Γιατί δεν μπήκε η προστασία των ζώων στο Σύνταγμα;

Το Σύνταγμα της Ελλάδας, όπως όλα τα Συντάγματα άλλων χωρών, είναι ένας μπούσουλας για το πώς πρέπει να λειτουργεί το κράτος μας. Προβλέπει, δηλαδή, το πώς πρέπει το κράτος να μεριμνά για τους πολίτες, το πώς πρέπει να διοικείται, τις εξουσίες-πυλώνες αυτής της διοίκησης, τις αξίες που πρέπει να υπηρετούν αυτοί οι πυλώνες κ.λπ. Απ’ την άλλη, καθορίζει και τις υποχρεώσεις των πολιτών απέναντι στο κράτος, προβλέποντας την τιμωρία όσων τις ξεχνούν.

Γενικά, το Σύνταγμα καθορίζει την κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθούν κράτος και πολίτες. Και σ’ αυτή την κατεύθυνση πρέπει να κινούνται οι νόμοι που ψηφίζει η Βουλή: νομοσχέδια που ακολουθούν άλλες κατευθύνσεις απορρίπτονται ως αντισυνταγματικά και δεν γίνονται νόμοι του κράτους. Βέβαια, υπάρχουν περιπτώσεις που για αντικειμενικούς λόγους, π.χ. έλλειψη πόρων, το κράτος αδυνατεί να κάνει πράξη κάποιες συνταγματικές επιταγές:

● Δεν μπορεί, π.χ., να εξασφαλίσει στέγη και εργασία για όλους τους πολίτες του, δεν μπορεί να εξασφαλίσει τη δωρεάν εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες της, παρά το γεγονός ότι προσπαθεί προς την κατεύθυνση αυτή.

Πρόσφατα κατατέθηκαν στη Βουλή προτάσεις κομμάτων και βουλευτών για νέα άρθρα του Συντάγματος ή για τροποποίηση των ήδη υπαρχόντων. Μεταξύ αυτών, κατατέθηκε και η πρόταση να συμπεριληφθεί στο άρθρο 24 (Προστασία Περιβάλλοντος) μία παράγραφος που να προβλέπει την προστασία των ζώων. Την πρόταση υπέβαλαν κάπου 90 βουλευτές: εξήντα ένας απ’ τον ΣΥΡΙΖΑ, όλοι οι βουλευτές του ΚΚΕ, πολλοί ανεξάρτητοι, ο Σταύρος Θεοδωράκης και ο Ανδρέας Λοβέρδος, ο μόνος από το ΚΙΝ.ΑΛΛ.

Αυτοί και την ψήφισαν. Δεδομένου ότι έπρεπε να πάρει τουλάχιστον 151 θετικές ψήφους για να έχει ελπίδες να περάσει, η πρόταση να μπει στο Σύνταγμα η προστασία των ζώων απορρίφθηκε. Εναντίον της ψήφισε όλη η Ν.Δ., όλο το ΚΙΝ.ΑΛΛ., όλη η Χρυσή Αυγή. Κι απ’ τους πολιτικούς αρχηγούς, υπέρ ψήφισαν ο Αλέξης Τσίπρας και ο Δημήτρης Κουτσούμπας. Μητσοτάκης, Μιχαλολιάκος, Γεννηματά, Καμμένος, είπαν «όχι». Να τους χαιρόμαστε.

Ειλικρινά, θα ήθελα να ήξερα το σκεπτικό της κάθε αρνητικής ψήφου. Δηλαδή, τι ακριβώς φοβήθηκε ο καθένας απ’ τους 210 βουλευτές μας που καταψήφισαν την παραπάνω πρόταση. Προσπαθώ να μαντέψω κάποιες πιθανές σκέψεις τους:

● Σιγά τώρα, μην μπουν και τα ζώα στο Σύνταγμα!

● Μπορεί να πάρουν θάρρος οι ζωόφιλοι -και ποιος τους ακούει μετά…

● Μήπως, μετά απ’ αυτό, αρχίσουν να καταδιώκουν τους έντιμους «σκυλάδες» που διοργανώνουν, σχεδόν ανενόχλητοι, σχεδόν σ’ όλη την επαρχία, κυνομαχίες;

● Ρε, μπας και βάλουν χέρι στο παραδοσιακό σφάξιμο αρνιών και άλλων ζώων εκεί, πλάι στον δρόμο, εικόνα που τόσο χαροποιεί τους ντόπιους και τους τουρίστες παραμονές του Πάσχα;

● Α πα πα! Θα ξεσηκωθούν οι κυνηγοί, οι τουφεκαλεύρηδες και οι κατσαπλιάδες και θα χάσουμε ψηφαλάκια.

● Μωρ’ τι λες; Για να ‘χουμε ιστορίες με τους ζωόφιλους για το «παστούρωμα»; Ασε καλύτερα…

Δεν ξέρω, ίσως να σκέφτηκαν και κάτι άλλο που μου διαφεύγει. Πάντως, θα ήθελα ειδικά να μάθω πώς στο καλό ψήφισε «όχι» ο πρόεδρος της Επιτροπής Πολιτισμού της Βουλής, αξιότιμος καθηγητής κ. Σεβαστάκης. Προφανώς, η προστασία των ζώων δεν αποτελεί κατ’ αυτόν απόδειξη ή έστω δείγμα πολιτισμού για έναν λαό. Και ίσως να είχε άδικο ο Γκάντι, που έλεγε ότι «ο πολιτισμός ενός λαού μετριέται απ’ το πώς συμπεριφέρεται στους αδύναμους, δηλαδή στα παιδιά, στις γυναίκες και στα ζώα».

Δεν πειράζει, όμως. Σε 20, 30, 50 χρόνια, ίσως έρθει η ώρα να γίνει και η προστασία των ζώων συνταγματική επιταγή. Μέχρι τότε, οι πολιτικοί μας «ταγοί» θα κλείνουν τα μάτια στα βασανισμένα μουλάρια της Σαντορίνης, στα βαρελόσκυλα της Ικαρίας και στις κυνομαχίες της Ημαθίας…

? Ο Παναγιώτης Διαμαντής θα παίρνει τα γράμματά σας στη διεύθυνση: Κολοκοτρώνη 8, Αθήνα (στήλη «Εμείς και αυτά»), τα τηλεφωνήματά σας στον αριθμό 211 1045000, κάθε Δευτέρα και Τρίτη, 11.00-13.00 και τα e-mails σας στη διεύθυνση [email protected]