλιά που είχα τότε, μόνο αυτή οργίστηκε και βούτηξε τη δόλια Μαρίκα -που ήταν διπλάσια σε βάρος απ' την Αλμα- και θα την είχε σκοτώσει, αν δεν την αποσπούσα με κόπο από πάνω της. Την είχε δαγκώσει στον λαιμό και δεν την άφηνε με τίποτα!)

ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Η Λίζα κέρδισε την αγάπη μας
Πήρα το θάρρος να γράψω δυο λόγια για το αγαπημένο μου σκυλί, τη Λίζα, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης και αγάπης για τα 17 χρόνια που μοιραστήκαμε μαζί. Το 2012 αποτέλεσε την έμπνευσή μου για να αρχίσω να γράφω...
Η Λίζα κέρδισε την αγάπη μας
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Οσα πρέπει να ξέρεις πριν πας να χαϊδέψεις έναν άγνωστό σου σκύλο
Uυμηθείτε τα παιδικά -τα πολύ μικρά- χρόνια σας. Σας άρεσε πολύ, κάθε ξένος σε σας που έμπαινε στο σπίτι να σας πλησιάζει και να σας τσιμπάει το μάγουλο ή, με τη χερούκλα του, να σας χαϊδεύει άγαρμπα στο...
Οσα πρέπει να ξέρεις πριν πας να χαϊδέψεις έναν άγνωστό σου σκύλο
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ*
Οι γάτες του Μαραθώνα, κυρίες και κύριοι, είναι άλλου παπά ευαγγέλιο: όχι μόνο δεν την «κάνουν» με πλάγια πηδηματάκια μόλις δουν σκύλο να πλησιάζει, αλλά αντίθετα του χυμάνε με άγριες διαθέσεις.
Της Αλλοπάρ*
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ*
Μπορεί σε πολλούς να κακοφαίνεται -και να προκαλεί ανησυχία- που άρχισαν και πάλι να καταφτάνουν κατά χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες στη χώρα μας, αλλά για μένα είναι εντελώς φυσικό και αναμενόμενο.
Της Αλλοπάρ*
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Διότι «ενοχλούσε» τους πελάτες...
Ο ταβερνιάρης τον θεωρούσε άχρηστο και επικίνδυνο για την πελατεία του. Ο σκύλος, είναι η αλήθεια, ποτέ του δεν είχε δαγκώσει κανέναν και κρυβόταν όταν τον έβλεπε. Από τους πελάτες κάποιοι του έριχναν μεζεδάκι.
Διότι «ενοχλούσε» τους πελάτες...
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Πραγματικά θέλετε ένα κουταβάκι στο σπίτι;
Πρέπει να το ομολογήσουμε: Μετά τη γέννηση του παιδιού μας, η δεύτερη στη λίστα με τις μεγαλύτερες χαρές είναι η υιοθεσία ενός κουταβιού. Ειδικά για τα παιδιά, είναι η πρώτη!
Πραγματικά θέλετε ένα κουταβάκι στο σπίτι;

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας